New Media στην Ελλάδα

Τεκμηρίωση για τα Μέσα Ενημέρωσης με ψηφιακή διανομή (και όχι μόνο…)

Posts Tagged ‘διαφήμιση

Η online διαφήμιση στην Ελλάδα

(αναδημοσίευση από imerisia.gr / του Δημήτρη Μαλλά)

Την ανάγκη που υπάρχει για συνεργασία μεταξύ των φορέων που εμπλέκονται στο χώρο της διαφήμισης στο ελληνικό Διαδίκτυο προκειμένου να δημιουργηθούν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την ταχύτερη και με σωστό τρόπο ανάπτυξη του συγκεκριμένου κλάδου, εντόπισαν οι συμμετέχοντες στο κεντρικό πάνελ του Interactive Marketing Conference που διοργάνωσε σήμερα (14/12/2012) το IAB (Interactive Advertising Bureau) Hellas.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Written by gr.mme.observer

17 Δεκεμβρίου 2012 at 12:00 πμ

Αναρτήθηκε στις New Media

Tagged with , ,

Δημόσια Διαβούλευση για τα διαδικτυακά ΜΜΕ

[στο opengov.gr] Το Υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού ανακοίνωσαν την πρόθεση να αναλάβουν πρωτοβουλία δημόσιας διαβούλευσης για τα θέματα, τις δυνατότητες ανάπτυξης, τις ανάγκες και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα μέσα διαδικτυακής ενημέρωσης και επικοινωνίας στην Ελλάδα.

Στόχος είναι η διαφάνεια και οι καθαροί κανόνες για τη δημιουργία ενός πλαισίου λειτουργίας και ανάπτυξης των διαδικτυακών μέσων ενημέρωσης και επικοινωνίας, τη θεμελίωση της πολυφωνίας, την έννομη σχέση με την πολιτεία και την κοινωνία, την τήρηση της δεοντολογίας και της ελεύθερης έκφρασης.

Η πρόσκληση συμμετοχής απευθύνεται σε κάθε ενδιαφερόμενο, από τον απλό ιδιώτη μέχρι τις επαγγελματικές ενώσεις Μέσων Ενημέρωσης, την ΠΟΕΣΥ και τις Ενώσεις συντακτών.

Όπωσς σημειώνεται στην ανακοίνωση, τις προσεχείς ημέρες θα ανακοινωθεί ο τόπος και ο χρόνος της εναρκτήριας εκδήλωσης της διαβούλευσης. Κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να αποστέλλει μέχρι τις 15 Νοεμβρίου τις προτάσεις του για την οργάνωση της διαβούλευσης στην παρακάτω φόρμα. [http://www.opengov.gr/ypes/?p=895]

Written by gr.mme.observer

21 Οκτωβρίου 2010 at 11:22 πμ

Τέρμα τα παιχνίδια με το διαδίκτυο

ανακοίνωση ΕΚΔ για το αγγελιόσημο (pdf 173 KB) [Ανακοίνωση της Ενωτικής Κίνησης Δημοσιογράφων, για το αγγελιόσημο] Πολλές συμπτώσεις μαζεύτηκαν την τελευταία εβδομάδα: Στην τελευταία συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΕΣΠΗΤ, το μέλος του Δ.Σ. Θ. Μπερεδήμας επιχείρησε να… «καταγγείλει» τη διοίκηση της ΕΣΠΗΤ, ότι «βάζει πλάτες στην κυβέρνηση» και ότι «είναι ανίκανη να αποκρούσει την ψήφιση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου» (!) προσθέτοντας πως η επιστολή διαμαρτυρίας, που έστειλε στο υπουργείο η ΕΣΠΗΤ, με συγκεκριμένες προτάσεις για διόρθωση των εγκληματικών «παραλείψεων» του άρθρο 67 για το διαδίκτυο, …έφεραν την απόσυρσή του.

Δυο μέρες μετά, το άλλο μέλος της γνωστής παρέας Τσαλαπάτη, ο Γ. Στεφανής, λες και διάβασε τα πρακτικά της ΕΣΠΗΤ, ανατύπωσε τους ίδιους ισχυρισμούς, σε μια «συνάντηση» στην οποία κλήθηκαν μόνο Ενώσεις που μετέχουν στον ΕΔΟΕΑΠ να συζητήσουν για το διαδίκτυο και το άρθρο 67. Συνέχιση των αποκλεισμών -άλλη σύμπτωση, ενώ η επίθεση γενικεύεται και ο κόσμος γύρω (εργασιακά-ασφαλιστικά) χάνεται.

Τυχαία; Η θλιβερή απόπειρα επανεμφάνισης του θιάσου «Πετραλιά» (από συνομιλητές και οπαδούς και καθαρούς -κατά δήλωσή τους- πατριώτες, και Θερμοπυλοφύλακες και γαμπρούς) συμβαίνει –πάλι σύμπτωση-την ώρα που εργοδοσία και συνοδοιπόροι αναγκάζονται μπροστά στις εξελίξεις να αποκαλύψουν όλα τους τα χαρτιά.

Η εξέλιξη της ρύθμισης για την ασφάλιση των εργαζομένων στα New Media, φώτισε πλήρως το τοπίο:

Η επίθεση στον κλάδο είναι, πλέον, εφ΄ όλης της ύλης. Οι διαφημιστές –νέα σύμπτωση- άφησαν τη σκιά και πέρασαν στο προσκήνιο επειδή ξέρουν ότι τώρα παίζονται όλα. Η ρύθμιση του διαδικτύου βάζει τέλος στο πάρτι των υποτιμολογήσεων και της εισφοροδιαφυγής. Στόχος τους είναι να διαφυλάξουν τα υπερκέρδη τους (τα οποία κρύβουν επιμελώς από τους διαφημιζόμενους) και να διατηρήσουν το πάνω χέρι στις επιχειρήσεις των ΜΜΕ, με τους εκδότες υπό ομηρία. Αυτοί, που καλλιεργούν συστηματικά τον εκφυλισμό της κριτικής σκέψης – παρακμή της δημοκρατίας, που τους έδωσαν ρόλο και λόγο για τη μορφή και το περιεχόμενο της Ενημέρωσης, που έβαλαν, ελέω Βατοπαιδινών, ήδη χέρι στον πόρο, εμφανίζονται τιμητές,. Επίσης, με όσα ανακοινώνουν, ουσιαστικά επισημοποιούν το σχέδιο, ώστε στο σύνολό τους οι δημοσιογράφοι να βρεθούν απέναντι στους άλλους εργαζόμενους, ως πολλαπλά (εργασιακά, ασφαλιστικά, κοινωνικά) προνομιούχοι. Επιτίθενται σε όλα τα μέτωπα: με ό,τι διαθέτουν προς τα έξω με δυσφήμηση του κλάδου, προς τα μέσα με τα γνωστά παπαγαλάκια της διαπλοκής, για αποπροσανατολισμό και διάσπαση.

Εμείς τι κάνουμε; Βεβαίως, παραμένουν πολλά ερωτήματα (π.χ. πότε και ποιός συνέταξε τέτοια ρύθμιση για το διαδίκτυο, γιατί αποκλείστηκαν, από τον διάλογο η Ομοσπονδία και οι Ενώσεις που την αποτελούν, πλην του πρόεδρου της ΕΣΗΕΑ κ.α.), αλλά δεν είναι του παρόντος. Η ΕΣΠΗΤ ήταν, πρωτουργός με άλλους, στην δράση της ΠΟΕΣΥ να «σηκώσει» τα θέματα του διαδικτύου, επειδή το διαδίκτυο είναι το παρόν και, κυρίως, το μέλλον των ΜΜΕ. Η ρύθμισή του έχει κορυφαία σημασία. Τέτοιες μάχες δεν κερδίζονται από παρεούλες με μικροσυμφέροντα, ούτε στα κρυφά. Χρειάζεται συντονισμός όλου του κλάδου και, φυσικά, συζήτηση με όσους γνωρίζουν καλά τις πτυχές του ζητήματος. Δεν πρόκειται να περάσουν προτάσεις που αφορούν μόνο το 20% των συναδέλφων του διαδικτύου, που ανοίγουν πόρτες εισφοροδιαφυγής και υποθηκεύουν τα ταμεία μας.

Όποιος δεν καταλαβαίνει ότι παρόμοια μάχη κερδίζεται με όλους μαζί, ότι η μόνη λύση είναι ένα πραγματικά ενιαίο Ταμείο στα ΜΜΕ, χωρίς εξαιρέσεις και αστερίσκους, με ενιαίους όρους, επέκταση του πόρου (στα πρότυπα του Ν.3801/2009) και αντιμετώπιση της εισφοροδιαφυγής στην πηγή, είναι ή βαθιά νυχτωμένος ή εκπροσωπεί «άλλο κλάδο». Έτσι απλά.

Καλούμε το Δ.Σ. της ΕΣΠΗΤ, της ΠΟΕΣΥ και των άλλων σωματείων στα ΜΜΕ σε καθολική συνεννόηση και ουσιαστική δράση για τη ρύθμιση των θεμάτων του διαδικτύου. Η γνωμοδότηση της ΠΟΕΣΥ παρέχει όλα τα επιχειρήματα για μια δίκαιη αρχή. Αν προκύψει ανάγκη να συμπληρωθεί από νομικές ρυθμίσεις, αυτές πρέπει να είναι ενιαίες και να μην αφήνουν περιθώρια αμφισβήτησης. Η ΕΣΠΗΤ, μπορεί να δώσει συνδικαλιστική κάλυψη σε όλους τους συναδέλφους συντάκτες που εργάζονται στο Διαδίκτυο.

Αρκετά ανέχτηκε ο κλάδος τα «παπαγαλάκια». Ήρθε η ώρα να τους στείλει στα αζήτητα. Η επίθεση που δέχεται ο κλάδος μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με την άμεση δημιουργία Συνδικάτου Τύπου, με τη δημιουργία μίας Δημοσιογραφικής Ένωσης, με ενιαίο Ταμείο Εργαζομένων στα ΜΜΕ, ενιαίες επικουρικές παροχές, ενιαία ταυτότητα. Όποιοι αφήσουν και αυτή την ευκαιρία-πρόκληση να περάσει, θα είναι άξιοι της τύχης τους. Τέρμα τα παιχνίδια στις πλάτες των συναδέλφων.

Υ.Γ. Προς διαφημιστές: Οι πελάτες σας ξέρουν πόσο κάνει 100-20-30 (στο τέλος πια του 10μηνου);

* Ο πίνακας κατανομής του αγγελιοσήμου αποκαλύπτει όλο το παρασκήνιο που προσπάθησε να βάλει στο περιθώριο τον Περιοδικό Τύπο και το ΤΑΙΣΥΤ.

Τα διαδικτυακά ΜΜΕ και το αγγελιόσημο

[Β.Β.] Όπως αναγνωρίζουν οι νόμοι για το τι είναι ΜΜΕ και συνηγορούν οι άμεσα και έμμεσα αντιστοίχως οι γνωμοδοτήσεις Πετρόπουλου για την ΠΟΕΣΥ και Κρεμαλή για την IAB, το αγγελιόσημο θα έπρεπε να εισπράττεται και στις διαφημίσεις με τιμολόγιο από ιστοσελίδες που διανέμουν ή αναδιανέμουν δημοσιογραφική ύλη, είτε πρόκειται για κάθετες μονάδες επιχειρήσεων ΜΜΕ είτε για site, οι διαχειριστές των οποίων τα προσδιορίζουν ως ηλεκτρονικές εφημερίδες και web tv ή web radio ή όλα μαζί.

Η Πανελληνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών και η επιτροπή Νέων Τεχνολογιών έχει ολοκληρώσει μετά από πολύ μεγάλη προσπάθεια την τεκμηρίωση του θέματος με αποτέλεσμα να πείσει πρόσκαιρα την ηγεσία του υπουργείου Εργασίας (κάτι που δεν συνέβη επι κυβέρνησης Καραμανλή). Αυτό κατέστη δυνατό όταν η νεα κυβερνηση διαπίστωσε ότι λόγο λαθροτιμολογήσεων και απάτης εκδοτών και διαφημιστών διέφευγαν τεράστιοι πόροι από τα ασφαλιστικά ταμεία των Δημοσιογράφων. Για παράδειγμα ενας εκδότης αυθαιρετώντας διοτι δεν υπήρχε ρητή αναφορά σε νόμο για αγγελιόσημο στα new media, εμφάνιζε τα έσοδά του ως διαφημιστικό πακέτο για τον ιστότοπο της εφημερίδας ή του καναλιού του και ενθυλάκωνε το 20% αυτού του ποσού πλέον των νομίμων. Ετσι, εκατομμύρια ευρώ χάθηκαν την τελευταία 5ετία από το ΕΤΑΠ ΜΜΕ και τον ΕΔΟΕΑΠ.

Πρωτος το αναγνώρισε ο υφυπουργός Εργασίας Γιώργος Κουτρουμάνης ο οποίος ενέταξε το άρθρο 67 του ασφαλιστικού με μια διατύπωση όμως που μάλλον ακύρωνε την προσπάθεια να νομοθετηθεί το αγγελιόσημο και να ασφαλιστούν οι χιλιάδες ανασφάλιστοι εργαζόμενοι στα ενημερωτικά site. Μετά από παρασκήνιο που περιελάμβανε συναντήσεις του κ. Λοβέρδου με εκδότες – διαφημιστές και τον δεξιό υπηρεσιακό πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ και επιμόνως από πλευράς υπουργού, όχι με την ΠΟΕΣΥ, η διάταξη αποσύρθηκε ολότελα με την ανεπίσημη αιτιολογία ότι οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ απαιτούσαν διαβούλευση. Αυτό προφανώς ήταν ωμός εκβιασμός.

Νίκησαν προσωρινώς οι εκδότες και οι διαφημιστές, αυτοί ακριβώς που με τα χειραγωγούμενα ΜΜΕ και τη θάλασσα ιδιωτικού και δημόσιου χρήματος που διαχειρίζονται, είχαν γίνει κόκκινο πανί προ μηνών για τον σημερινό πρωθυπουργό. Εχασαν οι δημοσιογράφοι. Δεν ασφαλίζονται στα ταμεία τους, δεν αμείβονται με βάση συλλογικές συμβάσεις, δεν καλύπτονται συνδικαλιστικά γιατί η ελίτ των ενώσεων παραμένει κλειστή συντεχνία, δεν εξασφαλίζονται τα ταμεία περίθαλψης και συνταξης του Τύπου και βεβαίως δεν ανοίγει μια προοπτική αξιοπρεπούς εργασίας στα portals.

Όμως οι δημοσιογρφάφοι θεωρούν προνομιακό τους πεδίο το διαδίκτυο. Και να γιατί.

Τα New Media στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες έχουν ενταχθεί πλήρως εδώ και πολλά χρόνια στο κανονιστικό πλαίσιο της ενημέρωσης.

Το παράδειγμα της Σουηδίας είναι εντυπωσιακό, καθώς διαθέτει ένα μοντέρνο νομικό πλαίσιο που συνδυάζει την εποπτεία και την εγγύηση της ανεξαρτησίας του λόγου σε όσα ΜΜΕ εμπίπτουν στην αρμοδιότητά του. Ένα πλαίσιο που μπορεί να γίνει παράδειγμα για την Ελλάδα.

Όπως σημειώνει από το 2008 στην ιστοσελίδα της η Σουηδική Αρχή Εποπτείας ΜΜΕ (rtvv), «το internet είναι μια νέα μορφή media.

Σύμφωνα με τους κανονισμούς [database rule of the fundamental law, the Freedom of Expression Act (Chapter 1, article 9)] πρέπει να ορίζεται ένας υπεύθυνος «κατά νόμο» (εκδότης) και να πιστοποιείται από την πολιτεία. Η πιστοποίηση δίνει την απαραίτητη συνταγματική προστασία και εγγυάται την ελευθερία του λόγου (οι αρχές δεν επιτρέπεται να λογοκρίνουν το περιεχόμενο που υπάγεται στο πεδίο της συνταγματικής προστασίας). Με την πιστοποίηση ενημερώνεται η Αρχή Ελέγχου Ραδιοφώνου και Τηλεόρασης (κάτι σαν το δικό μας ΕΣΡ με πρόσθετες αρμοδιότητες από την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων).

Ο κατά νόμο υπεύθυνος είναι το πρόσωπο που ευθύνεται για το εκπεμπόμενο υλικό και το περιεχόμενο αυτό πρέπει να φυλάσσεται για 6 μήνες.

Πολλοί στην Ελλάδα εκτιμούν ότι η «πρόχειρη» ερασιτεχνική δημοσιογραφία των ελεύθερων ιστολογίων είναι της «μόδας» αλλά οι χρήστες έχουν την ευθύνη για την κακή ποιότητα και την έλλειψη δεοντολογίας. Η αλήθεια είναι ότι η ευθύνη για την προτίμηση των χρηστών στην έγκαιρη παρά στην έγκυρη ενημέρωση, η παντελής έλλειψη κανονιστικού πλαισίου, η δυσκολία προσαρμογής των παραδοσιακών μέσων στη νέα εποχή, η ανωνυμία που γίνεται χείμαρρος χυδαιότητας στα blogs, ανήκει σαφώς στην πολιτεία, στους εκδότες και τους δημοσιογράφους, αλλά και στους διαφημιστές και στους διαφημιζόμενους. Για παράδειγμα στην ελληνική εκδοχή των new media δυο μόνο brands μπορούν διαφημιζόμενα σε ένα site να ντύνουν τον γυμνό από δεοντολογία εκδότη του και να τον ανεβάζουν στα ύψη της επισκεψιμότητας.

Το σημαντικότερο όμως, είναι στη νέα αυτή εποχή να ακολουθηθεί ένα μοντέλο όπως το Σουηδικό και να συμφωνήσουν ολοι οι εμπλεκόμενοι στο χώρο της πληροφορίας ότι η αξία της υπογραφής σε όλα τα ΜΜΕ θα ξαναδώσει τη χαμένη ζωντάνια στα έντυπα, θα προσαυξήσει την αξία ενός ειδησεογραφικού site και θα αφυπνίσει το ενδιαφέρον επενδυτών και πολιτών για το νέο πεδίο λειτουργίας της δημοσιογραφίας. Θα οδηγήσει σίγουρα σε μια πιο αποκαλυπτική δημοσιογραφία. Θα προστατεύσει τη δημοκρατία και την πολυφωνία. Θα σπάσει κάθε προσπάθεια χειραγώγησης του δημοσιογράφου.

Οι δημοσιογράφοι δεν φοβούνται το ίντερνετ όπως θεωρούν κάποιοι και καλό θα είναι να μην παραγνωρίζει κανείς ότι ομιλούμε για την επαγγελματική κατηγορία ανθρώπων ιδιαίτερα εξοικειωμένων με την τεχνολογία που μάλιστα πιστεύουν ότι μπορούν μέσα από το WEB να ξαναχτίσουν την καριέρα τους. Γιαυτό επιδιώκουν την με κίνητρα ενίσχυση των new media όπως επιδοτήσεις( για καλύτερα site και πολύγλωσσα) και φοροαπαλλαγές ( επαναπροσδιορισμός όλων των επιβαρύνσεων με γνωμονα το δημόσιο συμφέρον), εκλογικευμένη διαφημιστική δαπάνη μεν, αγγελιόσημο δε, την ρύθμιση της λειτουργίας τους και την πλήρη ένταξή τους στον οικονομικό κύκλο που εφάπτεται της παραγωγής και διανομής δημοσιογραφικής ύλης (πχ κρατική διαφήμιση) χωρίς μεσολάβηση των media shops.

Τα παραπάνω σαφώς και δεν αφορούν όσα blogs και προσωπικά ιστολόγια δεν ενδιαφέρονται να πιστοποιηθούν σαν ΜΜΕ, κάτι που φαίνεται και από τη δόση μεγαλομανούς ανοησίας με την οποία σχολιάζουν το μείζον αυτό ζήτημα για το επάγγελμα και τις ζωές χιλιάδων δημοσιογράφων.

ΕΔΟΕΑΠ: Η αλήθεια για το αγγελιόσημο

Απάντηση της διοίκησης του ΕΔΟΕΑΠ στην επίθεση που δέχεται ο κλάδος: Η ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 67 ΣΥΝΤΕΛΕΙ ΣΤΗ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ ΚΑΙ ΕΥΝΟΕΙ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ

Είναι αδιανόητο για το πολιτικό σύστημα του τόπου να αποσύρεται αναιτιολόγητα ένα ολόκληρο άρθρο του υπό συζήτηση στη Βουλή των Ελλήνων ασφαλιστικού νομοσχεδίου χωρίς εκείνοι που δεσμεύτηκαν δημόσια γι αυτό, το συνέταξαν, το συμπεριέλαβαν και το προώθησαν να εξηγήσουν τους λόγους αυτής της «μυστηριώδους» απόσυρσης.

Πρόκειται για διάταξη, που καλύπτει την ασφάλιση των εργαζόμενων στο Διαδίκτυο και την τιμολόγηση και άρα τη φορολόγηση και τον έλεγχο των κερδών των διαφημιστών και των ΜΜΕ!

Το άρθρο 67 ορίζει α) την ασφάλιση των εργαζόμενων σε ιστοσελίδα ή πύλη του διαδικτύου που διατηρούν εφημερίδες, τηλεοπτικοί, ραδιοφωνικοί σταθμοί, περιοδικά και web τηλεοράσεις ή ραδιόφωνα και β) την είσπραξη αγγελιοσήμου και φυσικά ΦΠΑ, από τη διαφήμιση που εμφανίζεται σε αυτά.

Απέσυρε, δηλαδή, η κυβέρνηση ένα άρθρο που διασφάλιζε στους εργαζόμενους ασφάλιση, στο ελληνικό Δημόσιο έσοδο και στα Ταμεία του Τύπου τον βασικό τους πόρο. Και δεν είναι τυχαίο ότι η απόσυρση συνοδεύτηκε από μπαράζ επιθέσεων με πληρωμένες διαφημίσεις στον Τύπο.

Το ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ, ενός υγιούς αυτοδιαχειριζόμενου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης του κλάδου των ΜΜΕ, υπερασπιζόμενο τα συμφέροντα των εργαζόμενων στον Τύπο ζητά από τον αρμόδιο υπουργό να φέρει το άρθρο 67 για ψήφιση στη Βουλή. Και να εξηγήσει τους λόγους που οδήγησαν στην απόσυρσή του, καθώς πρόκειται για κίνηση σαφώς εχθρική και επιζήμια για το ελληνικό δημόσιο, τον κλάδο των σκληρά εργαζόμενων ανθρώπων του Τύπου και σε βάρος της δημοκρατικής ενημέρωσης των πολιτών.

Στο μεταξύ και σαν απάντηση στην ανακοίνωση της ΕΔΕΕ και του ΙΑΒ Europe που έσπευσε να…. συνδράμει «εκφράζοντας ανησυχίες για το ψηφιακό μέλλον της χώρας, καλώντας την κυβέρνηση να αποσύρει τη διάταξη» η Διοίκηση του Οργανισμού ομόφωνα αποφάσισε να δώσει στη δημοσιότητα την παρακάτω ανακοίνωση- απάντηση:

Την ώρα που όλοι οι Έλληνες κάνουν θυσίες κάποιοι «διαφημίζουν» δήθεν εξαιρέσεις και ανύπαρκτες προικοδοτήσεις στα Ταμεία των σκληρά εργαζόμενων ανθρώπων των ΜΜΕ προκείμενου να φοροδιαφύγουν και να μείνουν ανεξέλεγκτοι.

Οι Έλληνες διαφημιστές, δηλαδή οι υποχρεωτικοί μεσάζοντες ανάμεσα στα ΜΜΕ και τους διαφημιζόμενους, αγωνίζονται εδώ και χρόνια για την αύξηση των ανεξέλεγκτων κερδών τους επιχειρώντας να πείσουν την κοινωνία, την πολιτεία, τους διαφημιζομένους και τους καταναλωτές ότι το Αγγελιόσημο είναι μια νοσηρή υπόθεση που πρέπει να καταργηθεί γιατί επιβαρύνει την τελική τιμή του προϊόντος!!!

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΟΣΩΝ ΕΜΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΤΟ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΤΩΝ ΜΜΕ ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΣ, ΜΕΤΑΠΟΥΛΩΝΤΑΣ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ.

Σε αυτή την προσπάθεια έχουν βρει συμπαραστάτες, εκδότες που αποκρύπτουν ότι ΔΕΝ πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές και περιθωριακά έντυπα διαφήμισης που ζουν από ελεημοσύνη των διαφημιστών και σε βάρος των διαφημιζομένων.

ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΙΜΟΥ ΠΟΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗ ΜΗ ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ, ΔΗΛΑΔΗ ΣΤΑ NEW MEDIA ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΗ ΦΥΣΙΚΗ ΜΕΤΕΞΕΛΙΞΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΩΝ ΜΜΕ.

Αιχμή του δόρατος στην επίθεση τους αυτή είναι η δήθεν διακριτική, ευνοϊκή μεταχείριση των δημοσιογράφων και των ταμείων τους και η ….αγωνία των διαφημιστών για ισότιμη μεταχείριση των πολιτών!

Οι ιδιοκτήτες των διαφημιστικών και των media shops κάνουν αυτό που εξ επαγγέλματος γνωρίζουν καλά: Δημιουργούν ψευδείς εντυπώσεις! Συνάμα, όμως, καλλιεργούν τον κοινωνικό διχασμό και αυτό είναι και επικίνδυνο και ανέντιμο.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΤΟΥΣ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΣΑΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΤΟ ΑΓΓΕΛΙΟΣΗΜΟ.

Γι αυτούς το Αγγελιόσημο είναι το δέντρο που κρύβει το δάσος, δηλαδή την αδηφάγο κερδοσκοπική απληστία τους. Στόχος τους: να αλωνίζουν ανεξέλεγκτοι και αφορολόγητοι στην αχανή Λεωφόρο του Διαδικτύου!!

Είναι απλό: αγγελιόσημο στο Διαδίκτυο σημαίνει τιμολόγηση, άρα φανερός τζίρος, άρα έλεγχος, άρα ΦΠΑ, άρα φόρος στην κερδοφορία τους. Αυτή την αλήθεια κρύβουν οι Διαφημιστές με τη δημόσια ανακοίνωσή τους εναντίον των Ταμείων των ΜΜΕ. Αυτό φαίνεται δυστυχώς να υιοθετεί η Κυβέρνηση αποσύροντας τη διάταξη.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΝΕΤΑΙ

Για τα Ταμεία των ΜΜΕ το Αγγελιόσημο είναι Κοινωνικό Συμβόλαιο που κέρδισαν με ιδρώτα οι παλαιοί και διεκδικούν με τη δουλειά τους οι νεότεροι για το Σήμερα και το Αύριο του κλάδου των ΜΜΕ, των χιλιάδων ανθρώπων του και των οικογενειών τους.

Αντίθετα με όσα υποστηρίζει στην ανακοίνωση της η ΕΔΕΕ:

1. Τίποτε δεν αποσιωπούν οι Έλληνες δημοσιογράφοι και εργαζόμενοι στα ΜΜΕ! Ούτε καν την υποστήριξη των συνδικαλιστικών τους Ενώσεων, όπως ακριβώς προβλέπει ο νόμος. Αντίθετα, μεγάλα θέματα σε βάρος της ελληνικής κοινωνίας και των συμφερόντων της έχουν γίνει γνωστά χάρη στην σκληρή εργασία τους, ενώ ο κλάδος δέχεται βίαιες επιθέσεις από παντού για συμπεριφορές λίγων, παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία των δημοσιογράφων επιτελούν το καθήκον τους υπηρετώντας τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ενημέρωση του ελληνικού λαού.

2. Είναι η ώρα να πούμε ξεκάθαρα ότι «ευγενή ταμεία» στις μέρες μας δεν υπάρχουν! Αντίθετα υπάρχουν παντού στην κοινωνία, στην πολιτική και στη δημοσιογραφία, αν θέλετε, «ευγενή μέταλλα» και «κάλπικες λίρες»! Η κρατούσα ηθική νομική και πολιτική άποψη θα έπρεπε να συμβούλευε την ΕΔΕΕ τουλάχιστον να σωπαίνει γιατί υπάρχουν στο χώρο των ΜΜΕ.

3. Εργαζόμενοι που ξέρουν το παιχνίδι και τους όρους του το ίδιο καλά. Αντίθετα, με παραχαραγμένα στοιχεία ( πχ ότι το Αγγελιόσημο αφορά 20.000 ανθρώπους !!! ενώ γνωρίζουν ότι πανελλαδικά ο αριθμός είναι εξαψήφιος….) προχώρησε σε μια ύπουλη και επικίνδυνη ανακοίνωση εναντίον του κλάδου των ΜΜΕ και των Ταμείων του.

4. Τα Ταμεία Τύπου δεν εξαιρούνται από τις δραματικές αλλαγές στο εργασιακό και ασφαλιστικό θεσμικό πλαίσιο της χώρας. Οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ δοκιμάζονται στο εργασιακό και το ασφαλιστικό εξίσου σκληρά με όλους τους πολίτες και αγωνίζονται όπως ολόκληρος ο ελληνικός λαός για το καλύτερο στις πιο δύσκολες συνθήκες. Ίδια όρια ηλικίας, ίδιες περικοπές συντάξεων, ίδιοι όροι για τις εργαζόμενες γυναίκες, τις μητέρες ανηλίκων και τις χήρες.

5. Πουθενά δεν μας εξαιρεί το νέο ασφαλιστικό-εργασιακό πλαίσιο! Αυτό που κάνει είναι το μόνο λογικό, νόμιμο, δίκαιο και ηθικό που μπορεί να κάνει. Για τον ένα και μόνο λόγο ότι δεν μπορεί να μας συμπεριλάβει! Και δεν μπορεί, γιατί δεν μας επιδοτεί! Τα ταμεία του Τύπου δεν επιδοτούνται από το ελληνικό κράτος και δεν επιβαρύνουν το ελληνικό δημόσιο, ούτε εμφανίζονται σε κανένα κωδικό του τακτικού προϋπολογισμού ή των δημοσίων επενδύσεων. Αυτός είναι ο λόγος τον οποίο οι διαφημιστές εμφανίζουν σαν …εξαίρεση και ως προικοδότηση!

Αν θέλουν, όμως, να μιλήσουν για «προίκες» ας εμφανίσουν στους πελάτες τους τα πιστωτικά τιμολόγια από τα ΜΜΕ στο τέλος της χρονιάς.

Καλούμε τον Υπουργό, την Κυβέρνηση και τα Μέλη του Κοινοβουλίου να μην υποχωρήσουν στο άρθρο 67 του νέου νόμου.

Πρώτα γιατί το ελληνικό δημόσιο θα στερηθεί πόρων από φόρους σε μεγαλοεπιχειρηματίες και όχι στον απλό πολίτη.

Ύστερα γιατί θα προστατεύσουν τον ιδρώτα εκατοντάδων νέων εργαζόμενων που εργάζονται στο Διαδίκτυο ανασφάλιστοι, χωρίς οι εργοδότες να πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές και χωρίς τα κέρδη τους και τα κέρδη των διαφημιστών να επιβαρύνονται.

Τέλος, θα τιμήσουν το κοινωνικό συμβόλαιο που υπέγραψε η Πολιτεία με τις μεγάλες μορφές του ελληνικού δημοσιογραφικού και εκδοτικού χώρου, που έγραψαν ιστορία δημιουργώντας τους ασφαλιστικούς μας φορείς.

Τα Ταμεία των ΜΜΕ είναι μια απόλυτα υγιής ιδιαιτερότητα του Κοινωνικού ασφαλιστικού μας συστήματος, που λειτουργεί σύμφωνα με το μοντέλο των αυτοδιαχειριζόμενων ταμείων (mutual societies) όπως δεκάδες παρόμοιοι οργανισμοί στην Ευρώπη αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Έχουν νόμιμο έσοδο που είναι πόρος ζωής και υπέχει θέση εργοδοτικής εισφοράς, χωρίς να επιβαρύνεται το ελληνικό δημόσιο. Οι εργαζόμενοι καταβάλουν τις δικές τους εισφορές, όπως ορίζει ο νόμος και όπως όλοι οι Έλληνες πολίτες.

Κάθε άλλη εκδοχή αποτελεί βάναυση παραποίηση της αλήθειας.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η απόσυρση μιας διάταξης και το αγγελιόσημο

Εκτίθενται, όσοι ασφαλισμένοι του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ επιχειρούν να μεταφράσουν την απόσυρση του άρθρου 67 για την ασφάλιση των εργαζομένων των διαδικτυακών ΜΜΕ (στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ) και για την επιβολή αγγελιοσήμου στις διαφημίσεις που δημοσιεύουν, υποστηρίζοντας ότι «οι διαφημίσεις στο διαδίκτυο δεν χρεώνονται με αγγελιόσημο».

Τα ΜΜΕ διαδικτυακής διανομής συνεργούν σε εισφοροδιαφυγή (και καρπώνονται μερίδιό της) εδώ και χρόνια, αντίθετα με τις ισχύουσες διατάξεις που επιβάλλουν αγγελιόσημο σε όλες τις διαφημίσεις των ΜΜΕ, όπως και αν διανέμονται, «συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτρονικής» (διανομής).

Δεν χρειάζεται νέος νόμος, απλά εφαρμογή του αυτονόητου…

(αυτό άλλωστε παραδέχεται και στη γνωμοδότησή του προς τον iab, ο καθηγητής Κ.Κρεμαλής και προτείνει «αποφυγή κεκτημένων»)

Written by gr.mme.observer

2 Ιουλίου 2010 at 8:34 πμ

Το ναυάγιο της πνευματικής ιδιοκτησίας

[άρθρο του John Gasper, δημοσιεύθηκε: 14:56 – 01/07/10 στο euro2day.gr] Όταν οι συγγραφείς, οι μουσικοί, οι καλλιτέχνες και οι εκδότες αντιληφθούν το ναυάγιο της εφαρμογής της νομοθεσίας περί πνευματικών δικαιωμάτων (copywrite), θα κατηγορήσουν πολύ κόσμο – κυρίως τις μηχανές αναζήτησης του Internet και εταιρίες όπως η Google και η θυγατρική της, η YouTube. Θα πρέπει, όμως, να κάνουν και αυστηρή αυτοκριτική.

Την προηγούμενη εβδομάδα, αμερικανικό δικαστήριο απέρριψε την καταγγελία της Viacom εναντίον του YouTube. Η Viacom κατήγγειλε μαζική παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων με την προβολή στο site του YouTube εκατοντάδων χιλιάδων videos από κανάλια που ανήκουν στη Viacom όπως το ΜTV και το Comedy Central. Η αμερικανική δικαιοσύνη απέρριψε τις κατηγορίες της Viacom, επιδεικνύοντας για μία ακόμη φορά την αδυναμία εφαρμογής της νομοθεσίας περί πνευματικής ιδιοκτησίας.

Εκτός από τη νομική διαμάχη, οι εκδότες, οι δισκογραφικές εταιρίες και τα στούντιο του Hollywood αντιμετωπίζουν μία ακόμη σκληρή πραγματικότητα: ότι πλέον θεωρείται ηθικά αποδεκτό να κατεβάζεις και να δημοσιεύεις παράνομα ψηφιακά αντίγραφα, γελοιοποιώντας ουσιαστικά τη νομοθεσία.

Ακόμη και οι εκδότες το κάνουν. Όταν το περιοδικό «Rolling Stone» είχε την περιβόητη συνέντευξη του Stanley McChrystal -που τον ανάγκασε να παραιτηθεί από επικεφαλής των αμερικανικών δυνάμεων στο Αφγανιστάν- τόσο το Time όσο και το Politico δημοσίευσαν ένα μέρος της στο Διαδίκτυο, πριν ακόμη τη δημοσιεύσει το ίδιο το περιοδικό. Και όπως παρατηρεί ο κ. David Carr των «New York Times», «είναι σαν να βγάζεις χρήματα από την τσέπη του ανταγωνιστή σου».

Εν μέρει, αυτή η θλιβερή κατάσταση οφείλεται στην ύβρη που είχαν επιδείξει οι ιδιοκτήτες πνευματικών δικαιωμάτων πριν από 12 χρόνια, όταν ψηφίστηκε στο Κογκρέσο η Sonny Bono Act, η οποία επέκτεινε την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας για μία περίοδο 95 ετών. Βάσει αυτής της νομοθεσίας, το περιοδικό «Rolling Stone» είχε σχεδόν έναν αιώνα για να εξασφαλίσει πως και από ποιους θα αντιγραφεί το άρθρο του. Στην πραγματικότητα όμως είχε μόλις 5 λεπτά.

Η νομοθεσία (επισημαίνεται πως η διάρκεια της πνευματικής ιδιοκτησίας έχει επεκταθεί αρκετές φορές μέχρις ότου φτάσει στα 95 χρόνια) ψηφίστηκε έπειτα από έντονο lobbying από τις μεγάλες εταιρίες media, όπως η Walt Disney. Τότε είχε θεωρηθεί ότι κινδύνευαν να χάσουν την πνευματική ιδιοκτησία ακόμη και χαρακτήρων-ορόσημων όπως… ο Mickey Mouse.

Ακόμη και ακαδημαϊκοί -όπως ο Lawrence Lessig του Stanford University και ο James Boyle του Duke- είχαν χλευάσει αυτήν τη νομοθεσία επισημαίνοντας πως η αντίστοιχη νομοθεσία για τις πατέντες διαρκεί μόλις 20 χρόνια.

«Η ισχύουσα πολιτική για την πνευματική ιδιοκτησία είναι υπερβολική και τραγικά κακή» αναφέρει ο καθηγητής Boyle στο βιβλίο του «The Public Domain», υποστηρίζοντας ότι οι περισσότεροι ιδιοκτήτες πνευματικών δικαιωμάτων κερδίζουν όλα τα χρήματα από την εργασία που έκαναν σε 5 ή το πολύ 10 χρόνια. Η εναπομείνασα περίοδος των 85 ετών είναι σαν να έχεις κερδίσει το λαχείο, όπως επί παραδείγματι συνέβη με κάποιους σπάνιους καλλιτέχνες όπως η J.K. Rawling.

Εξαρχής, η χρονική διάρκεια της πνευματικής ιδιοκτησίας είχε οριστεί υπερβολικά υψηλά. Το 1710, το Statute of Anne έδινε στους Βρετανούς συγγραφείς πνευματικά δικαιώματα για 14 χρόνια (το προσδόκιμο ζωής ήταν πολύ μικρότερο τον 18ο αιώνα). Η βρετανική Βουλή των Λόρδων αποφάσισε το 1774 ότι δεν μπορεί να υπάρχει αιώνια πνευματική ιδιοκτησία, γεγονός που αργότερα αναγνώρισε και το αμερικανικό σύνταγμα.

Στην πράξη ωστόσο, η προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας αποδεικνύεται χίμαιρα για τους καλλιτέχνες και τους εκδότες. Αφενός είναι πολύ δύσκολο να εφαρμοστεί, αφετέρου είναι μη δημοφιλής. Έτσι, οι προσπάθειες να παταχθεί το μοίρασμα αρχείων στο Internet αντιμετωπίζουν τεράστιες πρακτικές δυσκολίες.

Η δικαστική απόφαση της προηγούμενης εβδομάδας καταλήγει στο ότι δεν απαιτείται από το YouTube να γνωρίζει αν τα βίντεο που ανεβάζουν οι χρήστες του παραβιάζουν ή όχι τον νόμο περί πνευματικής ιδιοκτησίας και, συνεπώς, δεν ευθύνεται γι’ αυτό, ούτε μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνο για το γεγονός ότι έχει μια γενική γνώση για τα βίντεο που ενδέχεται να έχουν αναρτηθεί παρανόμως.

Εκτιμώ πως ο δικαστής κάνει λάθος και πως το εφετείο θα ανατρέψει την απόφαση αυτή. Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι το Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο από το 2005 είχε εκδώσει καταδικαστική απόφαση εναντίον της υπηρεσίας μοιράσματος αρχείων Grockster, μπορεί να δεχθεί ότι μία ιστοσελίδα μπορεί παθητικά να περιμένει τις ενστάσεις στις μαζικές παραβιάσεις πνευματικών δικαιωμάτων.

Παρ’ όλα αυτά, μένουμε με το παράλογο των καιρών: θεωρητικά, οι κάτοχοι πνευματικής ιδιοκτησίας έχουν ακόμη υψηλότερα δικαιώματα, αλλά στην πράξη έχουν χάσει ακόμη και τα ουσιώδη. Ο καθηγητής Lessig στο βιβλίο του «Free Culture», που καταπιάνεται με την εμπορική πειρατεία, αναφέρει: «Παρά τις πολλές δικαιολογίες που διατυπώνονται, αυτή η προσέγγιση είναι λανθασμένη. Κανείς δεν πρέπει να παραβλέπει την κατάσταση αυτή και η νομοθεσία θα πρέπει να τη σταματήσει».

Αυτήν την άποψη ενστερνίζονται και πολλοί καλλιτέχνες, οι οποίοι εκτιμώ πως θα δέχονταν μία συμβιβαστική λύση, όπως τη διατήρηση της πνευματικής ιδιοκτησίας για 20 χρόνια σε αντάλλαγμα την πραγματική εφαρμογή του.

Οι ιδιοκτήτες πνευματικής ιδιοκτησίας φαίνεται πως είναι διατεθειμένοι να ανταποκριθούν στις νομικές και εμπορικές πιέσεις. Το Hulu, το αμερικανικό site ανάρτησης video που διοικείται από αρκετά τηλεοπτικά δίκτυα, αποκάλυψε αυτήν την εβδομάδα ένα πρόγραμμα συνδρομών με 10 δολάρια τον μήνα, ως μέρος της προσπάθειας να δώσει στους ψηφιακούς της καταναλωτές αυτό που χρειάζονται.

Δεν υπάρχει κάποια παρόμοια μεγάλη συμφωνία που να προσφέρεται στους εκδότες, αλλά και εκείνοι θα πρέπει να είναι διατεθειμένοι να ρίξουν λίγο νερό στο κρασί τους: να διεκδικήσουν λιγότερα για να επανακτήσουν τη νομιμότητά τους. Αυτή ήταν η προσέγγιση που τους προτάθηκε πριν από 12 χρόνια και την οποία απέρριψαν διαπράττοντας μία μεγάλη γκάφα στρατηγικής.

ΠΗΓΗ: FT.com
Copyright The Financial Times Ltd. All rights reserved.
Αρέσει σε %d bloggers: