New Media στην Ελλάδα

Τεκμηρίωση για τα Μέσα Ενημέρωσης με ψηφιακή διανομή (και όχι μόνο…)

Posts Tagged ‘ΜΜΕ

Tα ΜΜΕ, το κοινό, το περιεχόμενο και η κερδοφορία τους

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ στην Εφημερίδα των Συντακτών: Το νέο του βιβλίο, συνέχεια του προηγούμενου, με τίτλο «ΜΜΕ, Διαφήμιση, Κατανάλωση: Η Ελληνική Περίπτωση 2000-2010», ετοιμάζεται να εκδώσει ο Μανώλης Χαιρετάκης, αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος ΕΜΜΕ, του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρόκειται για ένα δίτομο έργο που αριθμεί περίπου 850 σελίδες. Θα εκδοθεί ψηφιακά στις αρχές του 2014, από την Ελληνική Εταιρεία Πολιτικής Επιστήμης, στην οποία ο πανεπιστημιακός έχει παραχωρήσει τα δικαιώματα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Written by gr.mme.observer

16 Δεκεμβρίου 2013 at 2:19 πμ

Αναρτήθηκε στις βιβλιοθήκη

Tagged with

ΜΜΕ: Βλέπουν, ακούν αλλά δεν τα πιστεύουν

Ερευνα για τα ΜΜΕ από την Εφημερίδα των Συντακτών (κείμενο: Σωτήρης Μανιάτης)

10-DEK-MME_graph

Ραγδαία πτώση στην αξιοπιστία ιδίως των ραδιοτηλεοπτικών ΜΜΕ εντοπίζει έρευνα της Metron Analysis, ενώ πολύ μικρή είναι η μείωση στην καθημερινή τους χρήση.

Οσο μικρή είναι η πτώση που εμφανίζεται στη χρήση μέσων μαζικής ενημέρωσης από τους πολίτες τόσο ιδιαίτερα υψηλή είναι η μείωση της αξιοπιστίας τους.

Αυτό τουλάχιστον καταγράφει η πανελλαδική έρευνα της Metron Analysis (Metron Forum) για την «Εφημερίδα των Συντακτών». Σύμφωνα με τις μετρήσεις, η μεγαλύτερη πτώση αξιοπιστίας εμφανίζεται στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα που χάνουν μέχρι και ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με τις μετρήσεις του Απριλίου 2012.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ καθημερινά την τηλεόρασή του χρησιμοποιεί το 85% των ερωτηθέντων (από 86% τον περασμένο Απρίλιο), την ίδια ώρα, μόλις το 28% θεωρεί αξιόπιστη τη μικρή οθόνη, από 38% τον Απρίλιο, κατατάσσοντάς την έτσι στην τελευταία θέση αξιοπιστίας των ΜΜΕ.

Μικρή ουσιαστικά είναι η πτώση της χρήσης του ραδιοφώνου, από 41% τον Απρίλιο σε 39% τώρα. Και η αξιοπιστία όμως των ραδιοφωνικών σταθμών καταποντίζεται, καθώς από το 56% του περασμένου Απριλίου πέφτει στο 47%.

Αντίθετα, οι εφημερίδες χάνουν μόλις 1% ως προς τη χρήση τους από τους πολίτες, καθώς από 8% που διέθεταν πριν από οκτώ μήνες πέφτουν στο 7% τώρα. Διατηρούν, πάντως, σχετικά υψηλά την αξιοπιστία, αφού από το 37% που καταγράφονταν στο προηγούμενο ερευνητικό κύμα, τώρα διατηρούν ποσοστό 33%.

Ανοδική τάση στην καθημερινή χρήση του εμφανίζει το Διαδίκτυο, καθώς από το 36% τον περασμένο Απρίλιο τώρα το ποσοστό του καταγράφεται στο 38%, ενώ εμφανίζει ουσιαστικά οριακή μείωση (1%) ως προς την αξιοπιστία του, από το 44% πριν από οκτώ μήνες σε 43% το διάστημα που έγινε η τωρινή έρευνα (15/11-3/12/12).

Ολα, πάντως, τα ΜΜΕ φαίνεται να βρίσκονται στα χαμηλότερα επίπεδα αξιοπιστίας από τον Ιούλιο του 2002, ενώ παρόμοιες χαμηλές πτήσεις εντοπίζονται από το 2009 και μετά, με εξαίρεση τον Δεκέμβριο του 2010 που εμφάνισαν σημαντική άνοδο.

Η διείσδυση του Ιντερνετ παραμένει σταθερή στο 54% και, σύμφωνα με την Metron Analysis, ο αριθμός των ατόμων ηλικίας άνω των 18 χρόνων που χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο εκτιμάται ότι αγγίζει πλέον τα 4.800.000 άτομα. Η άνοδος που εμφανίζεται την τελευταία δεκαετία στη χρήση του Ιντερνετ φθάνει τις 37 ποσοστιαίες μονάδες, καθώς το Ιούλιο του 2002 ήταν μόλις στο 17%.

Διαχρονικά, η διείσδυση στο Διαδίκτυο είναι αυξημένη στους νέους 18-24 ετών (95%), στους απόφοιτους Ανώτατων και Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (ΑΕΙ/ΤΕΙ 85%), στους άνδρες (που φθάνει το 60% έναντι 47% των γυναικών), τους φοιτητές (99%), ενώ αυξητική τάση καταγράφεται όσο μετακινούμαστε προς ανώτερα κοινωνικά στρώματα, με τη διείσδυση του Ιντερνετ να ανέρχεται στο 70% στη μεσαία και την ανώτερη τάξη.

Με βάση τους 1.052 χρήστες του Διαδικτύου, το 93% το χρησιμοποιεί στο σπίτι, με το 22% να δηλώνει ότι κάνει χρήση και στην εργασία. Το 9% φαίνεται να χρησιμοποιεί το Ιντερνετ και σε φιλικά σπίτια, το 7% σε καφέ και το 4% στο Πανεπιστήμιο.

Ταυτότητα έρευνας

Η έρευνα METRON FORUM διεξάγεται σε τετραμηνιαία βάση από την εταιρεία ερευνών METRON ANALYSIS, σύμφωνα με τους κώδικες δεοντολογίας και επαγγελματικής πρακτικής της ESOMAR, του ΣΕΔΕΑ και της WAPOR.

Πραγματοποιήθηκε με προσωπικές συνεντεύξεις σε νοικοκυριά με χρήση κάλπης και ημιδομημένου ερωτηματολογίου, που περιελάμβανε και ανοιχτές ερωτήσεις.

Η περιοχή της έρευνας είναι το σύνολο της χώρας, συμπεριλαμβανομένων της Κρήτης και των νήσων Αιγαίου και Ιονίου. Το σχεδιασθέν μέγεθος του δείγματος ήταν 2.000 και το επιτευχθέν 2.001 πολίτες-ψηφοφόροι, ηλικίας 18 ετών και άνω, ενώ ο χρόνος διεξαγωγής ήταν το διάστημα από 15/11 έως 3/12/2012.

Written by gr.mme.observer

13 Δεκεμβρίου 2012 at 12:35 πμ

Codecademy Makes Learning To Code Fun And Social

[by Jessica Roy | mediabistro.com] Journalists, learning to code — even if it’s just picking up the basics of HTML or CSS — can be just as important as memorizing the AP Stylebook. In the past, ambitious wannabe coders had to stick with how-to guides and computer science classes and frantic e-mails to their programmer friends, but a new interactive website is changing the way we think about learning to code. Codecademy, the brainchild of two Columbia grads, incentivizes developing programming skills with fun interactive lessons, Facebook integration and the chance to score virtual badges.

When you sign up for Codeacademy, you’re taken to a list of lessons that you can complete to earn coding chops and virtual badges. The first lesson, for example, teaches you what exactly you can and can’t do with the command line. It’s great for web journalists looking for a fun way to develop some coding skills in their downtime. Seasoned coders can also help create new tutorials by signing up to be a Codecademy teacher. And the best part about this tool? It’s free.

Written by gr.mme.observer

15 Σεπτεμβρίου 2011 at 12:44 πμ

Τα Νέα ΜΜΕ, η διαφάνεια, οι αναγκαίες ρυθμίσεις

Σε αυτή την εποχή της απόλυτης επικυριαρχίας των ΜΜΕ ο κορυφαίοι της παγκόσμιας ενημέρωσης κυριαρχούν και στο Internet παρέχοντας πληροφόρηση σε κείμενο, ήχο και εικόνα. Το BBC και το CNN είναι οι απόλυτοι κυρίαρχοι στο χώρο της web πληροφορίας και κανείς στον κόσμο ολόκληρο δεν είναι σε θέση να τους αμφισβητήσει για την εγκυρότητα και το έγκαιρο των ειδήσεών τους. Περίπου 70 εκατομμύρια μοναδικούς χρήστες το μήνα έχουν το BBC και το CNN.

Γενικότερα στη Βόρεια Ευρώπη και παλαιότερα στις ΗΠΑ μεγάλα ΜΜΕ και κυρίως εφημερίδες διατήρησαν ζωντανό τον παρεμβατισμό τους μέσα από το web και παρά τις δυσκολίες (κλοπή – άρνηση της επι πληρωμή δημοσίευσης) προχώρησαν στη χρέωση και σε πολλές περιπτώσεις στη συνδρομητική διάθεση της δημοσιογραφικής τους ύλης μέσω των πολυμέσων τους.

Στην Ελλάδα ακόμη και σήμερα γίνονται παιδικά και ως εκ τούτου ασταθή βήματα.

Νομική σχέση

Στην Ευρώπη τα new media στις περισσότερες περιπτώσεις έχουν ενταχθεί πλήρως εδώ και πολλά χρόνια στο κανονιστικό πλαίσιο της ενημέρωσης, το οποίο δεν χαρακτηρίζεται από αγκυλώσεις, απαγορεύσεις και γκρίζες ζώνες.

Το παράδειγμα της Σουηδίας είναι εντυπωσιακό, καθώς διαθέτει ένα μοντέρνο νομικό πλαίσιο που συνδυάζει την εποπτεία και την εγγύηση της ανεξαρτησίας του λόγου σε όσα ΜΜΕ εμπίπτουν στην αρμοδιότητά του. Ένα πλαίσιο που μπορεί να υιοθετηθεί από την Ελλάδα.

Όπως αναφέρει η Σουηδική Αρχή Εποπτείας ΜΜΕ (rtvv / www.rtvv.se/se/Internet/), «το internet είναι μια νέα μορφή media». Η δε εκπομπή ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών προγραμμάτων μέσω internet (webcasts) θεωρείται ένα είδος ενσύρματης μετάδοσης (by wire) [http://www.rtvv.se/_upload/uk/download/MU2009_eng.pdf – από το archive.org] ή [τοπικό αντίγραφο]

Εάν οι μεταδόσεις γίνονται σε πραγματικό χρόνο (direct playback – streaming) και είναι διαθέσιμες σε όποιον θέλει να ακούσει, τότε πρέπει να γίνονται αντιληπτές όπως οποιαδήποτε ραδιοφωνική μετάδοση.

Σημαντική είναι η αναφορά στις εφημερίδες που εκδίδονται ή διανέμονται και μέσω διαδικτύου. Σύμφωνα με τους κανονισμούς [database rule of the fundamental law, the Freedom of Expression Act (Chapter 1, article 9)] πρέπει να ορίζεται ένας υπεύθυνος «κατά νόμο» (εκδότης) και να πιστοποιείται από την πολιτεία.

Η πιστοποίηση (χωρίς επιβάρυνση και δεν έχει την έννοια της αδειοδότησης) δίνει την απαραίτητη συνταγματική προστασία και εγγυάται την ελευθερία του λόγου (οι αρχές δεν επιτρέπεται να λογοκρίνουν το περιεχόμενο που υπάγεται στο πεδίο της συνταγματικής προστασίας). Με την πιστοποίηση ενημερώνεται η Αρχή Ελέγχου Ραδιοφώνου και Τηλεόρασης (κάτι σαν το δικό μας ΕΣΡ με πρόσθετες αρμοδιότητες από την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων).

Ο κατά νόμο υπεύθυνος είναι το πρόσωπο που ευθύνεται για το εκπεμπόμενο υλικό και το περιεχόμενο αυτό πρέπει να φυλάσσεται για 6 μήνες. Η λογική που διαπνέει τη νομοθεσία τους, λέει λοιπόν, ότι εφαρμόζονται οι διατάξεις για τα παραδοσιακά ΜΜΕ αντιστοίχως για κάθε κατηγορία εκπεμπόμενου υλικού.

Όλα τα παραπάνω σημαίνουν ότι θα πρέπει το ΕΣΡ να έχει την αρμοδιότητα ελέγχου των new media, ενώ επιτελικά είναι απαραίτητη και μια πολιτειακή αρχή όπως μια υπηρεσία με μόνιμο υφυπουργό τεχνολογίας και αρμοδιότητες που θα κινούνται οριζόντια σε όλο το φάσμα των πληροφοριακών συστημάτων και των νέων τεχνολογιών.

Τα ελληνικά Web Media

Στη χώρα μας, αφέθηκε να προκύψει αποτέλεσμα χωρίς μέθοδο, όρους και προϋποθέσεις. Οι δε συμμετέχοντες στον πρωταθλητισμό των web media θεωρούν ότι οι ίδιοι είναι τα πρότυπα, είτε στο web radio είτε στην web tv.

Αρνούνται επίμονα οι περισσότεροι να δουν την πραγματικότητα και κομπάζουν για την επισκεψιμότητά τους και όχι για την αξιοπιστία τους, επικαλούμενοι αποτελέσματα ερευνών που εστιάζουν στην ευθύνη των χρηστών για την προτίμησή τους στο εμπορικά έγκαιρο παρά στο έγκυρο!

Η ευθύνη ωστόσο, για την προτίμηση των χρηστών στο ροζ και την πικάντικη γαρνιτούρα, η αδιαφορία τους ενίοτε για την έγκυρη ενημέρωση, ανήκει κατά σειρά σε πολιτεία, εκδότες και διαφημιστές οι οποίοι αυθαιρετούν σε τέτοιο βαθμό, που η ανωνυμία στα new media γίνεται χείμαρρος χυδαιότητας με όρια συμπεριφοράς σαφώς χαμηλότερα της κοινωνικής ανεκτικότητας.

Με αυτό τον τρόπο όμως, ένα έγκυρο Νέο ΜΜΕ απαξιώνεται. Ειδικά όταν διαπιστώνει κανείς ότι πουλώντας ενημέρωση, προστατεύει σκανδαλωδώς έναν επίορκο παράγοντα, ενώ ταυτόχρονα δυο μόνο brands μπορούν όταν διαφημίζονται σε οποιοδήποτε, site, να δίνουν κύρος σε κάποιο new media που δεν τηρεί καμία αρχή δεοντολογίας.

Αυτό συνέβη εσχάτως στις δυο εκλογικές αναμετρήσεις του 2009 και επαναλαμβάνεται μέσω google ads στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010, ανάγοντας ως ΜΜΕ ακόμη και προσωπικά ιστολόγια.

Κόμματα και πολιτευτές που διαφημίστηκαν σε ειδησεογραφικές ιστοσελίδες πλήρωσαν ασμένως φόρο τόσο στην… Ιρλανδία (google ads, in-text κλπ) όσο και στους εμπλεκόμενους στο χώρο της διαφήμισης (βάσει του Ν.3801/2009), ενώ αρνήθηκαν επίμονα να συζητήσουν καν το ενδεχόμενο να πληρώσουν αγγελιόσημο και ΦΠΑ στην Ελλάδα, διεκδικώντας μια ιδιότυπη φορολογική ασυλία.

Επίσης site παραδοσιακών και άλλων ΜΜΕ, βρέθηκαν να παίρνουν πακέτα διαφημίσεων δυσανάλογα των τιμολογίων στο site τους, με σκοπό την απαλλαγή αυτών των διαφημίσεων από το αγγελιόσημο! Ασφαλώς, οι ίδιοι δεν δέχθηκαν ποτέ κουβέντα για ασφάλιση των εργαζομένων τους στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ.

Ωστόσο, όπως ερμηνεύει ο νομοθέτης του Ν.3801 για το τέλος υπέρ ΣΕΕ, αντίστοιχα θα πρέπει σε κάθε τιμολόγιο διαφήμισης να συμπεριλαμβάνεται αγγελιόσημο. Οι ίδιοι οι διαφημιστές που αντιστάθηκαν στο διαδικτυακό αγγελιόσημο, σημειώνουν ότι στον πόρο του Ν.3801/2009 «υπόκεινται όλες οι διαφημίσεις που γίνονται στην Ελληνική Επικράτεια ανεξάρτητα από τον ∆ιαφημιζόμενο. Διαφημίσεις νοούνται οι ενέργειες για προώθηση προϊόντων ή υπηρεσιών εφόσον γι’ αυτές εκδίδεται τιμολόγιο και μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο κρίσης από τις Επιτροπές του Ελληνικού Κώδικα ∆ιαφήμισης-Επικοινωνίας».

Και συνεχίζουν, διευκρινίζοντας ότι:

  • Έλληνας ∆ιαφημιζόμενος που διαφημίζεται σε διεθνή ιστοσελίδα υπόκειται στο Τέλος (υπέρ ΣΕΕ ή αγγελιόσημο κατ’ επέκταση) ανεξάρτητα από την έδρα του Μέσου.
  • Διαφημιζόμενος με έδρα εκτός Ελλάδος που διαφημίζεται στην Ελλάδα είναι υπόχρεος σε Τέλος (υπέρ ΣΕΕ ή αγγελιόσημο κατ’ επέκταση).
  • Έλληνας Διαφημιζόμενος για το κόστος της διαφήμισης του εκτός της ελληνικής επικράτειας δεν υπόκειται σε Τέλος (υπέρ ΣΕΕ ή αγγελιόσημο κατ’ επέκταση).

Για χρόνια η πολιτική εξουσία υποκρίνονταν ότι δεν έχει καν αντιληφθεί το ζήτημα, το οποίο όμως εισήγαγε λεπτομερώς ο νόμος περί βασικού μετόχου και προς εφαρμογή θα αρκούσε μια απλή ερμηνευτική εγκύκλιος ή μια απλή απόφαση του ΔΣ του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ!

Τεκμηρίωση

Η επιχειρηματολογία της Επιτροπής Νέων Τεχνολογιών της ΠΟΕΣΥ (https://newmediagr.files.wordpress.com/2009/12/091210newmedia.pdf), η άποψη του ΕΔΟΕΑΠ (https://newmediagr.wordpress.com/2010/07/02/edoeap4aggeliosimo) και της ΠΟΕΣΥ (https://newmediagr.files.wordpress.com/2009/06/090519poesy.pdf) και η γνωμοδότηση του νομικού συμβούλου της ΠΟΕΣΥ Τάσου Πετρόπουλου (https://newmediagr.files.wordpress.com/2009/06/090519petropoulos.pdf) είναι μέχρι στιγμής πολύτιμη προίκα των δημοσιογράφων, καθώς η ημιμάθεια απειλεί συνεχώς τη λογική και υπονομεύει τη συλλογική έκφραση του κλάδου.

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι, σύμφωνα με το νόμο ν. 3414/2005 (ΦΕΚ Α’ 279/2005), για το «βασικό μέτοχο», …«Επιχείρηση Μέσων Ενημέρωσης» είναι η με οποιαδήποτε νομική μορφή οντότητα ή επιχείρηση, ανεξαρτήτως του κοινωφελούς ή μη σκοπού της, η λειτουργία της οποίας υπάγεται στη δικαιοδοσία του Ελληνικού Κράτους εφαρμοζομένων αναλόγως των διατάξεων του άρθρου 3 του π.δ. 100/2000 (ΦΕΚ 98 Α΄) και έχει ως δραστηριότητα, αποκλειστική ή μη:

α) την έκδοση εφημερίδων ή περιοδικών, σύμφωνα με την εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία, ή εντύπων που περιέχουν ύλη, πολιτικού ή οικονομικού χαρακτήρα, σε οποιαδήποτε μορφή εκδίδονται, διαδίδονται ή διανέμονται, συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτρονικής, ή

β) την εγκατάσταση και λειτουργία ή τη διαχείριση τηλεοπτικού σταθμού ή την εκπομπή ή μετάδοση τηλεοπτικού σήματος, με οποιαδήποτε μορφή ή τρόπο, όπως είναι η ελεύθερη λήψη, καλωδιακή, συνδρομητική, δορυφορική, ψηφιακή, ενσύρματη, ασύρματη, σύμφωνα με την εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία, ή

γ) την εγκατάσταση και λειτουργία ή τη διαχείριση ραδιοφωνικού σταθμού ή εκπομπής ραδιοφωνικού σήματος με οποιαδήποτε μορφή, σύμφωνα με την εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία, ή

δ) την παροχή μέσω του διαδικτύου υπηρεσιών οπτικού ή/και ακουστικού περιεχομένου, εφόσον το περιεχόμενο αυτό έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και ειδικότερα περιλαμβάνει, κατά το πρότυπο των έντυπων εφημερίδων, ειδήσεις για πολιτικά ή κοινωνικά ή οικονομικά γεγονότα και εκδηλώσεις, καθώς και άρθρα, σχόλια, συνεντεύξεις ή συζητήσεις για τα θέματα αυτά.

Από την ισχύουσα νομοθεσία οι διαφημίσεις σε όλες τις μορφές ΜΜΕ χρεώνονται και με αγγελιόσημο. Αυτό το ξεκαθαρίζει με σαφήνεια ο νόμος 1344/1973, σημειώνοντας ότι στην υποχρέωση καταβολής αγγελιοσήμου υπάγονται όλα τα μέσα δημοσιότητας που αναφέρονται στον α.ν. 248/1967.

Τόσο με αυτή τη διάταξη, όσο και με άλλες ανάλογες αναφορές σε άλλους νόμους, είναι εμφανές ότι ο νομοθέτης δεν εστιάζει στη μορφή του μέσου δημοσιότητας, αλλά στο περιεχόμενο. Ο νομοθέτης, στο ίδιο το άρθρο με το οποίο επέβαλε την υποχρέωση καταβολής αγγελιοσήμου στα περιοδικά και στις εφημερίδες, ημερήσιες ή μη, έδωσε τον ορισμό της έννοιας «μη ημερήσια εφημερίδα ή περιοδικό», ορισμός που για την ταυτότητα του νομικού λόγου ισχύει ασφαλώς και στις ημερήσιες εφημερίδες, με μόνη διαφοροποίηση ως προς την περιοδικότητα έκδοσης. Έτσι, όρισε ότι εφημερίδα ή περιοδικό θεωρείται κάθε έντυπο που εκδίδεται με οποιαδήποτε μορφή ή εμφάνιση.

Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι τον ορισμό αυτό επανέλαβε πρόσφατα, στο άρθρο 14 παρ. 9 του ν. 3232/2004, διάταξη η οποία αντικατέστησε την προαναφερόμενη του α.ν. 248/1967 και με την οποία προσδιορίστηκε λεπτομερέστερα η έννοια της περιοδικότητας. Η γενική αυτή γραμματική διατύπωση της εν λόγω διάταξης δεν αφήνει αμφιβολία ότι, στο ρυθμιστικό της πεδίο, υπάγονται και οι εφημερίδες που, κάνοντας χρήση των νέων τεχνολογικών επιτευγμάτων, παρουσιάζουν την ύλη τους, όχι στο χαρτί, αλλά στην οθόνη του υπολογιστή ή σε άλλα παρόμοια μέσα. Το internet, στην περίπτωση αυτή, δεν αποτελεί νέο μέσο ενημέρωσης, αλλά παρέχει τη δυνατότητα στην εκδοτική επιχείρηση κατά την παραδοσιακή έννοια του όρου, να «εμφανίζει» την ύλη της μέσω του διαδικτύου.

Αποτελεί επομένως μια (νέα) μορφή αποτύπωσης της εφημερίδας και του περιοδικού (και δεν πρόκειται για νέο μέσο ενημέρωσης) και ως εκ τούτου δημιουργείται υποχρέωση καταβολής του αγγελιοσήμου και για τις διαφημίσεις που καταχωρίζονται στις εν λόγω ιστοσελίδες, καθώς εμπίπτουν στο πεδίο ρύθμισης του α.ν. 248/1967. Το ίδιο συμβαίνει και με τις άλλες μορφές διανομής των ραδιοτηλεοπτικών μέσων, ανεξαρτήτως μορφής και τρόπου λειτουργίας τους, όπως σημειώνει στη γνωμοδότησή του ο κ. Τάσος Πετρόπουλος, για λογαριασμό της ΠΟΕΣΥ.

Ως εκ τούτου είναι σημαντικό να τίθεται επί τάπητος το ζήτημα σήμερα από τους πολιτικά υπεύθυνους. Αυτό βέβαια συμβαίνει επειδή όλοι δέχονται τώρα πια, ότι επειδή πρόκειται για μια νέα μορφή διανομής δημοσιογραφικής ύλης, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη σκέψη για νομοθεσίες από περισπούδαστους συνταγματολόγους. Μέχρι τώρα δηλαδή αποδεικνύεται ότι χρειαζόταν μια επίφαση για να γίνει το αυτονόητο.

Το αύριο των δημοσιογράφων, των εκδοτών και της πολυφωνίας

Ξεπερνώντας αυτές τις παραδοχές ο καθένας πρέπει να συμφωνήσει ότι σε αυτή τη νέα εποχή πρέπει να βρεθεί λύση για την κρίση στα ΜΜΕ. Ανεξάρτητα από την οικονομική κρίση, το διαδίκτυο, έχει επιδεινώσει την κατάσταση για τα παραδοσιακά Μέσα τα οποία υποφέρουν ακόμη περισσότερο επειδή απομείωσαν την αξία της υπογραφής του συντάκτη τους.

Όμως η αξία της υπογραφής του συντάκτη, αναγνωρίζεται διεθνώς ως ένας τρόπος ενίσχυσης της εγκυρότητας αλλά και της αποκαλυπτικής δημοσιογραφίας. Στις προηγμένες χώρες πιστεύουν, με πρώτα τα αμερικανικά ΜΜΕ, ότι η υπογραφή θα ξαναδώσει ζωή, θα αυξήσει την αναγνωσιμότητα ενός site και θα αφυπνίσει το ενδιαφέρον των πολιτών για συμμετοχή. Θεωρούν ότι θα οδηγήσει σίγουρα σε μια πιο αποκαλυπτική δημοσιογραφία. Αποτέλεσμα αυτών, είναι η δημιουργία fund χρηματοδότησης της ανεξάρτητης έρευνας, και οι επιτυχίες διαφόρων (σοβαρών) αμερικανικών ιστολογίων που έχουν πρωτοστατήσει σε αποκαλύψεις.

Σε αυτό το περιβάλλον οι μετρήσεις αναγνωσιμότητας δεν αφορούν μόνον τις επισκέψεις μοναδικών χρηστών και τη συχνότητά τους αλλά και την παραμονή τους στην ιστοσελίδα και την ανάγνωση ενός αριθμού θεμάτων, κατηγοριών ειδήσεων και συντακτών. Με άλλα λόγια το ίχνος της υπογραφής είναι η τελευταία άμυνά τους στην κλοπή της δημοσιογραφικής τους ύλης. Τούτο γιατί το θέμα της αναδημοσίευσης άνευ αδείας δημοσιογραφικής ύλης σε συναθροιστές και προσωπικά ιστολόγια είναι ζήτημα πνευματικών δικαιωμάτων.

Η οπτική των δημοσιογράφων

Δυστυχώς στην Ελλάδα υπάρχει η εντύπωση ότι οι δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν με φόβο την εξέλιξη. Σε πείσμα αυτής της άποψης οι δημοσιογράφοι είτε εργάζονται σε new media, είτε αλλού, δηλώνουν ότι δεν φοβούνται το internet διότι πρόκειται για την επαγγελματική κατηγορία εργαζομένων ιδιαίτερα εξοικειωμένων με την τεχνολογία, που μάλιστα τη χρησιμοποιούν για να χτίσουν την καριέρα τους και μέσα στην κρίση αποδεικνύεται ως το σημαντικότερο εισοδηματικό μαξιλάρι, καίτοι ανασφάλιστοι και με μαύρες αποδοχές.

Σε κάθε περίπτωση, οι δημοσιογράφοι επιδιώκουν με ζέση την, με κίνητρα (μειωμένο ΦΠΑ;), ενίσχυση των πιστοποιημένων new media με επιδοτήσεις και φοροαπαλλαγές, την ασφάλιση των εργαζομένων, την καταβολή αγγελιοσήμου, τη ρύθμιση της λειτουργίας τους και το δικαίωμα αυτών των ΜΜΕ στην κρατική διαφήμιση, ειδικώς εάν εμφανίζονται σε περισσότερες γλώσσες, σε μορφές για τηλέφωνα και ταμπλέτες και διαθέτουν εκδόσεις για ΑμΕΑ.

New Media εργαστήρια

Είναι απαραίτητη η λειτουργία ειδικών πανεπιστημιακών εργαστηρίων πολυμέσων στις σχολές ΜΜΕ των ΑΕΙ, η οποία θα δώσει στους φοιτητές (και της πληροφορικής) πιστοποιημένη γνώση, στα πρότυπα πολλών πανεπιστημίων στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στις ΗΠΑ.

Σε αυτή την κατεύθυνση μπορεί να βοηθήσουν οι Διευθύνσεις Πολυμέσων της ΕΡΤ και του ΑΠΕ, καθώς και άλλα αναγνωρισμένα και πιστοποιημένα New Media, όπου αν και δεν λειτουργούν συστήματα συλλογής επεξεργασίας διάθεσης και χρήσης της γνώσης των πληροφοριακών συστημάτων, εντούτοις κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι αυτή υπάρχει, είναι προπληρωμένη και αδικαιολογήτως αχρησιμοποίητη από την παιδεία και ευρύτερα την κοινωνία. Επιπρόσθετα, οι παραπάνω δύο κοινωφελείς φορείς μπορούν να πραγματοποιήσουν προγράμματα επιμόρφωσης και των ενδιαφερόμενων επαγγελματιών δημοσιογράφων στις νέες τεχνολογίες.

Υ.Γ. Είναι προφανές ότι αυτή η διαβούλευση είναι εστιασμένη στην ενημέρωση και στα επαγγελματικά δικαιώματα των εργαζομένων στα Νέα Μέσα Ενημέρωσης, δηλαδή σε αυτά που δημοσιεύουν ή αναδημοσιεύουν δημοσιογραφική ύλη. Είναι επίσης αυτονόητο ότι τα προσωπικά ιστολόγια δεν είναι εμπορικές επιχειρήσεις (άλλωστε υπάρχει σχετική, ρητή απαγόρευση στους όρους χρήσης των χώρων φιλοξενίας – blogger, wordpress κ.λπ.), δεν κόβουν τιμολόγια και αποτελούν βήμα διαλόγου. Ο διάλογος, είναι βασικό συστατικό της δημοκρατίας και αποτελεί το στοιχείο που ξεχωρίζει ένα προσωπικό ιστολόγιο από μια «παράγκα». Όταν τηρείται η προϋπόθεση του διαλόγου, τυχόν επιθυμία τους για ανωνυμία δεν προβληματίζει κανέναν.

Βασίλης Βασιλόπουλος               Γιάννης Πλαχούρης
δημοσιογράφος                                    δημοσιογράφος
μέλος ΕΣΗΕΑ                                         μέλος ΕΣΠΗΤ

Written by gr.mme.observer

11 Νοεμβρίου 2010 at 7:27 μμ

Παλιοί παίκτες, νέα κόλπα (…διαβάζοντας Lifo)

[αναδημοσίευση από το Lifo, το editorial του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου] Χαιρόμαστε που καταρρέουν οι εφημερίδες. Όχι άδικα. Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες τους υπήρξαν αλαζονικοί και καταχράστηκαν τη δύναμή τους, υποστήριξαν απατεώνες, ξεγέλασαν τον νόμο.

Αλλά δεν βλέπω τι θα μπει στη θέση τους.

Τα μπλογκ; Στην Ελλάδα γέννησαν ορισμένες ενδιαφέρουσες φωνές, που είτε κουράστηκαν, είτε δεν απέκτησαν ποτέ πρωτογενές δημοσιογραφικό νόημα, είτε απορροφήθηκαν από τα παλιά media. Mε αποτέλεσμα να απομείνουν κίτρινοι δημοσιογράφοι να αλωνίζουν το μέσο, για να κάνουν φανερούς ή αφανέρωτους εκβιασμούς. Ούτε καν επηρεαστικά μπλογκ γνώμης δεν δημιουργήθηκαν, όπως της «Huffington Post» και του Daily Kos.

Το Facebook; Αυτό είναι η μοντέρνα αυλή των θαυμάτων. Ζεστό πράγμα, δεν λέω, φέρνει τους ανθρώπους κοντά, αλλά δημοσιογραφία πότε δεν γέννησε.

To Τwitter; Kαλό για εξεγέρσεις, γρήγορες ειδήσεις, μπηχτές και ψιλόβροχο πεζολογίας. Το 90% των ελληνικών tweets είναι για το τι παίζει η τηλεόραση! Η στενογραφία μιας ζωής φτωχών εμπειριών.

Στη λαχτάρα μας να δούμε τα πράγματα να αλλάζουν δεν παραδεχόμαστε ότι τα κορυφαία και πιο δυναμικά δημοσιογραφικά sites του πλανήτη είναι τα… sites των μεγάλων, «παλιών» εφημερίδων: της «Guardian», των «New York Times», του «Spiegel». Και στην Ελλάδα, τα μεγάλα πλήθη, στο «Βήμα», την «Καθημερινή», τη «Ναυτεμπορική» και την «Ελευθεροτυπία» μπαίνουν. Και για να πούμε του στραβού το δίκιο κυρίως σε αυτές διαβάζουμε ακόμα σωστά ελληνικά, απόψεις με ειδικό βάρος (εκτός της αηδούς μικροπολιτικής) – υπάρχει ακόμα λίγο γούστο, γνώση και ρεπορτάζ. Κι αυτά τα sites ξεσκίζονται καθημερινώς από τα χιλιάδες μπλογκ που γράφουν από κάτω το μακρύ τους και το κοντό τους.

Θέλω να πω ότι είτε σε χαρτί είτε σε οθόνες, η δημοσιογραφία εξακολουθεί να ασκείται από οργανισμούς που της αφοσιώνονται – όχι από ελεύθερους σκοπευτές του ίντερνετ. Και το περιεχόμενο εξακολουθεί να είναι ο βασιλιάς -περιεχόμενο σοβαρό, ουσιώδες, ψαγμένο- όχι κρωγμοί, αστειάκια, «εμπειρίες» και «αποκαλύψεις». Μόνο που το περιεχόμενο κοστίζει. Ένα μπλογκ φτιάχνεται σε τρία λεπτά, αλλά γεμίζει με μερόνυχτα εργασίας και αρκετά λεφτά για να το πεις ενημερωτικό. Mε πειρατικό copy/paste και γνώμες για ό,τι πετάει απ’ το παραθύρι του κελιού σου ίσως μια μέρα βγάλεις γκόμενο και το νοίκι σου, αλλά πότε δεν θα ξεθεμελιώσεις τους δεινοσαύρους των media (άσε που το 90% των μπλόγκερ δούλευαν ή δουλεύουν σε αυτούς – αν κρίνουμε από το ότι όταν υπάρχει απεργία δημοσιογράφων, τα ποστ στα μπλογκ πέφτουν στο 10%! – ποστάρουν απ’ τα γραφεία τους!).

Τελικά, ο ψηφιακός τρόπος, μετά το πρώτο θάμπωμα, δεν γέννησε και σπουδαίες αλλαγές, ως προς το ποιος παράγει δημοσιογραφία. Και οι εφημερίδες που κλαίγονται, ουσιαστικά κλαίγονται επειδή βγαίνουν από το βόλεμά τους και καλούνται να φτιάξουν καινούργια επιχειρηματικά μοντέλα, στα οποία το χαρτί ίσως δεν είναι προτεραιότητα. Πάλι αυτές είναι οι πρωταγωνιστές. Δυστυχώς, αν μιλάμε για το «Έθνος», ευτυχώς, αν μιλάμε για την «Guardian».

Καταλήγω: ο τρόπος που μεταδίδεται μια είδηση έχει αλλάξει, αλλά όχι ο τρόπος που παράγεται δημοσιογραφία. Το τελευταίο χρειάζεται λεφτά, γνώση, οργάνωση, διαρκή διαθεσιμότητα. Το περιεχόμενο κοστίζει. Αλλά κι αυτό μπορεί να αλλάξει σύντομα με τo i-pad και τα tabs. Έτσι όπως το κομπιούτερ στο δωμάτιο γέννησε την πρώτη ψηφιακή εγκυκλοπαίδεια των πολιτών, ίσως η επικυριαρχία του κινητού κομπιούτερ γεννήσει την πρώτη αυτοδιαχειριζόμενη εφημερίδα του πολίτη.

Χλωμό το βλέπω, αλλά μόνο του σπανού τα γένια δεν γίνονται.

Written by gr.mme.observer

21 Οκτωβρίου 2010 at 10:00 πμ

Η κρίση των ΜΜΕ δεν έχει ακόμα κορυφωθεί

[προδημοσίευση, από το Marketing Week] Οι απολύσεις, στις οποίες αναγκάζονται να προχωρήσουν πολλά ισχυρά Μέσα Ενημέρωσης και η ανάγκη αναζήτησης νέων κεφαλαίων σε ένα περιβάλλον στο οποίο τα επιχειρηματικά και τραπεζικά κεφάλαια στο εσωτερικό της χώρας έχουν κυριολεκτικά στερέψει, δεν σηματοδοτούν την κορύφωση του δράματος στον χώρο των ΜΜΕ. Και ο λόγος είναι απλός. Η ελληνική κρίση δεν έχει ακόμα κορυφωθεί.

Η αναγκαστική μείωση των εξωφρενικών δημόσιων ελλειμμάτων, που αποτελεί τον βασικό λόγο της βαθιάς ύφεσης την οποία βιώνουμε σήμερα, βρίσκεται ακόμα στα μισά. Για να φτάσει η οικονομία σε επίπεδο δημοσιονομικά διατηρήσιμο και να αποφύγει οριστικά τη χρεοκοπία, θα χρειαστεί να περάσουν κατ’ ελάχιστον περίπου δύο ακόμα χρόνια, αν το σχέδιο του ΔΝΤ υλοποιηθεί ικανοποιητικά. Με δεδομένο ότι η διαφήμιση αποτελεί πρόδρομη μεταβλητή, μπορεί κανείς στην καλύτερη περίπτωση να ελπίζει ότι κάποια στιγμή το 2012, αν όλα πάνε καλά θα μπορέσει να δει τα έσοδά του να αρχίσουν να βελτιώνονται. Αν για λόγους πολιτικούς η κυβέρνηση ανακόψει την ένταση της προσπάθειας (ή χάσει την εξουσία), θα έχουμε στην καλύτερη περίπτωση αναβολή της εξόδου από το πιο σκοτεινό μέρος του τούνελ και στη χειρότερη περίπτωση, δραματικές οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις.

Στο περιβάλλον αυτό συνεχίζουν να υπάρχουν στη χώρα πολύ περισσότερα Μέσα Ενημέρωσης (και μεταξύ των μεγάλων ΜΜΕ πολύ πολυτελέστερα στελεχωμένα ΜΜΕ), από όσα οποιαδήποτε ορθολογική οικονομική λογική δικαιολογεί. Ταυτόχρονα οι εξελίξεις στην ηλεκτρονική διακίνηση της πληροφορίας και της ψυχαγωγίας, που αποτελούν ούτως ή άλλως βασική και διεθνώς αξεπέραστη πρόκληση για τα παραδοσιακά ΜΜΕ, συνεχίζονται αν δεν επιταχύνονται κιόλας. Εικόνα, video, ήχος και κείμενα γίνονται όλο και πιο εύκολα προσβάσιμα σε όλο και μεγαλύτερες ομάδες του πληθυσμού. Οι Έλληνες, πιεσμένοι από την κρίση ανακαλύπτουν τα πλεονεκτήματα του Διαδικτύου ως πρακτικού Μέσου αύξησης της προσωπικής τους παραγωγικότητας ή μείωσης του δικού τους προσωπικού κόστους ψυχαγωγίας.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Written by gr.mme.observer

15 Οκτωβρίου 2010 at 11:27 μμ

Τέρμα τα παιχνίδια με το διαδίκτυο

ανακοίνωση ΕΚΔ για το αγγελιόσημο (pdf 173 KB) [Ανακοίνωση της Ενωτικής Κίνησης Δημοσιογράφων, για το αγγελιόσημο] Πολλές συμπτώσεις μαζεύτηκαν την τελευταία εβδομάδα: Στην τελευταία συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΕΣΠΗΤ, το μέλος του Δ.Σ. Θ. Μπερεδήμας επιχείρησε να… «καταγγείλει» τη διοίκηση της ΕΣΠΗΤ, ότι «βάζει πλάτες στην κυβέρνηση» και ότι «είναι ανίκανη να αποκρούσει την ψήφιση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου» (!) προσθέτοντας πως η επιστολή διαμαρτυρίας, που έστειλε στο υπουργείο η ΕΣΠΗΤ, με συγκεκριμένες προτάσεις για διόρθωση των εγκληματικών «παραλείψεων» του άρθρο 67 για το διαδίκτυο, …έφεραν την απόσυρσή του.

Δυο μέρες μετά, το άλλο μέλος της γνωστής παρέας Τσαλαπάτη, ο Γ. Στεφανής, λες και διάβασε τα πρακτικά της ΕΣΠΗΤ, ανατύπωσε τους ίδιους ισχυρισμούς, σε μια «συνάντηση» στην οποία κλήθηκαν μόνο Ενώσεις που μετέχουν στον ΕΔΟΕΑΠ να συζητήσουν για το διαδίκτυο και το άρθρο 67. Συνέχιση των αποκλεισμών -άλλη σύμπτωση, ενώ η επίθεση γενικεύεται και ο κόσμος γύρω (εργασιακά-ασφαλιστικά) χάνεται.

Τυχαία; Η θλιβερή απόπειρα επανεμφάνισης του θιάσου «Πετραλιά» (από συνομιλητές και οπαδούς και καθαρούς -κατά δήλωσή τους- πατριώτες, και Θερμοπυλοφύλακες και γαμπρούς) συμβαίνει –πάλι σύμπτωση-την ώρα που εργοδοσία και συνοδοιπόροι αναγκάζονται μπροστά στις εξελίξεις να αποκαλύψουν όλα τους τα χαρτιά.

Η εξέλιξη της ρύθμισης για την ασφάλιση των εργαζομένων στα New Media, φώτισε πλήρως το τοπίο:

Η επίθεση στον κλάδο είναι, πλέον, εφ΄ όλης της ύλης. Οι διαφημιστές –νέα σύμπτωση- άφησαν τη σκιά και πέρασαν στο προσκήνιο επειδή ξέρουν ότι τώρα παίζονται όλα. Η ρύθμιση του διαδικτύου βάζει τέλος στο πάρτι των υποτιμολογήσεων και της εισφοροδιαφυγής. Στόχος τους είναι να διαφυλάξουν τα υπερκέρδη τους (τα οποία κρύβουν επιμελώς από τους διαφημιζόμενους) και να διατηρήσουν το πάνω χέρι στις επιχειρήσεις των ΜΜΕ, με τους εκδότες υπό ομηρία. Αυτοί, που καλλιεργούν συστηματικά τον εκφυλισμό της κριτικής σκέψης – παρακμή της δημοκρατίας, που τους έδωσαν ρόλο και λόγο για τη μορφή και το περιεχόμενο της Ενημέρωσης, που έβαλαν, ελέω Βατοπαιδινών, ήδη χέρι στον πόρο, εμφανίζονται τιμητές,. Επίσης, με όσα ανακοινώνουν, ουσιαστικά επισημοποιούν το σχέδιο, ώστε στο σύνολό τους οι δημοσιογράφοι να βρεθούν απέναντι στους άλλους εργαζόμενους, ως πολλαπλά (εργασιακά, ασφαλιστικά, κοινωνικά) προνομιούχοι. Επιτίθενται σε όλα τα μέτωπα: με ό,τι διαθέτουν προς τα έξω με δυσφήμηση του κλάδου, προς τα μέσα με τα γνωστά παπαγαλάκια της διαπλοκής, για αποπροσανατολισμό και διάσπαση.

Εμείς τι κάνουμε; Βεβαίως, παραμένουν πολλά ερωτήματα (π.χ. πότε και ποιός συνέταξε τέτοια ρύθμιση για το διαδίκτυο, γιατί αποκλείστηκαν, από τον διάλογο η Ομοσπονδία και οι Ενώσεις που την αποτελούν, πλην του πρόεδρου της ΕΣΗΕΑ κ.α.), αλλά δεν είναι του παρόντος. Η ΕΣΠΗΤ ήταν, πρωτουργός με άλλους, στην δράση της ΠΟΕΣΥ να «σηκώσει» τα θέματα του διαδικτύου, επειδή το διαδίκτυο είναι το παρόν και, κυρίως, το μέλλον των ΜΜΕ. Η ρύθμισή του έχει κορυφαία σημασία. Τέτοιες μάχες δεν κερδίζονται από παρεούλες με μικροσυμφέροντα, ούτε στα κρυφά. Χρειάζεται συντονισμός όλου του κλάδου και, φυσικά, συζήτηση με όσους γνωρίζουν καλά τις πτυχές του ζητήματος. Δεν πρόκειται να περάσουν προτάσεις που αφορούν μόνο το 20% των συναδέλφων του διαδικτύου, που ανοίγουν πόρτες εισφοροδιαφυγής και υποθηκεύουν τα ταμεία μας.

Όποιος δεν καταλαβαίνει ότι παρόμοια μάχη κερδίζεται με όλους μαζί, ότι η μόνη λύση είναι ένα πραγματικά ενιαίο Ταμείο στα ΜΜΕ, χωρίς εξαιρέσεις και αστερίσκους, με ενιαίους όρους, επέκταση του πόρου (στα πρότυπα του Ν.3801/2009) και αντιμετώπιση της εισφοροδιαφυγής στην πηγή, είναι ή βαθιά νυχτωμένος ή εκπροσωπεί «άλλο κλάδο». Έτσι απλά.

Καλούμε το Δ.Σ. της ΕΣΠΗΤ, της ΠΟΕΣΥ και των άλλων σωματείων στα ΜΜΕ σε καθολική συνεννόηση και ουσιαστική δράση για τη ρύθμιση των θεμάτων του διαδικτύου. Η γνωμοδότηση της ΠΟΕΣΥ παρέχει όλα τα επιχειρήματα για μια δίκαιη αρχή. Αν προκύψει ανάγκη να συμπληρωθεί από νομικές ρυθμίσεις, αυτές πρέπει να είναι ενιαίες και να μην αφήνουν περιθώρια αμφισβήτησης. Η ΕΣΠΗΤ, μπορεί να δώσει συνδικαλιστική κάλυψη σε όλους τους συναδέλφους συντάκτες που εργάζονται στο Διαδίκτυο.

Αρκετά ανέχτηκε ο κλάδος τα «παπαγαλάκια». Ήρθε η ώρα να τους στείλει στα αζήτητα. Η επίθεση που δέχεται ο κλάδος μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με την άμεση δημιουργία Συνδικάτου Τύπου, με τη δημιουργία μίας Δημοσιογραφικής Ένωσης, με ενιαίο Ταμείο Εργαζομένων στα ΜΜΕ, ενιαίες επικουρικές παροχές, ενιαία ταυτότητα. Όποιοι αφήσουν και αυτή την ευκαιρία-πρόκληση να περάσει, θα είναι άξιοι της τύχης τους. Τέρμα τα παιχνίδια στις πλάτες των συναδέλφων.

Υ.Γ. Προς διαφημιστές: Οι πελάτες σας ξέρουν πόσο κάνει 100-20-30 (στο τέλος πια του 10μηνου);

* Ο πίνακας κατανομής του αγγελιοσήμου αποκαλύπτει όλο το παρασκήνιο που προσπάθησε να βάλει στο περιθώριο τον Περιοδικό Τύπο και το ΤΑΙΣΥΤ.

Αρέσει σε %d bloggers: