New Media στην Ελλάδα

Τεκμηρίωση για τα Μέσα Ενημέρωσης με ψηφιακή διανομή (και όχι μόνο…)

Χαμένες ειδικότητες – χαμένες ευκαιρίες

Εισήγηση στο 16ο Δημοσιογραφικό Συνέδριο της Σαμοθράκης (21.6.2008)
(κείμενο: Γιάννης Μπαζαίος)

Όσοι παρακολουθούν τις εξελίξεις στις τεχνολογίες και τη σχεδίαση των εντύπων άκουσαν με έκπληξη πριν από 2 εβδομάδες τον Steve Balmer, CEO της Microsoft, να μιλά στην εφημερίδα Washington Post για το τέλος των εντύπων με τη μορφή που ξέρουμε σήμερα. Η ακριβής φράση του κ. Balmer ήταν ότι «μετά από 10 χρόνια δεν θα υπάρχει μέσο ενημέρωσης που να μην μοιράζεται μέσω διαδικτύου».

Δεν ήταν προφητεία. Ήταν απλά η καταγραφή μιας πραγματικότητας που έρχεται, για την οποία η εταιρεία του ετοιμάζεται να φτιάξει τα εργαλεία παραγωγής.

Δεν έχει σημασία αν υλοποιηθεί χρονικά σύμφωνα με την πρόβλεψη – Σημασία έχει ότι όταν φθάσει εκείνη η ώρα και στην Ελλάδα, κάποιοι από τους πρωτοπόρους δημοσιογράφους του διαδικτύου θα ετοιμάζονται να βγουν στη σύνταξη.

Από το ΙΚΑ, όπως μπορείτε να φανταστείτε οι περισσότεροι, αφού σήμερα, 15 χρόνια μετά την εμφάνιση του internet και με δεκάδες περιοδικά και εφημερίδες στον υπολογιστή μας, δεν έχουμε συμφωνήσει ότι πρέπει να καλύψουμε αυτούς τους συναδέλφους συνδικαλιστικά και ασφαλιστικά στα δημοσιογραφικά ταμεία. Το ίδιο έχει συμβεί στο παρελθόν και με πολλές άλλες ειδικότητες στα Μέσα ενημέρωσης.

Δεν είναι η πρώτη φορά που χάνουμε το τραίνο. Τα τελευταία 30 χρόνια περισσότερες από 8 διαφορετικές τεχνολογίες έχουν αλλάξει το τοπίο στον γραπτό τύπο: Από τη λινοτυπία περάσαμε στην πρώιμη φωτοσύνθεση με τις κορδέλες, στη διαμόρφωση μέσω υπολογιστή, στη σελιδοποίηση απευθείας στην οθόνη, στην εκτύπωση ολοκληρωμένης σελίδας, στην κατάργηση του φιλμ, στο web, στο web 2.0 σήμερα. Και ενδεχομένως θα προλάβω να δουλέψω με 3-4 τεχνολογίες ακόμη πριν γίνω συνταξιούχος.

Η εξέλιξη της τεχνολογίας γεννά νέες ή ξεθωριάζει παλιές ειδικότητες. Και απαιτεί από εμάς να την προλάβουμε, να τη χαρτογραφήσουμε, να προβλέψουμε. Για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στη συνδικαλιστική και ασφαλιστική κάλυψη των συναδέλφων που μένουν εκτός των τειχών. Η ΠΟΕΣΥ πρέπει να αναλάβει αυτή την υποχρέωση. Να καταγράφει τις ειδικότητες στα Μέσα Ενημέρωσης, να βρίσκει αυτές που ξεφτίζουν κι αυτές που έρχονται σε βάθος χρόνου.

Τα νέα Μέσα Ενημέρωσης και οι νέες ειδικότητες είναι μια «καυτή πατάτα». Γιατί πέρα από τους συναδέλφους που μένουν έξω από τα σωματεία μας και το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, πολλά από τα νέα Media δεν συμμετέχουν στην παραγωγή του αγγελιοσήμου.

Η άρνηση του κλάδου, να δεχτεί το διαδίκτυο ως φορέα φιλοξενίας μέσων ενημέρωσης, μπορεί να παρομοιαστεί με «νόμιμο» παράθυρο εισφοροδιαφυγής, αφού πολλοί εκδότες με τέτοια μέσα ενημέρωσης, χρεώνουν εικονικά σε αυτά, μεγάλο μέρος των διαφημίσεων, με μόνο στόχο να μειώσουν το αγγελιόσημο που πληρώνει ο διαφημιζόμενος. Έχουν μεγάλες ευθύνες όσοι δεν το ρυθμίζουν.

Υπάρχει μια μεγάλη σειρά από ειδικότητες που υποφέρει από τη δική μας άρνηση να αποδεχτούμε την εξέλιξη: Όσους πληρώνονται με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών, οι εργαζόμενοι στις ειδησεογραφικές ιστοσελίδες, οι δημοσιογράφοι στις εταιρίες παραγωγής ειδησεογραφικών εκπομπών κ.α.

Όσοι αποφεύγουν να ασχοληθούν με αυτό το πρόβλημα, επικαλούνται νομικό κενό.

Εγώ θα το έλεγα «έλλειψη διάθεσης να λυθεί το πρόβλημα». Γιατί λύσεις μπορούν να βρεθούν. Ακόμη και αγγελιόσημο μπορεί να καθιερωθεί στο διαδίκτυο, αν συμφωνήσουμε ότι μπορεί να είναι και φορέας διανομής μέσων ενημέρωσης.

Δεν έχει σημασία αν φιλοξενείται σε ξένες εγκαταστάσεις. Σημασία έχει η έδρα της εταιρείας, ο τόπος που εργάζονται και ασφαλίζονται οι συντάκτες, το ελληνικό περιεχόμενο, οι έλληνες διαφημιζόμενοι, το ελληνικό domain (.gr). Κι αν κριθεί ότι όλα αυτά δεν είναι εφικτά, αρκεί μόνο να θεωρήσουμε ότι μερικές από τις ιστοσελίδες μπορεί να είναι μέσα ενημέρωσης. Για να μπορέσουμε να καλύψουμε συνδικαλιστικά τους συναδέλφους και να τους ασφαλίσουμε στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ.

Εδώ μπορεί να σκοντάψουν μερικοί συνάδελφοι. Όταν μιλάμε για ασφαλιστική κάλυψη, δεν μιλάμε «τσάμπα». Είναι αδιανόητο να μιλάμε για προίκα σε ένα δημόσιο φορέα ασφάλισης, αλλά σε ότι αφορά τις εισφορές, μπορεί να υπολογιστεί το κατάλληλο ύψος και να εξεταστούν όλες οι λύσεις για έσοδα, ακόμη και η λύση της κρατικής συμμετοχής για μερίδα των εργαζομένων στα ΜΜΕ. Και φυσικά να πληρώνουν το μερίδιό τους οι εργοδότες, όπως συμβαίνει σε αρκετούς από τους κλάδους του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ έξω από το ΤΣΠΕΑΘ.

Είχαμε πολλές ευκαιρίες να φτιάξουμε ένα κοινό ασφαλιστικό ταμείο που να μας ικανοποιεί. Χάσαμε πολλές ευκαιρίες να το ρυθμίσουμε από κοινού, επ’ ωφελεία του κλάδου, μένοντας σε ανούσιες διαμάχες για προίκες και φοβίες για κατάρρευση.

Είχαν κατατεθεί εδώ και πολλά χρόνια, αιτήματα να αντιμετωπίσουμε από κοινού όλες οι δημοσιογραφικές ενώσεις, το ζήτημα. Γιατί το γνωρίζαμε εδώ και 4 χρόνια ότι το περιθώριο που είχαμε έληγε στα τέλη του 2007, μαζί με τις προθεσμίες του προηγούμενου ασφαλιστικού νόμου.

Και είχαν γίνει πολλές προειδοποιήσεις, ακόμη και από το βήμα προηγούμενων συνεδρίων της Σαμοθράκης. Υπήρχαν ακόμη και οι ομόφωνες αποφάσεις του 3ου και 4ου Συνεδρίου της ΠΟΕΣΥ, που έδιναν εντολή να προχωρήσει η ασφαλιστική ενοποίηση.

Η αυτιστική συμπεριφορά, που επέδειξαν όσοι θεωρούν ικανοποιητική τη συνδικαλιστική και ασφαλιστική τους κάλυψη, ήταν ο καταλύτης για τη δημιουργία ενός μορφώματος που μπορούσαμε ένα έχουμε αποφύγει.

Γιατί η συνομοσπονδία του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ δεν είναι το κοινό ασφαλιστικό μας Ταμείο.

Έχει διαχωριστικές γραμμές, έχει ασφαλισμένους πολλών ταχυτήτων, διαδοχική ασφάλιση, έχει αποκλείσει πολλούς από τους συναδέλφους. Και με την αναλογία των 3,37 εργαζομένων για κάθε συνταξιούχο, έχει υποθηκεύσει το μέλλον του.

Χωρίς ανανέωση της δεξαμενής, χωρίς διαρκή πρόβλεψη για ένταξη νέων ειδικοτήτων,  χωρίς γνώση για τις τάσεις της ενημέρωσης, το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ μπορεί να βρεθεί προβληματικό, παρότι οι επιμέρους κλάδοι είναι υγιέστατοι.

Σκεφτείτε να επιμένουμε στα επόμενα 10-15 χρόνια, ότι οι συνάδελφοι στο internet και στις εταιρίες παραγωγής δεν πρέπει να μπουν στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ. Δεν θα ανανεώσουμε τη δεξαμενή και όταν οι έντυπες εφημερίδες και περιοδικά θα είναι μια ανάμνηση, όλος ο κλάδος θα έχει πάει στο ΙΚΑ χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι.

Και το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ θα μείνει ένα μνημείο ανικανότητας, γεμάτο με συνταξιούχους…

Advertisements

Written by gr.mme.observer

22 Ιουνίου 2008 στις 11:00 πμ

Αναρτήθηκε στις New Media

Tagged with ,

Αρέσει σε %d bloggers: