Codecademy Makes Learning To Code Fun And Social
[by Jessica Roy | mediabistro.com] Journalists, learning to code — even if it’s just picking up the basics of HTML or CSS — can be just as important as memorizing the AP Stylebook. In the past, ambitious wannabe coders had to stick with how-to guides and computer science classes and frantic e-mails to their programmer friends, but a new interactive website is changing the way we think about learning to code. Codecademy, the brainchild of two Columbia grads, incentivizes developing programming skills with fun interactive lessons, Facebook integration and the chance to score virtual badges.
When you sign up for Codeacademy, you’re taken to a list of lessons that you can complete to earn coding chops and virtual badges. The first lesson, for example, teaches you what exactly you can and can’t do with the command line. It’s great for web journalists looking for a fun way to develop some coding skills in their downtime. Seasoned coders can also help create new tutorials by signing up to be a Codecademy teacher. And the best part about this tool? It’s free.
Forget apps, OnSwipe is the future of publishing
Sporting sneakers and chugging sugar-free Red Bulls, OnSwipefounders Jason L. Baptiste and Andres Barreto may look like typical overworked kids right out of college. But get them talking about the future of publishing, the tablet market, why native apps suck and how Microsoft should be run and you’ll quickly realize, these gentlemen are not your average college graduates.
When Steve Jobs unveiled the iPad last January, it kickstarted a year of rapid experimentation as news publishers hunted for ways to capitalize on tablet computing. The “iPad effect” was a tsunami through the publishing industry.
The two entrepreneurs, Baptiste, age 25 and Barreto, age 23, were poised for the age of the tablet. Both men are passionate writers who wanted to make their content look beautiful on the iPad. Armed with skills in coding and software development, Baptiste and Barreto are now entrenched in their efforts to make the publishing experience more enjoyable for the reader from both the editorial experience and the advertising side.
“We’re a media company with a heart and soul of awesome software and design,” says Baptiste.
The men arrived in New York City just two weeks ago for the inaugural NYTechStars class by way of Boston via Miami (Baptiste) and Miami via Argentina, Chile and Columbia (Barreto). Averaging about 5 Red Bulls a day (provided by the TechStars program), the two spoke very highly of their experience thus far under the wings of TechStars founder and director, David Cohen and David Tisch, respectively. Aside from a rough adjustment to NYC’s winter weather, they’re very excited to be in the city that never sleeps, and very stoked that there is a 24-hour Best Buy just steps from their office.
So what is OnSwipe? OnSwipe is a platform that makes it easy for any publisher from a blogger using Posterous to the New York Times to make their content and advertising an immersive, aesthetic experience on iPads via a Web browser. It runs off ofWordPress for now but will work with Movable Type in the near future. Mind you, OnSwipe IS NOT AN APP. It delivers an app like experience on the web that looks beautiful on an iPad.
“Apps are bullshit for content,” says Baptiste who refers to native apps as “PDF readers” and equates them to a Ponzi scheme for publishers. “It’s all about delivering an app-like experience on the web. With OnSwipe, publishers can have their cake and eat it too.”
As an editor you don’t have to do very much work. Just turn the OnSwipe platform on and it organizes your content into a customizable, design conscious and iPad friendly format. Want to know more? Watch the gentlemen behind OnSwipe talk about their platform, the future of digital publishing and why the iPad is so important.
[<a href="http://vimeo.com/19049015">The Next Web / OnSwipe Interview</a> from <a href="http://vimeo.com/thenextweb">The Next Web</a> on <a href="http://vimeo.com">Vimeo</a>]
“This is our time to reinvent media. It’s not going to happen again for a very long time, so we might as well do it right and have fun with it,” Baptiste says with a wide smile.
Baptiste is currently writing a book on entrepreneurship under the Portfolio imprint of the Penguin group. Before founding OnSwipe, Baptiste worked on numerous start-ups including Cloudomatic, Genevine and Publictivity. Meanwhile, Barreto is also a serial entrepreneur. In addition to working on Cloudomatic, he founded two businesses in Latin America, PulsoSocial and Socialatom and later co-founded the exceedingly popular online music sharing community, Grooveshark. And he is just 23 years old, by the way.
While they haven’t officially launched yet, in just 30 days the boys raised a sweet 1 million in seed funding from Spark Capital, Betaworks and AdMob investor ENIAC Ventures. Angel investors included Hubspot CTO Dharmesh Shah, Jennifer Lum, Roy Rodenstein and Wayne Chang. While they’re looking to hire between 8-10 new employees, they’ve also convinced Threewords.me founder Mark Bao to work with them part-time.
For now you may click onto the next story, but just remember the future of media will be all about swiping.
*πηγή: thenextweb
Γαλλία: Νέος φόρος στις online διαφημίσεις
[αναδημοσίευση από ΤΟ ΒΗΜΑ, του Δημήτρη Γαλάνη] Καθώς η διαφήμιση online σημειώνει σημαντική αύξηση σε ολόκληρη την Ευρώπη η γαλλική Βουλή σε μια προσπάθεια αύξησης των κρατικών εσόδων συμφώνησε κατ αρχήν για μία νέα φορολογική ρύθμιση σύμφωνα με την οποία θα επιβάλλεται πρόσθετο τέλος στις διαδικτυακές διαφημίσεις. Ο νέος φόρος έγινε ευρέως γνωστός ως «φόρος Google», αλλά δεν έχει ουδεμία σχέση με τον διαδικτυακό κολοσσό, η έδρα του οποίου βρίσκεται εκτός της Γαλλίας και δεν υπόκειται στο φορολογικό καθεστώς της.
Αντ΄ αυτού το νέο τέλος ύψους 1% θα επιβαρύνει τις γαλλικές επιχειρήσεις που διαφημίζονται στο Ίντερνετ. Η νέα ρύθμιση αναμένεται να ψηφιστεί στις αρχές του επόμενου χρόνου και υπολογίζεται ότι θα αποφέρει στο κράτος 10 έως 20 εκατ. ευρώ τον χρόνο.
Υποστηρικτές του νέου μέτρου αναφέρουν ότι πρόκειται για μια προσπάθεια να εξισορροπηθεί το μιντιακό τοπίο δεδομένου ότι οι έντυπες και οι τηλεοπτικές διαφημίσεις φορολογούνται ήδη. Μόνο οι τηλεοπτικοί σταθμοί της χώρας αποδίδουν στο γαλλικό κράτος από τον φόρο στις διαφημίσεις περίπου 70 εκατ. ευρώ τον χρόνο. Οι επικριτές του τονίζουν ότι με το μέτρο αυτό επιβαρύνονται οι γαλλικές επιχειρήσεις, ενώ κολοσσοί όπως η Google, η Amazon, το eBay και η Microsoft συνεχίζουν να μην πληρώνουν φόρο την ίδια στιγμή που κερδίζουν δισεκατομμύρια.
The Habits of Online Newspaper Readers
The Wall Street Journal posted this great infographic examining the habits of online newspaper readers by device type throughout the day.
Media Apps Aren’t as Good a Business as They Seem
[αναδημοσίευση από τα blogs του FORBES, κείμενο του Jeff Bercovici] It’s long been an article of faith among media optimists that the shift to digital publishing would be a good thing for publishers in the long run, freeing them of the burden of their biggest costs: paper, printing and postage.
That’s why I was surprised to hear David Link, founder and creative director of the digital design firm The Wonderfactory, say, at a recent conference, that producing and distributing app-based magazines for tablet computers and other mobile devices is as costly as putting them out with ink and paper, if not more so. The problem, he told me afterward, is bandwidth. Magazine apps are large downloads. One of the biggest, the early version of Wired’s iPad edition, was around half a gigabyte.
If you’re selling directly through Apple’s iTunes store, that’s no problem: Apple handles the download — in exchange for a 30 percent cut of the sale price. But most publishers aren’t satisfied with that arrangement, which leaves Apple in control of the customer relationship and the resulting data and, for now, limits them to selling single copies rather than subscriptions. However, says Link, “if they’re going through the subscription route and they want to circumvent that” — for instance, through Zinio, a digital publishing services provider with an app of its own — “then they actually have to pay for all that bandwidth.”
Over time, of course, bandwidth gets cheaper, and file compression gets better. Link says most magazine apps now fall in the range of 80 to 250 megabytes per issue, and “I’m hoping they’ll get down to 30 to 50 megs.” But set against that is the pressure to inflate them with ever more rich media. Just as publishers once conditioned readers to expect that all print content ought to be free online, now they’re teaching consumers to expect magazine apps that are tricked out with videos, interactive graphics and more. Link points out that Sports Illustrated’s iPad app, which Wonderfactory developed, features 50 to 100 photos per issue not found in the magazine. And all that extra content doesn’t produce itself, either: Link estimates that putting out an enhanced mobile edition requires two to five extra staffers.
None of this is to say media apps won’t be a great business at some point. But if and when they get there, it will be because of of the high rates publishers will be able to charge for rich, interactive, targeted advertising. Take that out of the equation and app-based publishing, like print publishing, is a cost-heavy, money-losing proposition.
Τα Νέα ΜΜΕ, η διαφάνεια, οι αναγκαίες ρυθμίσεις
Σε αυτή την εποχή της απόλυτης επικυριαρχίας των ΜΜΕ ο κορυφαίοι της παγκόσμιας ενημέρωσης κυριαρχούν και στο Internet παρέχοντας πληροφόρηση σε κείμενο, ήχο και εικόνα. Το BBC και το CNN είναι οι απόλυτοι κυρίαρχοι στο χώρο της web πληροφορίας και κανείς στον κόσμο ολόκληρο δεν είναι σε θέση να τους αμφισβητήσει για την εγκυρότητα και το έγκαιρο των ειδήσεών τους. Περίπου 70 εκατομμύρια μοναδικούς χρήστες το μήνα έχουν το BBC και το CNN.
Γενικότερα στη Βόρεια Ευρώπη και παλαιότερα στις ΗΠΑ μεγάλα ΜΜΕ και κυρίως εφημερίδες διατήρησαν ζωντανό τον παρεμβατισμό τους μέσα από το web και παρά τις δυσκολίες ( κλοπή – άρνηση της επι πληρωμή δημοσίευσης) προχώρησαν στη χρέωση και σε πολλές περιπτώσεις στη συνδρομητική διάθεση της δημοσιογραφικής τους ύλης μέσω των πολυμέσων τους.
Στην Ελλάδα ακόμη και σήμερα γίνονται παιδικά και ως εκ τούτου ασταθή βήματα.
Νομική σχέση
Στην Ευρώπη τα new media στις περισσότερες περιπτώσεις έχουν ενταχθεί πλήρως εδώ και πολλά χρόνια στο κανονιστικό πλαίσιο της ενημέρωσης, το οποίο δεν χαρακτηρίζεται από αγκυλώσεις, απαγορεύσεις και γκρίζες ζώνες.
Το παράδειγμα της Σουηδίας είναι εντυπωσιακό, καθώς διαθέτει ένα μοντέρνο νομικό πλαίσιο που συνδυάζει την εποπτεία και την εγγύηση της ανεξαρτησίας του λόγου σε όσα ΜΜΕ εμπίπτουν στην αρμοδιότητά του. Ένα πλαίσιο που μπορεί να υιοθετηθεί από την Ελλάδα.
Όπως αναφέρει η Σουηδική Αρχή Εποπτείας ΜΜΕ (rtvv / www.rtvv.se/se/Internet/), «το internet είναι μια νέα μορφή media». Η δε εκπομπή ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών προγραμμάτων μέσω internet (webcasts) θεωρείται ένα είδος ενσύρματης μετάδοσης (by wire) [http://www.rtvv.se/_upload/uk/download/MU2009_eng.pdf].
Εάν οι μεταδόσεις γίνονται σε πραγματικό χρόνο (direct playback – streaming) και είναι διαθέσιμες σε όποιον θέλει να ακούσει, τότε πρέπει να γίνονται αντιληπτές όπως οποιαδήποτε ραδιοφωνική μετάδοση.
Σημαντική είναι η αναφορά στις εφημερίδες που εκδίδονται ή διανέμονται και μέσω διαδικτύου. Σύμφωνα με τους κανονισμούς [database rule of the fundamental law, the Freedom of Expression Act (Chapter 1, article 9)] πρέπει να ορίζεται ένας υπεύθυνος «κατά νόμο» (εκδότης) και να πιστοποιείται από την πολιτεία.
Η πιστοποίηση (χωρίς επιβάρυνση και δεν έχει την έννοια της αδειοδότησης) δίνει την απαραίτητη συνταγματική προστασία και εγγυάται την ελευθερία του λόγου (οι αρχές δεν επιτρέπεται να λογοκρίνουν το περιεχόμενο που υπάγεται στο πεδίο της συνταγματικής προστασίας). Με την πιστοποίηση ενημερώνεται η Αρχή Ελέγχου Ραδιοφώνου και Τηλεόρασης (κάτι σαν το δικό μας ΕΣΡ με πρόσθετες αρμοδιότητες από την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων).
Ο κατά νόμο υπεύθυνος είναι το πρόσωπο που ευθύνεται για το εκπεμπόμενο υλικό και το περιεχόμενο αυτό πρέπει να φυλάσσεται για 6 μήνες. Η λογική που διαπνέει τη νομοθεσία τους, λέει λοιπόν, ότι εφαρμόζονται οι διατάξεις για τα παραδοσιακά ΜΜΕ αντιστοίχως για κάθε κατηγορία εκπεμπόμενου υλικού.
Όλα τα παραπάνω σημαίνουν ότι θα πρέπει το ΕΣΡ να έχει την αρμοδιότητα ελέγχου των new media, ενώ επιτελικά είναι απαραίτητη και μια πολιτειακή αρχή όπως μια υπηρεσία με μόνιμο υφυπουργό τεχνολογίας και αρμοδιότητες που θα κινούνται οριζόντια σε όλο το φάσμα των πληροφοριακών συστημάτων και των νέων τεχνολογιών.
Τα ελληνικά Web Media
Στη χώρα μας, αφέθηκε να προκύψει αποτέλεσμα χωρίς μέθοδο, όρους και προϋποθέσεις. Οι δε συμμετέχοντες στον πρωταθλητισμό των web media θεωρούν ότι οι ίδιοι είναι τα πρότυπα, είτε στο web radio είτε στην web tv.
Αρνούνται επίμονα οι περισσότεροι να δουν την πραγματικότητα και κομπάζουν για την επισκεψιμότητά τους και όχι για την αξιοπιστία τους, επικαλούμενοι αποτελέσματα ερευνών που εστιάζουν στην ευθύνη των χρηστών για την προτίμησή τους στο εμπορικά έγκαιρο παρά στο έγκυρο!
Η ευθύνη ωστόσο, για την προτίμηση των χρηστών στο ροζ και την πικάντικη γαρνιτούρα, η αδιαφορία τους ενίοτε για την έγκυρη ενημέρωση, ανήκει κατά σειρά σε πολιτεία, εκδότες και διαφημιστές οι οποίοι αυθαιρετούν σε τέτοιο βαθμό, που η ανωνυμία στα new media γίνεται χείμαρρος χυδαιότητας με όρια συμπεριφοράς σαφώς χαμηλότερα της κοινωνικής ανεκτικότητας.
Με αυτό τον τρόπο όμως, ένα έγκυρο Νέο ΜΜΕ απαξιώνεται. Ειδικά όταν διαπιστώνει κανείς ότι πουλώντας ενημέρωση, προστατεύει σκανδαλωδώς έναν επίορκο παράγοντα, ενώ ταυτόχρονα δυο μόνο brands μπορούν όταν διαφημίζονται σε οποιοδήποτε, site, να δίνουν κύρος σε κάποιο new media που δεν τηρεί καμία αρχή δεοντολογίας.
Αυτό συνέβη εσχάτως στις δυο εκλογικές αναμετρήσεις του 2009 και επαναλαμβάνεται μέσω google ads στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010, ανάγοντας ως ΜΜΕ ακόμη και προσωπικά ιστολόγια.
Κόμματα και πολιτευτές που διαφημίστηκαν σε ειδησεογραφικές ιστοσελίδες πλήρωσαν ασμένως φόρο τόσο στην… Ιρλανδία (google ads, in-text κλπ) όσο και στους εμπλεκόμενους στο χώρο της διαφήμισης (βάσει του Ν.3801/2009), ενώ αρνήθηκαν επίμονα να συζητήσουν καν το ενδεχόμενο να πληρώσουν αγγελιόσημο και ΦΠΑ στην Ελλάδα, διεκδικώντας μια ιδιότυπη φορολογική ασυλία.
Επίσης site παραδοσιακών και άλλων ΜΜΕ, βρέθηκαν να παίρνουν πακέτα διαφημίσεων δυσανάλογα των τιμολογίων στο site τους, με σκοπό την απαλλαγή αυτών των διαφημίσεων από το αγγελιόσημο! Ασφαλώς, οι ίδιοι δεν δέχθηκαν ποτέ κουβέντα για ασφάλιση των εργαζομένων τους στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ.
Ωστόσο, όπως ερμηνεύει ο νομοθέτης του Ν.3801 για το τέλος υπέρ ΣΕΕ, αντίστοιχα θα πρέπει σε κάθε τιμολόγιο διαφήμισης να συμπεριλαμβάνεται αγγελιόσημο. Οι ίδιοι οι διαφημιστές που αντιστάθηκαν στο διαδικτυακό αγγελιόσημο, σημειώνουν ότι στον πόρο του Ν.3801/2009 «υπόκεινται όλες οι διαφημίσεις που γίνονται στην Ελληνική Επικράτεια ανεξάρτητα από τον ∆ιαφημιζόμενο. Διαφημίσεις νοούνται οι ενέργειες για προώθηση προϊόντων ή υπηρεσιών εφόσον γι’ αυτές εκδίδεται τιμολόγιο και μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο κρίσης από τις Επιτροπές του Ελληνικού Κώδικα ∆ιαφήμισης-Επικοινωνίας».
Και συνεχίζουν, διευκρινίζοντας ότι:
- Έλληνας ∆ιαφημιζόμενος που διαφημίζεται σε διεθνή ιστοσελίδα υπόκειται στο Τέλος (υπέρ ΣΕΕ ή αγγελιόσημο κατ’ επέκταση) ανεξάρτητα από την έδρα του Μέσου.
- Διαφημιζόμενος με έδρα εκτός Ελλάδος που διαφημίζεται στην Ελλάδα είναι υπόχρεος σε Τέλος (υπέρ ΣΕΕ ή αγγελιόσημο κατ’ επέκταση).
- Έλληνας Διαφημιζόμενος για το κόστος της διαφήμισης του εκτός της ελληνικής επικράτειας δεν υπόκειται σε Τέλος (υπέρ ΣΕΕ ή αγγελιόσημο κατ’ επέκταση).
Για χρόνια η πολιτική εξουσία υποκρίνονταν ότι δεν έχει καν αντιληφθεί το ζήτημα, το οποίο όμως εισήγαγε λεπτομερώς ο νόμος περί βασικού μετόχου και προς εφαρμογή θα αρκούσε μια απλή ερμηνευτική εγκύκλιος ή μια απλή απόφαση του ΔΣ του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ!
Τεκμηρίωση
Η επιχειρηματολογία της Επιτροπής Νέων Τεχνολογιών της ΠΟΕΣΥ (http://newmediagr.files.wordpress.com/2009/12/091210newmedia.pdf), η άποψη του ΕΔΟΕΑΠ (http://newmediagr.wordpress.com/2010/07/02/edoeap4aggeliosimo) και της ΠΟΕΣΥ (http://newmediagr.files.wordpress.com/2009/06/090519poesy.pdf) και η γνωμοδότηση του νομικού συμβούλου της ΠΟΕΣΥ Τάσου Πετρόπουλου (http://newmediagr.files.wordpress.com/2009/06/090519petropoulos.pdf) είναι μέχρι στιγμής πολύτιμη προίκα των δημοσιογράφων, καθώς η ημιμάθεια απειλεί συνεχώς τη λογική και υπονομεύει τη συλλογική έκφραση του κλάδου.
Ενδεικτικά αναφέρεται ότι, σύμφωνα με το νόμο ν. 3414/2005 (ΦΕΚ Α’ 279/2005), για το «βασικό μέτοχο», …«Επιχείρηση Μέσων Ενημέρωσης» είναι η με οποιαδήποτε νομική μορφή οντότητα ή επιχείρηση, ανεξαρτήτως του κοινωφελούς ή μη σκοπού της, η λειτουργία της οποίας υπάγεται στη δικαιοδοσία του Ελληνικού Κράτους εφαρμοζομένων αναλόγως των διατάξεων του άρθρου 3 του π.δ. 100/2000 (ΦΕΚ 98 Α΄) και έχει ως δραστηριότητα, αποκλειστική ή μη:
α) την έκδοση εφημερίδων ή περιοδικών, σύμφωνα με την εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία, ή εντύπων που περιέχουν ύλη, πολιτικού ή οικονομικού χαρακτήρα, σε οποιαδήποτε μορφή εκδίδονται, διαδίδονται ή διανέμονται, συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτρονικής, ή
β) την εγκατάσταση και λειτουργία ή τη διαχείριση τηλεοπτικού σταθμού ή την εκπομπή ή μετάδοση τηλεοπτικού σήματος, με οποιαδήποτε μορφή ή τρόπο, όπως είναι η ελεύθερη λήψη, καλωδιακή, συνδρομητική, δορυφορική, ψηφιακή, ενσύρματη, ασύρματη, σύμφωνα με την εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία, ή
γ) την εγκατάσταση και λειτουργία ή τη διαχείριση ραδιοφωνικού σταθμού ή εκπομπής ραδιοφωνικού σήματος με οποιαδήποτε μορφή, σύμφωνα με την εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία, ή
δ) την παροχή μέσω του διαδικτύου υπηρεσιών οπτικού ή/και ακουστικού περιεχομένου, εφόσον το περιεχόμενο αυτό έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και ειδικότερα περιλαμβάνει, κατά το πρότυπο των έντυπων εφημερίδων, ειδήσεις για πολιτικά ή κοινωνικά ή οικονομικά γεγονότα και εκδηλώσεις, καθώς και άρθρα, σχόλια, συνεντεύξεις ή συζητήσεις για τα θέματα αυτά.
Από την ισχύουσα νομοθεσία οι διαφημίσεις σε όλες τις μορφές ΜΜΕ χρεώνονται και με αγγελιόσημο. Αυτό το ξεκαθαρίζει με σαφήνεια ο νόμος 1344/1973, σημειώνοντας ότι στην υποχρέωση καταβολής αγγελιοσήμου υπάγονται όλα τα μέσα δημοσιότητας που αναφέρονται στον α.ν. 248/1967.
Τόσο με αυτή τη διάταξη, όσο και με άλλες ανάλογες αναφορές σε άλλους νόμους, είναι εμφανές ότι ο νομοθέτης δεν εστιάζει στη μορφή του μέσου δημοσιότητας, αλλά στο περιεχόμενο. Ο νομοθέτης, στο ίδιο το άρθρο με το οποίο επέβαλε την υποχρέωση καταβολής αγγελιοσήμου στα περιοδικά και στις εφημερίδες, ημερήσιες ή μη, έδωσε τον ορισμό της έννοιας «μη ημερήσια εφημερίδα ή περιοδικό», ορισμός που για την ταυτότητα του νομικού λόγου ισχύει ασφαλώς και στις ημερήσιες εφημερίδες, με μόνη διαφοροποίηση ως προς την περιοδικότητα έκδοσης. Έτσι, όρισε ότι εφημερίδα ή περιοδικό θεωρείται κάθε έντυπο που εκδίδεται με οποιαδήποτε μορφή ή εμφάνιση.
Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι τον ορισμό αυτό επανέλαβε πρόσφατα, στο άρθρο 14 παρ. 9 του ν. 3232/2004, διάταξη η οποία αντικατέστησε την προαναφερόμενη του α.ν. 248/1967 και με την οποία προσδιορίστηκε λεπτομερέστερα η έννοια της περιοδικότητας. Η γενική αυτή γραμματική διατύπωση της εν λόγω διάταξης δεν αφήνει αμφιβολία ότι, στο ρυθμιστικό της πεδίο, υπάγονται και οι εφημερίδες που, κάνοντας χρήση των νέων τεχνολογικών επιτευγμάτων, παρουσιάζουν την ύλη τους, όχι στο χαρτί, αλλά στην οθόνη του υπολογιστή ή σε άλλα παρόμοια μέσα. Το internet, στην περίπτωση αυτή, δεν αποτελεί νέο μέσο ενημέρωσης, αλλά παρέχει τη δυνατότητα στην εκδοτική επιχείρηση κατά την παραδοσιακή έννοια του όρου, να «εμφανίζει» την ύλη της μέσω του διαδικτύου.
Αποτελεί επομένως μια (νέα) μορφή αποτύπωσης της εφημερίδας και του περιοδικού (και δεν πρόκειται για νέο μέσο ενημέρωσης) και ως εκ τούτου δημιουργείται υποχρέωση καταβολής του αγγελιοσήμου και για τις διαφημίσεις που καταχωρίζονται στις εν λόγω ιστοσελίδες, καθώς εμπίπτουν στο πεδίο ρύθμισης του α.ν. 248/1967. Το ίδιο συμβαίνει και με τις άλλες μορφές διανομής των ραδιοτηλεοπτικών μέσων, ανεξαρτήτως μορφής και τρόπου λειτουργίας τους, όπως σημειώνει στη γνωμοδότησή του ο κ. Τάσος Πετρόπουλος, για λογαριασμό της ΠΟΕΣΥ.
Ως εκ τούτου είναι σημαντικό να τίθεται επί τάπητος το ζήτημα σήμερα από τους πολιτικά υπεύθυνους. Αυτό βέβαια συμβαίνει επειδή όλοι δέχονται τώρα πια, ότι επειδή πρόκειται για μια νέα μορφή διανομής δημοσιογραφικής ύλης, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη σκέψη για νομοθεσίες από περισπούδαστους συνταγματολόγους. Μέχρι τώρα δηλαδή αποδεικνύεται ότι χρειαζόταν μια επίφαση για να γίνει το αυτονόητο.
Το αύριο των δημοσιογράφων, των εκδοτών και της πολυφωνίας
Ξεπερνώντας αυτές τις παραδοχές ο καθένας πρέπει να συμφωνήσει ότι σε αυτή τη νέα εποχή πρέπει να βρεθεί λύση για την κρίση στα ΜΜΕ. Ανεξάρτητα από την οικονομική κρίση, το διαδίκτυο, έχει επιδεινώσει την κατάσταση για τα παραδοσιακά Μέσα τα οποία υποφέρουν ακόμη περισσότερο επειδή απομείωσαν την αξία της υπογραφής του συντάκτη τους.
Όμως η αξία της υπογραφής του συντάκτη, αναγνωρίζεται διεθνώς ως ένας τρόπος ενίσχυσης της εγκυρότητας αλλά και της αποκαλυπτικής δημοσιογραφίας. Στις προηγμένες χώρες πιστεύουν, με πρώτα τα αμερικανικά ΜΜΕ, ότι η υπογραφή θα ξαναδώσει ζωή, θα αυξήσει την αναγνωσιμότητα ενός site και θα αφυπνίσει το ενδιαφέρον των πολιτών για συμμετοχή. Θεωρούν ότι θα οδηγήσει σίγουρα σε μια πιο αποκαλυπτική δημοσιογραφία. Αποτέλεσμα αυτών, είναι η δημιουργία fund χρηματοδότησης της ανεξάρτητης έρευνας, και οι επιτυχίες διαφόρων (σοβαρών) αμερικανικών ιστολογίων που έχουν πρωτοστατήσει σε αποκαλύψεις.
Σε αυτό το περιβάλλον οι μετρήσεις αναγνωσιμότητας δεν αφορούν μόνον τις επισκέψεις μοναδικών χρηστών και τη συχνότητά τους αλλά και την παραμονή τους στην ιστοσελίδα και την ανάγνωση ενός αριθμού θεμάτων, κατηγοριών ειδήσεων και συντακτών. Με άλλα λόγια το ίχνος της υπογραφής είναι η τελευταία άμυνά τους στην κλοπή της δημοσιογραφικής τους ύλης. Τούτο γιατί το θέμα της αναδημοσίευσης άνευ αδείας δημοσιογραφικής ύλης σε συναθροιστές και προσωπικά ιστολόγια είναι ζήτημα πνευματικών δικαιωμάτων.
Η οπτική των δημοσιογράφων
Δυστυχώς στην Ελλάδα υπάρχει η εντύπωση ότι οι δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν με φόβο την εξέλιξη. Σε πείσμα αυτής της άποψης οι δημοσιογράφοι είτε εργάζονται σε new media, είτε αλλού, δηλώνουν ότι δεν φοβούνται το internet διότι πρόκειται για την επαγγελματική κατηγορία εργαζομένων ιδιαίτερα εξοικειωμένων με την τεχνολογία, που μάλιστα τη χρησιμοποιούν για να χτίσουν την καριέρα τους και μέσα στην κρίση αποδεικνύεται ως το σημαντικότερο εισοδηματικό μαξιλάρι, καίτοι ανασφάλιστοι και με μαύρες αποδοχές.
Σε κάθε περίπτωση, οι δημοσιογράφοι επιδιώκουν με ζέση την, με κίνητρα (μειωμένο ΦΠΑ;), ενίσχυση των πιστοποιημένων new media με επιδοτήσεις και φοροαπαλλαγές, την ασφάλιση των εργαζομένων, την καταβολή αγγελιοσήμου, τη ρύθμιση της λειτουργίας τους και το δικαίωμα αυτών των ΜΜΕ στην κρατική διαφήμιση, ειδικώς εάν εμφανίζονται σε περισσότερες γλώσσες, σε μορφές για τηλέφωνα και ταμπλέτες και διαθέτουν εκδόσεις για ΑμΕΑ.
New Media εργαστήρια
Είναι απαραίτητη η λειτουργία ειδικών πανεπιστημιακών εργαστηρίων πολυμέσων στις σχολές ΜΜΕ των ΑΕΙ, η οποία θα δώσει στους φοιτητές (και της πληροφορικής) πιστοποιημένη γνώση, στα πρότυπα πολλών πανεπιστημίων στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στις ΗΠΑ.
Σε αυτή την κατεύθυνση μπορεί να βοηθήσουν οι Διευθύνσεις Πολυμέσων της ΕΡΤ και του ΑΠΕ, καθώς και άλλα αναγνωρισμένα και πιστοποιημένα New Media, όπου αν και δεν λειτουργούν συστήματα συλλογής επεξεργασίας διάθεσης και χρήσης της γνώσης των πληροφοριακών συστημάτων, εντούτοις κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι αυτή υπάρχει, είναι προπληρωμένη και αδικαιολογήτως αχρησιμοποίητη από την παιδεία και ευρύτερα την κοινωνία. Επιπρόσθετα, οι παραπάνω δύο κοινωφελείς φορείς μπορούν να πραγματοποιήσουν προγράμματα επιμόρφωσης και των ενδιαφερόμενων επαγγελματιών δημοσιογράφων στις νέες τεχνολογίες.
Υ.Γ. Είναι προφανές ότι αυτή η διαβούλευση είναι εστιασμένη στην ενημέρωση και στα επαγγελματικά δικαιώματα των εργαζομένων στα Νέα Μέσα Ενημέρωσης, δηλαδή σε αυτά που δημοσιεύουν ή αναδημοσιεύουν δημοσιογραφική ύλη. Είναι επίσης αυτονόητο ότι τα προσωπικά ιστολόγια δεν είναι εμπορικές επιχειρήσεις (άλλωστε υπάρχει σχετική, ρητή απαγόρευση στους όρους χρήσης των χώρων φιλοξενίας – blogger, wordpress κ.λπ.), δεν κόβουν τιμολόγια και αποτελούν βήμα διαλόγου. Ο διάλογος, είναι βασικό συστατικό της δημοκρατίας και αποτελεί το στοιχείο που ξεχωρίζει ένα προσωπικό ιστολόγιο από μια «παράγκα». Όταν τηρείται η προϋπόθεση του διαλόγου, τυχόν επιθυμία τους για ανωνυμία δεν προβληματίζει κανέναν.
Βασίλης Βασιλόπουλος Γιάννης Πλαχούρης
δημοσιογράφος δημοσιογράφος
μέλος ΕΣΗΕΑ μέλος ΕΣΠΗΤ
Stefano Mancuso: The roots of plant intelligence
Ο Stefano Mancuso μεταξύ άλλων, παροτρύνει τους μελετητές δικτύων υπολογιστών να ασχοληθούν και με τη μελέτη του συστήματος ριζών των φυτών… Εξαιρετικό!
(http://www.ted.com/talks/stefano_mancuso_the_roots_of_plant_intelligence.html)
Δημόσια Διαβούλευση για τα διαδικτυακά ΜΜΕ
[στο opengov.gr] Το Υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού ανακοίνωσαν την πρόθεση να αναλάβουν πρωτοβουλία δημόσιας διαβούλευσης για τα θέματα, τις δυνατότητες ανάπτυξης, τις ανάγκες και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα μέσα διαδικτυακής ενημέρωσης και επικοινωνίας στην Ελλάδα.
Στόχος είναι η διαφάνεια και οι καθαροί κανόνες για τη δημιουργία ενός πλαισίου λειτουργίας και ανάπτυξης των διαδικτυακών μέσων ενημέρωσης και επικοινωνίας, τη θεμελίωση της πολυφωνίας, την έννομη σχέση με την πολιτεία και την κοινωνία, την τήρηση της δεοντολογίας και της ελεύθερης έκφρασης.
Η πρόσκληση συμμετοχής απευθύνεται σε κάθε ενδιαφερόμενο, από τον απλό ιδιώτη μέχρι τις επαγγελματικές ενώσεις Μέσων Ενημέρωσης, την ΠΟΕΣΥ και τις Ενώσεις συντακτών.
Όπωσς σημειώνεται στην ανακοίνωση, τις προσεχείς ημέρες θα ανακοινωθεί ο τόπος και ο χρόνος της εναρκτήριας εκδήλωσης της διαβούλευσης. Κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να αποστέλλει μέχρι τις 15 Νοεμβρίου τις προτάσεις του για την οργάνωση της διαβούλευσης στην παρακάτω φόρμα. [http://www.opengov.gr/ypes/?p=895]
Η κρίση των ΜΜΕ δεν έχει ακόμα κορυφωθεί
[προδημοσίευση, από το Marketing Week] Οι απολύσεις, στις οποίες αναγκάζονται να προχωρήσουν πολλά ισχυρά Μέσα Ενημέρωσης και η ανάγκη αναζήτησης νέων κεφαλαίων σε ένα περιβάλλον στο οποίο τα επιχειρηματικά και τραπεζικά κεφάλαια στο εσωτερικό της χώρας έχουν κυριολεκτικά στερέψει, δεν σηματοδοτούν την κορύφωση του δράματος στον χώρο των ΜΜΕ. Και ο λόγος είναι απλός. Η ελληνική κρίση δεν έχει ακόμα κορυφωθεί.
Η αναγκαστική μείωση των εξωφρενικών δημόσιων ελλειμμάτων, που αποτελεί τον βασικό λόγο της βαθιάς ύφεσης την οποία βιώνουμε σήμερα, βρίσκεται ακόμα στα μισά. Για να φτάσει η οικονομία σε επίπεδο δημοσιονομικά διατηρήσιμο και να αποφύγει οριστικά τη χρεοκοπία, θα χρειαστεί να περάσουν κατ’ ελάχιστον περίπου δύο ακόμα χρόνια, αν το σχέδιο του ΔΝΤ υλοποιηθεί ικανοποιητικά. Με δεδομένο ότι η διαφήμιση αποτελεί πρόδρομη μεταβλητή, μπορεί κανείς στην καλύτερη περίπτωση να ελπίζει ότι κάποια στιγμή το 2012, αν όλα πάνε καλά θα μπορέσει να δει τα έσοδά του να αρχίσουν να βελτιώνονται. Αν για λόγους πολιτικούς η κυβέρνηση ανακόψει την ένταση της προσπάθειας (ή χάσει την εξουσία), θα έχουμε στην καλύτερη περίπτωση αναβολή της εξόδου από το πιο σκοτεινό μέρος του τούνελ και στη χειρότερη περίπτωση, δραματικές οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις.
Στο περιβάλλον αυτό συνεχίζουν να υπάρχουν στη χώρα πολύ περισσότερα Μέσα Ενημέρωσης (και μεταξύ των μεγάλων ΜΜΕ πολύ πολυτελέστερα στελεχωμένα ΜΜΕ), από όσα οποιαδήποτε ορθολογική οικονομική λογική δικαιολογεί. Ταυτόχρονα οι εξελίξεις στην ηλεκτρονική διακίνηση της πληροφορίας και της ψυχαγωγίας, που αποτελούν ούτως ή άλλως βασική και διεθνώς αξεπέραστη πρόκληση για τα παραδοσιακά ΜΜΕ, συνεχίζονται αν δεν επιταχύνονται κιόλας. Εικόνα, video, ήχος και κείμενα γίνονται όλο και πιο εύκολα προσβάσιμα σε όλο και μεγαλύτερες ομάδες του πληθυσμού. Οι Έλληνες, πιεσμένοι από την κρίση ανακαλύπτουν τα πλεονεκτήματα του Διαδικτύου ως πρακτικού Μέσου αύξησης της προσωπικής τους παραγωγικότητας ή μείωσης του δικού τους προσωπικού κόστους ψυχαγωγίας.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »
Algorithmic layout
Μια ματιά στο (κοντινό) μέλλον της σελιδοποίησης των (διαδικτυακών) ειδήσεων, από το blog yelvington.com: **
“Ever since we began using computers to handle news — which is probably a lot longer than you think — there has been a notion of automating the processes of laying out pages. Long before InDesign, long before Quark, long before Pagemaker there were attempts to apply algorithms to news, to sort and arrange and place items on pages without humans driving every detail of the process.
Some of them were pretty naive. Somewhere in a dusty corner of my memory, probably from the late 1970s or early 1980s, is the voice of an indignant editor reacting to some computer geek’s assumption that longer stories were more important than short ones, so story length could be used to determine layouts.
Ερωτάται ο κ. Υπουργός…
Ερώτηση με θέμα την «επιδείνωση εργασιακών σχέσεων στις επιχειρήσεις περιοδικού Τύπου» κατέθεσε προς τον υπουργό Eργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Α. Λοβέρδο, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Β.Μουλόπουλος:
Προς τον κ. Υπουργό Eργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
Τρίτη, 27 Ιουλίου 2010
Θέμα: Επιδείνωση εργασιακών σχέσεων στις επιχειρήσεις περιοδικού τύπου
Οι ανακατατάξεις στο ιδιοκτησιακό καθεστώς επιχειρήσεων του περιοδικού τύπου τον τελευταίο καιρό έχουν ως κύριο θύμα τους εργαζόμενους, δημοσιογράφους, τεχνικούς και λοιπό προσωπικό. Η εργασιακή τους καθημερινότητα κυριαρχείται από την ανασφάλεια που προκαλούν η καταιγίδα απολύσεων, οι περικοπές αποδοχών και οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, αν και τα περιοδικά απορρόφησαν και πέρυσι, το 2009, τη μερίδα του λέοντος της διαφημιστικής δαπάνης (40% σύμφωνα με τα στοιχεία της Media Services).
Η «φούσκα» του περιοδικού Τύπου είναι, εκτός των άλλων, αποτέλεσμα της μαζικής αλλά καιροσκοπικής ενασχόλησης με τον περιοδικό Τύπο, επιχειρηματιών που δεν είχαν επαφή με την ενημέρωση και οι οποίοι αποδείχτηκε πως δεν είχαν ιδιαίτερες ευαισθησίες για την τύχη των θέσεων εργασίας.
Στο όνομα της κρίσης επιδιώκεται να εφαρμοστεί μια «βιομηχανοποιημένη δημοσιογραφική παραγωγή» με πτώση της ποιότητας ενημέρωσης, αλλαγή ειδικοτήτων για χαμηλότερες συλλογικές συμβάσεις εργασίας, μειώσεις μισθών, ανασφάλιστη εργασία, υποχρεωτική «ελευθεροεπαγγελματική» σχέση (ΔΠΥ).
Ενδεικτικά μόνο αναφέρουμε το πιο πρόσφατο παράδειγμα, των εργαζομένων στον εκδοτικό όμιλο Αττικές Εκδόσεις, που αντιμετωπίζουν αυθαίρετες απολύσεις με εικονική κατάργηση θέσεων. Για τις αιτίες αυτές, τα Διοικητικά Συμβούλια της ΕΣΠΗΤ, της ΕΠΠΗΤ και της Πανελλήνιας Ένωσης Λιθογράφων είχαν κηρύξει τρίωρη στάση εργασίας τη Δευτέρα 19 Ιουλίου 2010 για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων στις Αττικές Εκδόσεις. Ακόμη, είναι από καιρό γνωστή η περίπτωση της εταιρείας Περιοδικός Τύπος Α.Ε., η οποία βρίσκεται στη διαδικασία συνδιαλλαγής του διαβόητου πλέον Άρθρου 99 και εκμεταλλευόμενη το… πλεονέκτημα αυτό, οφείλει δεδουλευμένες αποδοχές πολλών μηνών στους εργαζομένους της. Σειρά απολύσεων, ή/και μειώσεων μισθών έχει καταγραφεί και σε πολλές ακόμη από τις μεγάλες επιχειρήσεις του συγκεκριμένου χώρου (ΙΜΑΚΟ, Ομιλος Λυμπέρη, όμιλος Κυριακίδη κ.ά.)
Επειδή οι επιχειρήσεις του περιοδικού Τύπου επί πολλά χρόνια συσσώρευαν κέρδη από την ποιοτική εργασία που προσέφεραν οι εργαζόμενοί τους, οι οποίοι τώρα «πετιούνται στο δρόμο» ο ένας μετά τον άλλο,
Επειδή χτυπούν εργασιακά δικαιώματα, αν και απολαμβάνουν επί πολλά χρόνια διαφόρων ειδών απαλλαγές, μειωμένα ταχυδρομικά τέλη, διαφημιστικά και άλλα έσοδα από φορείς και οργανισμούς του δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, χαμηλές εργοδοτικές εισφορές στα ασφαλιστικά Ταμεία (ΤΑΙΣΥΤ, 7% η εργοδοτική εισφορά),
Επειδή οι εκδότες επιχειρούν να εκδίδουν τα περιοδικά τους με εξαιρετικά μειωμένο προσωπικό, με υπερεντατικοποίηση της εργασίας, και με την διευρυνόμενη χρησιμοποίηση ελαστικών μορφών απασχόλησης,
Επειδή, οι αναδιαρθρώσεις στις επιχειρήσεις του περιοδικού Τύπου δεν δικαιολογούν την εργοδοτική αυθαιρεσία εις βάρος των δημοσιογράφων και των υπόλοιπων εργαζόμενων,
Επειδή, η ελεύθερη δημοσιογραφία είναι δείκτης δημοκρατικότητας κάθε κοινωνίας,
Ερωτάται ο κ. Υπουργός:
1ον. Τι μέτρα προτίθεστε να λάβετε για να διασφαλιστούν τα εργασιακά δικαιώματα και η ποιοτική εργασία που πλήττονται βάναυσα στις επιχειρήσεις του περιοδικού Τύπου, μερικές από τις οποίες αναφέραμε ανωτέρω;
2ον. Προτίθεστε να λάβετε μέτρα για την καταπολέμηση της εργασιακής επισφάλειας και της απαράδεκτης παρακράτησης δεδουλευμένων αποδοχών στον κλάδο του περιοδικού Τύπου;
3ον. Προτίθεστε να συμβάλετε προκειμένου να τροποιηθούν οι πρόνοιες του Αρθρου 99 επ. του Πτωχευτικού Νόμου ώστε οι εργαζόμενοι να μην αντιμετωπίζονται ως πιστωτές;
4ον. Δεδομένου ότι όλες οι επιχειρήσεις του περιοδικού Τύπου διατηρούν ενημερωτικές ιστοσελίδες στο Διαδίκτυο, τι μέτρα θα λάβετε ώστε να αρχίσει να αποδίδεται ως όφειλε στα ασφαλιστικά Ταμεία ο πόρος του αγγελιοσήμου από τη διαδικτυακή διαφήμιση;
Ο ερωτών βουλευτής, Βασίλης Μουλόπουλος
«Δώσε θάρρος…» (λαϊκή παροιμία)
[ανακοίνωση της Ενωτικής Κίνησης Δημοσιογράφων] Μετά από υπόδειξη νομικών συμβούλων και σχετική απόφαση του Δ.Σ. της Ένωσης Εταιρειών Διαφήμισης και Επικοινωνίας Ελλάδος (ΕΔΕΕ), κλήθηκαν εσπευσμένα οι διαφημιστικές εταιρίες, εφεξής, να καταθέτουν το αγγελιόσημο με δήλωση επιφύλαξης ως προς τη νομιμότητά του και την υποχρέωση απόδοσης.
Η κίνηση αυτή ξεπερνά τα όρια της καλής πίστης, αφού οι διαφημιστικές εταιρίες δεν έχουν έννομο συμφέρον και τα χρήματα του αγγελιοσήμου που καταβάλλουν δεν είναι δικά τους.
Μοιάζει σαν ταχυδρόμος (συμπαθέστατος κλάδος εργασίας) που μεταφέρει επιταγές στους δικαιούχους, ο οποίος ισχυρίζεται ότι… δεν αρνείται μεν να την καταβάλλει, αλλά θέλει να την καταθέσει «με δήλωση επιφύλαξης ως προς τη νομιμότητά του και την υποχρέωση απόδοσης».
Ο κλάδος των εργαζομένων στα ΜΜΕ οφείλει να απαντήσει μαζικά και άμεσα σε τέτοιου είδους αυθαιρεσίες.
Στο ΕΣΡ η διαδικτυακή τηλεόραση
Διαβάζουμε στο TV-NEA ότι στο ΕΣΡ θα βρεθεί την ερχόμενη Τρίτη (20/7) ο ΟΤΕ για παροχή διευκρινήσεων σχετικά με:
α) αιτήματα για έγκριση περιεχομένου ευρυζωνικών τηλεοπτικών σταθμών (ADSL TV) για τους κάτωθι σταθμούς : STYLE NETWORK TV, FASHION TV, CONN-X TV SPORTS, CONN-X TV SPORT 2, CONN-X TV SPORT 3, EUROSPORT, EUROSPORT 2, DISNEY CHANNEL.
(β) αιτήματα για έγκριση περιεχομένου προγράμματος για παροχή τηλεοπτικών υπηρεσιών μέσω ευρυζωνικού δικτύου (ADSL TV) για τους κάτωθι αλλοδαπούς σταθμούς : BABY TV, C MUSIC TV, KIDSCO, NBC UNIVERSAL, HUSTLER TV, BLUE HUSTLER, MARC DORCEL, BLOOMBERG TELEVISION, RUSSIA TODAY, DISCOVERY WORLD, DISCOVERY CHANNEL, DISCOVERY IDENDIFICATION, ZONE REALITY, EXTREME SPORTS, AL-JAZEERA SATELLITE CHANNEL (ARABIC).
Η υπόθεση είχε αναβληθεί στις 29/6 και είναι ενδεικτική για τον τρόπο που αντιμετωπίζει ένα άλλο σκέλος της Πολιτείας το διαδίκτυο: Αυτονόητα, ως φορέα μετάδοσης ΜΜΕ. Άντε με το καλό και στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ…
Τέρμα τα παιχνίδια με το διαδίκτυο
[Ανακοίνωση της Ενωτικής Κίνησης Δημοσιογράφων, για το αγγελιόσημο] Πολλές συμπτώσεις μαζεύτηκαν την τελευταία εβδομάδα: Στην τελευταία συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΕΣΠΗΤ, το μέλος του Δ.Σ. Θ. Μπερεδήμας επιχείρησε να… «καταγγείλει» τη διοίκηση της ΕΣΠΗΤ, ότι «βάζει πλάτες στην κυβέρνηση» και ότι «είναι ανίκανη να αποκρούσει την ψήφιση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου» (!) προσθέτοντας πως η επιστολή διαμαρτυρίας, που έστειλε στο υπουργείο η ΕΣΠΗΤ, με συγκεκριμένες προτάσεις για διόρθωση των εγκληματικών «παραλείψεων» του άρθρο 67 για το διαδίκτυο, …έφεραν την απόσυρσή του.
Δυο μέρες μετά, το άλλο μέλος της γνωστής παρέας Τσαλαπάτη, ο Γ. Στεφανής, λες και διάβασε τα πρακτικά της ΕΣΠΗΤ, ανατύπωσε τους ίδιους ισχυρισμούς, σε μια «συνάντηση» στην οποία κλήθηκαν μόνο Ενώσεις που μετέχουν στον ΕΔΟΕΑΠ να συζητήσουν για το διαδίκτυο και το άρθρο 67. Συνέχιση των αποκλεισμών -άλλη σύμπτωση, ενώ η επίθεση γενικεύεται και ο κόσμος γύρω (εργασιακά-ασφαλιστικά) χάνεται.
Τυχαία; Η θλιβερή απόπειρα επανεμφάνισης του θιάσου «Πετραλιά» (από συνομιλητές και οπαδούς και καθαρούς -κατά δήλωσή τους- πατριώτες, και Θερμοπυλοφύλακες και γαμπρούς) συμβαίνει –πάλι σύμπτωση-την ώρα που εργοδοσία και συνοδοιπόροι αναγκάζονται μπροστά στις εξελίξεις να αποκαλύψουν όλα τους τα χαρτιά.
Η εξέλιξη της ρύθμισης για την ασφάλιση των εργαζομένων στα New Media, φώτισε πλήρως το τοπίο:
Η επίθεση στον κλάδο είναι, πλέον, εφ΄ όλης της ύλης. Οι διαφημιστές –νέα σύμπτωση- άφησαν τη σκιά και πέρασαν στο προσκήνιο επειδή ξέρουν ότι τώρα παίζονται όλα. Η ρύθμιση του διαδικτύου βάζει τέλος στο πάρτι των υποτιμολογήσεων και της εισφοροδιαφυγής. Στόχος τους είναι να διαφυλάξουν τα υπερκέρδη τους (τα οποία κρύβουν επιμελώς από τους διαφημιζόμενους) και να διατηρήσουν το πάνω χέρι στις επιχειρήσεις των ΜΜΕ, με τους εκδότες υπό ομηρία. Αυτοί, που καλλιεργούν συστηματικά τον εκφυλισμό της κριτικής σκέψης – παρακμή της δημοκρατίας, που τους έδωσαν ρόλο και λόγο για τη μορφή και το περιεχόμενο της Ενημέρωσης, που έβαλαν, ελέω Βατοπαιδινών, ήδη χέρι στον πόρο, εμφανίζονται τιμητές,. Επίσης, με όσα ανακοινώνουν, ουσιαστικά επισημοποιούν το σχέδιο, ώστε στο σύνολό τους οι δημοσιογράφοι να βρεθούν απέναντι στους άλλους εργαζόμενους, ως πολλαπλά (εργασιακά, ασφαλιστικά, κοινωνικά) προνομιούχοι. Επιτίθενται σε όλα τα μέτωπα: με ό,τι διαθέτουν προς τα έξω με δυσφήμηση του κλάδου, προς τα μέσα με τα γνωστά παπαγαλάκια της διαπλοκής, για αποπροσανατολισμό και διάσπαση.
Εμείς τι κάνουμε; Βεβαίως, παραμένουν πολλά ερωτήματα (π.χ. πότε και ποιός συνέταξε τέτοια ρύθμιση για το διαδίκτυο, γιατί αποκλείστηκαν, από τον διάλογο η Ομοσπονδία και οι Ενώσεις που την αποτελούν, πλην του πρόεδρου της ΕΣΗΕΑ κ.α.), αλλά δεν είναι του παρόντος. Η ΕΣΠΗΤ ήταν, πρωτουργός με άλλους, στην δράση της ΠΟΕΣΥ να «σηκώσει» τα θέματα του διαδικτύου, επειδή το διαδίκτυο είναι το παρόν και, κυρίως, το μέλλον των ΜΜΕ. Η ρύθμισή του έχει κορυφαία σημασία. Τέτοιες μάχες δεν κερδίζονται από παρεούλες με μικροσυμφέροντα, ούτε στα κρυφά. Χρειάζεται συντονισμός όλου του κλάδου και, φυσικά, συζήτηση με όσους γνωρίζουν καλά τις πτυχές του ζητήματος. Δεν πρόκειται να περάσουν προτάσεις που αφορούν μόνο το 20% των συναδέλφων του διαδικτύου, που ανοίγουν πόρτες εισφοροδιαφυγής και υποθηκεύουν τα ταμεία μας.
Όποιος δεν καταλαβαίνει ότι παρόμοια μάχη κερδίζεται με όλους μαζί, ότι η μόνη λύση είναι ένα πραγματικά ενιαίο Ταμείο στα ΜΜΕ, χωρίς εξαιρέσεις και αστερίσκους, με ενιαίους όρους, επέκταση του πόρου (στα πρότυπα του Ν.3801/2009) και αντιμετώπιση της εισφοροδιαφυγής στην πηγή, είναι ή βαθιά νυχτωμένος ή εκπροσωπεί «άλλο κλάδο». Έτσι απλά.
Καλούμε το Δ.Σ. της ΕΣΠΗΤ, της ΠΟΕΣΥ και των άλλων σωματείων στα ΜΜΕ σε καθολική συνεννόηση και ουσιαστική δράση για τη ρύθμιση των θεμάτων του διαδικτύου. Η γνωμοδότηση της ΠΟΕΣΥ παρέχει όλα τα επιχειρήματα για μια δίκαιη αρχή. Αν προκύψει ανάγκη να συμπληρωθεί από νομικές ρυθμίσεις, αυτές πρέπει να είναι ενιαίες και να μην αφήνουν περιθώρια αμφισβήτησης. Η ΕΣΠΗΤ, μπορεί να δώσει συνδικαλιστική κάλυψη σε όλους τους συναδέλφους συντάκτες που εργάζονται στο Διαδίκτυο.
Αρκετά ανέχτηκε ο κλάδος τα «παπαγαλάκια». Ήρθε η ώρα να τους στείλει στα αζήτητα. Η επίθεση που δέχεται ο κλάδος μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με την άμεση δημιουργία Συνδικάτου Τύπου, με τη δημιουργία μίας Δημοσιογραφικής Ένωσης, με ενιαίο Ταμείο Εργαζομένων στα ΜΜΕ, ενιαίες επικουρικές παροχές, ενιαία ταυτότητα. Όποιοι αφήσουν και αυτή την ευκαιρία-πρόκληση να περάσει, θα είναι άξιοι της τύχης τους. Τέρμα τα παιχνίδια στις πλάτες των συναδέλφων.
Υ.Γ. Προς διαφημιστές: Οι πελάτες σας ξέρουν πόσο κάνει 100-20-30 (στο τέλος πια του 10μηνου);
* Ο πίνακας κατανομής του αγγελιοσήμου αποκαλύπτει όλο το παρασκήνιο που προσπάθησε να βάλει στο περιθώριο τον Περιοδικό Τύπο και το ΤΑΙΣΥΤ.
