New Media στην Ελλάδα

Τεκμηρίωση για τα Μέσα Ενημέρωσης με ψηφιακή διανομή (και όχι μόνο…)

Posts Tagged ‘ΠΟΕΣΥ

Ψηφιακά MME και εργασιακός μεσαίωνας

20140129paremvasi_gpl_imeridanewmediaΠαρέμβαση στον διάλογο για τα ψηφιακά ΜΜΕ και στην ημερίδα της ΕΣΠΗΤ που φιλοξενείται σήμερα στις 6:00 το απόγευμα στο αμφιθέατρο της ΕΣΗΕΑ, Ακαδημίας 20

Το 2005 κάποιες Ενώσεις ούτε καν ήθελαν να ακούσουν για ασφάλιση στο διαδίκτυο και ρύθμιση των στρεβλώσεων που παρουσιάζονταν από τότε. Το εφιαλτικό τοπίο που κληρονομήσαμε από την τότε ολιγωρία έχει περιγραφεί -δεν επεκτείνομαι λόγω χρόνου. Απλά επισημαίνω ότι σήμερα, με τη καθολική παραδοχή της σημασίας και κρισιμότητας του θέματος, θεωρούμε ότι είμαστε σε καλύτερη θέση και κοντύτερα στην λύση του.

Είμαστε όμως; Δηλαδή, ξεπεράσαμε τους συντεχνιασμούς και απαλλαγήκαμε από τους στρεψοδίκες οι οποίοι στο παρελθόν μανιασμένα τορπίλισαν κάθε απόπειρα ρύθμισης του κορυφαίου θέματος για τον κλάδο; Θυμίζω ότι το 2005 κατατέθηκε για πρώτη φορά για το θέμα ερώτηση στη Βουλή από τον τότε βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Φώτη Κουβέλη και η απάντηση του δημοσιογράφου υπουργού Εργασίας Πάνου Παναγιωτόπουλου, ήταν ότι έπρεπε να αποφανθούν οι Γενικές Γραμματείες ποια είναι τα «διαδικτυακά» ΜΜΕ και με ποια κριτήρια χαρακτηρίζονται.

Οι διοικήσεις των σωματείων ΜΜΕ σπατάλησαν τρία χρόνια σε κλαδική αμπελοφιλοσοφία, αν το διαδίκτυο είναι ή δεν είναι ΜΜΕ, αν θέλουμε και πόσες γνωμοδοτήσεις και αναλογιστικές μελέτες, αν θα καλυφθούν ασφαλιστικά τα «μπλοκάκια» ή μόνο οι μισθωτοί, αν θα καλυφθούν οι τεχνικοί (κάποιοι θα θυμάστε την συζήτηση για τα… κομμωτήρια), λίγο πριν τα σαρώσει όλα, ασφαλιστικό και εργασιακά, η Φάνη Πάλλη-Πετραλιά. χαθήκαμε στα πολλά μέτωπα που κάποιοι επιμένουν να ανοίγουν στις κρίσιμες στιγμές και τα βάναυσα αποτελέσματα που γευόμαστε τώρα.

Τι έχουμε κερδίσει από τότε και πώς θα το εκμεταλλευτούμε; Σας θυμίζω ακόμα:

Το 2009 ο νομικός σύμβουλος της ΠΟΕΣΥ Τάσος Πετρόπουλος ξεκαθαρίζει με γνωμοδότηση ότι το διαδίκτυο είναι τρόπος διανομής ΜΜΕ και όχι νέου τύπου ΜΜΕ. Στο ίδιο πνεύμα επιμένει και το πόρισμα της επιτροπής «Νέων Μέσων» της ΠΟΕΣΥ που είχε δημιουργήσει η νέα συμμαχική διοίκηση της ΠΟΕΣΥ με πρόεδρο τον Βασίλη Μουλόπουλο (στην επιτροπή συμμετέχουν ο Σταμάτης Νικολόπουλος, ο Βασίλης Βασιλόπουλος, η Νατάσσα Μποζίνη και ο Γιάννης Μπαζαίος) -επίκαιρο και σήμερα, με το οποίο αποκαλύπτεται η άποψη του πρύτανη της Νομικής Σχολής Ι. Καράκωστα για αναλογική εφαρμογή των νόμων για τα ΜΜΕ και στο διαδίκτυο, ξεκαθαρίζεται το νομικό τοπίο, καταγράφονται οι εργασιακές εξελίξεις και προτείνονται λύσεις, τονίζοντας ότι οι προτάσεις αφορούν μόνον όσους δημοσιεύουν διαφημίσεις (φορολογικό κριτήριο) και όχι προσωπικά «ιστοημερολόγια». Σημειώνουν επίσης ότι υπάρχουν αποφάσεις και νόμοι που αναγνωρίζουν ακόμη και ονομαστικά τα ΜΜΕ διαδικτυακής διανομής και ότι οι εργαζόμενοι σε αυτά ως συντάκτες παράγουν δημοσιογραφική εργασία. Θυμίζουν δε ότι από τη δεκαετία του ’60 εντάσσονται στους νόμους περί τύπου διευρυμένες περιγραφές για τα ΜΜΕ, οι οποίες καλύπτουν και το web.

Την ίδια ώρα, το πρωτοδικείο Ροδόπης σε μια απόφαση-σταθμό για τα blogs (διερευνώντας την ανωνυμία τους), ενισχύει το πνεύμα της εισήγησης, αποφασίζοντας ότι «οι ενημερωτικές ιστοσελίδες διέπονται από το νόμο περί Τύπου», διευκολύνοντας αποφάσεις για ασφάλιση στα Ταμεία μας, εφαρμογή των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και καταβολή αγγελιοσήμου.

Όταν καλούνται οι διοικήσεις των Ταμείων και αρμόδιοι φορείς να εφαρμόσουν τις σχετικές διατάξεις, εμφανίζεται νέο πρόσκομμα από… συνδικαλιστές: απαιτούσαν νομοθετική ρύθμιση -που σημαίνει ότι απεμπολούσαμε τις όποιες αναδρομικές οφειλές όσων ασελγούσαν φορολογικά δηλώνοντας τερατώδεις διαφημιστικές δαπάνες στο διαδίκτυο για να γλυτώσουν αγγελιόσημο, αλλά και το απορρέον πλεονέκτημα στις διαπραγματεύσεις και την άμεση εφαρμογή.

Το 2009 καταγράφεται η πρώτη καταβολή αγγελιοσήμου από αμιγώς διαδικτυακό ελληνικό ΜΜΕ στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, για την οποία υπήρξαν αντιδράσεις και από… συνδικαλιστές και μετά από «συμβουλές» δεν συνεχίστηκε. Επίσης το 2009, λίγο πριν αρχίσει η προεκλογική περίοδος για τις ευρωεκλογές, υπήρξε δημόσια δέσμευση από πολιτικό κόμμα ότι θα καταβάλλει αγγελιόσημο για την προεκλογική καμπάνια του στο διαδίκτυο, η οποία αργότερα ξεχάστηκε όταν αντέδρασε «προοδευτικός» διαφημιστής που είχε κεντρικό ρόλο στην καμπάνια.

Μάλιστα, το θεσμικό όργανο των διαφημιστών ζητά από τα μέλη του να μην καταβάλλουν αγγελιόσημο στο web και να προσβάλλουν με διοικητική προσφυγή κάθε σχετική πράξη καταλογισμού, επειδή όπως ισχυρίζεται δημιουργείται «κίνδυνος de facto εφαρμογής»…

Σε νέα ερώτηση του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Απ. Κακλαμάνη, αρχές του 2010, η υπουργός Φάνη Πάλλη-Πετραλιά απαντά ότι θέλει κι αυτή, όπως κάποιοι συνδικαλιστές, νόμο (χωρίς να δεσμεύεται να τον φτιάξει), ενώ το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ με τη καταγγελθείσα από όλες τις Ενώσεις τότε διορισμένη διοίκηση, ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να εισπράττει αγγελιόσημο από το διαδίκτυο.

Απόπειρες διαμόρφωσης μιας ενιαίας κατεύθυνσης στον κλάδο για να υπάρξει ενιαίο μέτωπο και στρατηγική και για να εκμεταλλευτούμε τα όποια πλεονεκτήματα και ήταν πολλά τορπιλίστηκαν από μέσα. Τόσο καλά.

Κερδίσαμε κάτι από τότε; Το καλοκαίρι του 2010 ο Κουτρουμάνης εμφάνισε το περίφημο άρθρο 67. Είχε στα χέρια τις απόψεις της Ομοσπονδίας, ήταν ενημερωμένος για το νομικό πλαίσιο, όμως χωρίς την παραμικρή διαβούλευση –στη συνέχεια αποδείχθηκε ότι μιλούσε υπόγεια, όπως ομολόγησε, με γνωστούς συνδικαλιστές, δεν χρειάζονται ονόματα -σκοπός της αναφοράς δεν είναι να καταγγείλουμε, αλλά μήπως διδαχτούμε και κατανοήσουμε- επέλεξε τον δρόμο Πετραλιά, δηλαδή νομοθετική ρύθμιση, που σημαίνει μέσα στα άλλα «χάρισμα» των όποιων αναδρομικών οφειλών των εκδοτών.

Άντε να το δεχθούμε αυτό, ανταλλάσσοντας το όμως με ασφάλιση και κατοχυρώνοντας τα εργασιακά δικαιώματα των συναδέλφων. Όμως το περίφημο 67 εξαιρούσε από τη ρύθμιση τα υπάρχοντα εκδοτικά συγκροτήματα (Μπόμπολα, Ψυχάρη, Αλαφούζο κτλ) και τις ιστοσελίδες τους, περιοριζότανε για παράδειγμα στο νεοεμφανιζόμενο Πρώτο Θέμα ή στις ιδιωτικές επιχειρήσεις χωρίς αντικείμενο ΜΜΕ (πχ Ζαχαροπλαστεία κ.α.), άνοιγε πόρτα να διαφυγή του πόρου, χαρακτήριζε τα διαδικτυακά ΜΜΕ αποκλειστικά ως «εφημερίδα», καταργούσε τις τεχνικές ειδικότητες και άφηνε χωρίς πόρο το ΤΑΙΣΥΤ, προδρομικές σκέψεις των ορέξεων που εκδηλώθηκαν πριν δυο μήνες για αρπαγή πόρων κι ευτυχώς καταδικάσθηκαν στο πρόσφατο Γενικό Συμβούλιο της ΠΟΕΣΥ σχεδόν ομόφωνα. Να θυμίσω τότε ότι με δυναμική παρέμβαση και διεύρυνση στο θέμα αυτό της συμμαχίας στην ΠΟΕΣΥ από την Ομοσπονδίας Τύπου και Χάρτου, τη καθοριστική οφείλω να παραδεχθώ παρέμβαση της Νανάς Νταουντάκη και των Financial Crimes, την στήριξη από κάποια κόμματα και πολιτικά πρόσωπα και φορείς η κατάπτυστη ρύθμιση αποσύρθηκε. Και βέβαια οι διορθώσεις μας δεν έγιναν δεκτές.

Η τροποποίηση που προτείναμε επεξεργασμένη από όλους τους νομικούς των Ενώσεων και κύρια τους Πετρόπουλο και Περπατάρη, παρότι συμφωνήθηκε σε συναντήσεις εκπροσώπων στον ΕΔΟΕΑΠ, τελικώς θάφτηκε και δεν συζητήθηκε στα Δ.Σ. των Ενώσεων για οριστική συμφωνία -απόδειξη για το παιχνίδι που πήγε να στηθεί και τις εξυπηρετήσεις που επιχειρήθηκαν.

Κερδίσαμε στο μεταξύ κι άλλες συμβολικές μάχες. Με τη νομική συμβολή της ΕΣΠΗΤ ο συνάδελφος Γ.Λ. που κάθεται στο πάνελ, απολυμένος από πόρταλ, κέρδισε απόφαση δικαστηρίου ότι δικαιούται δεδουλευμένα και αποζημίωση με βάση τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας της ΕΣΠΗΤ.

Σήμερα πού βρισκόμαστε λοιπόν; Διαθέτουμε πολλές εναλλακτικές λύσεις. Μπορούμε να αξιοποιήσουμε το υπάρχον νομικό καθεστώς, μπορούμε να ζητήσουμε ψήφιση της τροπολογίας στην κατεύθυνση ενοποίησης των υπηρεσιών του Ταμείου που σημαίνει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα με την κατανομή ή όπως είναι το Ταμείο ή μέχρι την ενοποίηση το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ παίρνει τον πόρο και τον κατανέμει σε κάθε Διεύθυνση ανάλογα με τον μέσο όρο στο σύνολο του αγγελιοσήμου που αυτή έχει εισπράξει την τελευταία 5ετία.

Επίσης σήμερα τα σωματεία ΜΜΕ, όπως η ΕΣΠΗΤ, διαθέτουν αρκετά νομικά όπλα για να ασφαλίσουν στο ΕΤΑΠ ΜΜΕ, ειδικότερα στη Β’ Διεύθυνση, τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ διαδικτυακής διανομής, ακόμη κι αν καταγράφονται καθυστερήσεις στο ζήτημα του αγγελιοσήμου: με την επιβολή εργοδοτικής εισφοράς ισοϋψούς του ποσοστού που καλύπτει το αγγελιόσημο, ακριβώς κατά τα πρότυπα των όρων ασφάλισης των εργαζομένων στη ΓΓΕ, που είναι ασφαλισμένοι στη Β’ Διεύθυνση».

Συνάδελφοι, χαιρετίζω την πρωτοβουλία της ΕΣΠΗΤ, εύχομαι οι εμπειρίες και τα στοιχεία που κατατέθηκαν να απαντήσουν το ερώτημα τι έχουμε κερδίσει από τότε και κυρίως να αποδειχθεί η ειλικρίνεια των προθέσεών μας για να τελειώνει τόσο η κοροϊδία προς τους εργαζόμενους στα New Media, όσο και η απόπειρα αφεντικών και συνδικαλιστικών παπαγάλων να καταργήσουν γενικά τα ταμεία και την εργασιακή μας αξιοπρέπειά μας από το παράθυρο.

Γιάννης Πλαχούρης
δημοσιογράφος, πρώην πρόεδρος της ΕΣΠΗΤ

Advertisements

Written by gr.mme.observer

29 Ιανουαρίου 2014 at 3:00 μμ

Τα Νέα ΜΜΕ, η διαφάνεια, οι αναγκαίες ρυθμίσεις

Σε αυτή την εποχή της απόλυτης επικυριαρχίας των ΜΜΕ ο κορυφαίοι της παγκόσμιας ενημέρωσης κυριαρχούν και στο Internet παρέχοντας πληροφόρηση σε κείμενο, ήχο και εικόνα. Το BBC και το CNN είναι οι απόλυτοι κυρίαρχοι στο χώρο της web πληροφορίας και κανείς στον κόσμο ολόκληρο δεν είναι σε θέση να τους αμφισβητήσει για την εγκυρότητα και το έγκαιρο των ειδήσεών τους. Περίπου 70 εκατομμύρια μοναδικούς χρήστες το μήνα έχουν το BBC και το CNN.

Γενικότερα στη Βόρεια Ευρώπη και παλαιότερα στις ΗΠΑ μεγάλα ΜΜΕ και κυρίως εφημερίδες διατήρησαν ζωντανό τον παρεμβατισμό τους μέσα από το web και παρά τις δυσκολίες (κλοπή – άρνηση της επι πληρωμή δημοσίευσης) προχώρησαν στη χρέωση και σε πολλές περιπτώσεις στη συνδρομητική διάθεση της δημοσιογραφικής τους ύλης μέσω των πολυμέσων τους.

Στην Ελλάδα ακόμη και σήμερα γίνονται παιδικά και ως εκ τούτου ασταθή βήματα.

Νομική σχέση

Στην Ευρώπη τα new media στις περισσότερες περιπτώσεις έχουν ενταχθεί πλήρως εδώ και πολλά χρόνια στο κανονιστικό πλαίσιο της ενημέρωσης, το οποίο δεν χαρακτηρίζεται από αγκυλώσεις, απαγορεύσεις και γκρίζες ζώνες.

Το παράδειγμα της Σουηδίας είναι εντυπωσιακό, καθώς διαθέτει ένα μοντέρνο νομικό πλαίσιο που συνδυάζει την εποπτεία και την εγγύηση της ανεξαρτησίας του λόγου σε όσα ΜΜΕ εμπίπτουν στην αρμοδιότητά του. Ένα πλαίσιο που μπορεί να υιοθετηθεί από την Ελλάδα.

Όπως αναφέρει η Σουηδική Αρχή Εποπτείας ΜΜΕ (rtvv / www.rtvv.se/se/Internet/), «το internet είναι μια νέα μορφή media». Η δε εκπομπή ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών προγραμμάτων μέσω internet (webcasts) θεωρείται ένα είδος ενσύρματης μετάδοσης (by wire) [http://www.rtvv.se/_upload/uk/download/MU2009_eng.pdf – από το archive.org] ή [τοπικό αντίγραφο]

Εάν οι μεταδόσεις γίνονται σε πραγματικό χρόνο (direct playback – streaming) και είναι διαθέσιμες σε όποιον θέλει να ακούσει, τότε πρέπει να γίνονται αντιληπτές όπως οποιαδήποτε ραδιοφωνική μετάδοση.

Σημαντική είναι η αναφορά στις εφημερίδες που εκδίδονται ή διανέμονται και μέσω διαδικτύου. Σύμφωνα με τους κανονισμούς [database rule of the fundamental law, the Freedom of Expression Act (Chapter 1, article 9)] πρέπει να ορίζεται ένας υπεύθυνος «κατά νόμο» (εκδότης) και να πιστοποιείται από την πολιτεία.

Η πιστοποίηση (χωρίς επιβάρυνση και δεν έχει την έννοια της αδειοδότησης) δίνει την απαραίτητη συνταγματική προστασία και εγγυάται την ελευθερία του λόγου (οι αρχές δεν επιτρέπεται να λογοκρίνουν το περιεχόμενο που υπάγεται στο πεδίο της συνταγματικής προστασίας). Με την πιστοποίηση ενημερώνεται η Αρχή Ελέγχου Ραδιοφώνου και Τηλεόρασης (κάτι σαν το δικό μας ΕΣΡ με πρόσθετες αρμοδιότητες από την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων).

Ο κατά νόμο υπεύθυνος είναι το πρόσωπο που ευθύνεται για το εκπεμπόμενο υλικό και το περιεχόμενο αυτό πρέπει να φυλάσσεται για 6 μήνες. Η λογική που διαπνέει τη νομοθεσία τους, λέει λοιπόν, ότι εφαρμόζονται οι διατάξεις για τα παραδοσιακά ΜΜΕ αντιστοίχως για κάθε κατηγορία εκπεμπόμενου υλικού.

Όλα τα παραπάνω σημαίνουν ότι θα πρέπει το ΕΣΡ να έχει την αρμοδιότητα ελέγχου των new media, ενώ επιτελικά είναι απαραίτητη και μια πολιτειακή αρχή όπως μια υπηρεσία με μόνιμο υφυπουργό τεχνολογίας και αρμοδιότητες που θα κινούνται οριζόντια σε όλο το φάσμα των πληροφοριακών συστημάτων και των νέων τεχνολογιών.

Τα ελληνικά Web Media

Στη χώρα μας, αφέθηκε να προκύψει αποτέλεσμα χωρίς μέθοδο, όρους και προϋποθέσεις. Οι δε συμμετέχοντες στον πρωταθλητισμό των web media θεωρούν ότι οι ίδιοι είναι τα πρότυπα, είτε στο web radio είτε στην web tv.

Αρνούνται επίμονα οι περισσότεροι να δουν την πραγματικότητα και κομπάζουν για την επισκεψιμότητά τους και όχι για την αξιοπιστία τους, επικαλούμενοι αποτελέσματα ερευνών που εστιάζουν στην ευθύνη των χρηστών για την προτίμησή τους στο εμπορικά έγκαιρο παρά στο έγκυρο!

Η ευθύνη ωστόσο, για την προτίμηση των χρηστών στο ροζ και την πικάντικη γαρνιτούρα, η αδιαφορία τους ενίοτε για την έγκυρη ενημέρωση, ανήκει κατά σειρά σε πολιτεία, εκδότες και διαφημιστές οι οποίοι αυθαιρετούν σε τέτοιο βαθμό, που η ανωνυμία στα new media γίνεται χείμαρρος χυδαιότητας με όρια συμπεριφοράς σαφώς χαμηλότερα της κοινωνικής ανεκτικότητας.

Με αυτό τον τρόπο όμως, ένα έγκυρο Νέο ΜΜΕ απαξιώνεται. Ειδικά όταν διαπιστώνει κανείς ότι πουλώντας ενημέρωση, προστατεύει σκανδαλωδώς έναν επίορκο παράγοντα, ενώ ταυτόχρονα δυο μόνο brands μπορούν όταν διαφημίζονται σε οποιοδήποτε, site, να δίνουν κύρος σε κάποιο new media που δεν τηρεί καμία αρχή δεοντολογίας.

Αυτό συνέβη εσχάτως στις δυο εκλογικές αναμετρήσεις του 2009 και επαναλαμβάνεται μέσω google ads στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010, ανάγοντας ως ΜΜΕ ακόμη και προσωπικά ιστολόγια.

Κόμματα και πολιτευτές που διαφημίστηκαν σε ειδησεογραφικές ιστοσελίδες πλήρωσαν ασμένως φόρο τόσο στην… Ιρλανδία (google ads, in-text κλπ) όσο και στους εμπλεκόμενους στο χώρο της διαφήμισης (βάσει του Ν.3801/2009), ενώ αρνήθηκαν επίμονα να συζητήσουν καν το ενδεχόμενο να πληρώσουν αγγελιόσημο και ΦΠΑ στην Ελλάδα, διεκδικώντας μια ιδιότυπη φορολογική ασυλία.

Επίσης site παραδοσιακών και άλλων ΜΜΕ, βρέθηκαν να παίρνουν πακέτα διαφημίσεων δυσανάλογα των τιμολογίων στο site τους, με σκοπό την απαλλαγή αυτών των διαφημίσεων από το αγγελιόσημο! Ασφαλώς, οι ίδιοι δεν δέχθηκαν ποτέ κουβέντα για ασφάλιση των εργαζομένων τους στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ.

Ωστόσο, όπως ερμηνεύει ο νομοθέτης του Ν.3801 για το τέλος υπέρ ΣΕΕ, αντίστοιχα θα πρέπει σε κάθε τιμολόγιο διαφήμισης να συμπεριλαμβάνεται αγγελιόσημο. Οι ίδιοι οι διαφημιστές που αντιστάθηκαν στο διαδικτυακό αγγελιόσημο, σημειώνουν ότι στον πόρο του Ν.3801/2009 «υπόκεινται όλες οι διαφημίσεις που γίνονται στην Ελληνική Επικράτεια ανεξάρτητα από τον ∆ιαφημιζόμενο. Διαφημίσεις νοούνται οι ενέργειες για προώθηση προϊόντων ή υπηρεσιών εφόσον γι’ αυτές εκδίδεται τιμολόγιο και μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο κρίσης από τις Επιτροπές του Ελληνικού Κώδικα ∆ιαφήμισης-Επικοινωνίας».

Και συνεχίζουν, διευκρινίζοντας ότι:

  • Έλληνας ∆ιαφημιζόμενος που διαφημίζεται σε διεθνή ιστοσελίδα υπόκειται στο Τέλος (υπέρ ΣΕΕ ή αγγελιόσημο κατ’ επέκταση) ανεξάρτητα από την έδρα του Μέσου.
  • Διαφημιζόμενος με έδρα εκτός Ελλάδος που διαφημίζεται στην Ελλάδα είναι υπόχρεος σε Τέλος (υπέρ ΣΕΕ ή αγγελιόσημο κατ’ επέκταση).
  • Έλληνας Διαφημιζόμενος για το κόστος της διαφήμισης του εκτός της ελληνικής επικράτειας δεν υπόκειται σε Τέλος (υπέρ ΣΕΕ ή αγγελιόσημο κατ’ επέκταση).

Για χρόνια η πολιτική εξουσία υποκρίνονταν ότι δεν έχει καν αντιληφθεί το ζήτημα, το οποίο όμως εισήγαγε λεπτομερώς ο νόμος περί βασικού μετόχου και προς εφαρμογή θα αρκούσε μια απλή ερμηνευτική εγκύκλιος ή μια απλή απόφαση του ΔΣ του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ!

Τεκμηρίωση

Η επιχειρηματολογία της Επιτροπής Νέων Τεχνολογιών της ΠΟΕΣΥ (https://newmediagr.files.wordpress.com/2009/12/091210newmedia.pdf), η άποψη του ΕΔΟΕΑΠ (https://newmediagr.wordpress.com/2010/07/02/edoeap4aggeliosimo) και της ΠΟΕΣΥ (https://newmediagr.files.wordpress.com/2009/06/090519poesy.pdf) και η γνωμοδότηση του νομικού συμβούλου της ΠΟΕΣΥ Τάσου Πετρόπουλου (https://newmediagr.files.wordpress.com/2009/06/090519petropoulos.pdf) είναι μέχρι στιγμής πολύτιμη προίκα των δημοσιογράφων, καθώς η ημιμάθεια απειλεί συνεχώς τη λογική και υπονομεύει τη συλλογική έκφραση του κλάδου.

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι, σύμφωνα με το νόμο ν. 3414/2005 (ΦΕΚ Α’ 279/2005), για το «βασικό μέτοχο», …«Επιχείρηση Μέσων Ενημέρωσης» είναι η με οποιαδήποτε νομική μορφή οντότητα ή επιχείρηση, ανεξαρτήτως του κοινωφελούς ή μη σκοπού της, η λειτουργία της οποίας υπάγεται στη δικαιοδοσία του Ελληνικού Κράτους εφαρμοζομένων αναλόγως των διατάξεων του άρθρου 3 του π.δ. 100/2000 (ΦΕΚ 98 Α΄) και έχει ως δραστηριότητα, αποκλειστική ή μη:

α) την έκδοση εφημερίδων ή περιοδικών, σύμφωνα με την εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία, ή εντύπων που περιέχουν ύλη, πολιτικού ή οικονομικού χαρακτήρα, σε οποιαδήποτε μορφή εκδίδονται, διαδίδονται ή διανέμονται, συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτρονικής, ή

β) την εγκατάσταση και λειτουργία ή τη διαχείριση τηλεοπτικού σταθμού ή την εκπομπή ή μετάδοση τηλεοπτικού σήματος, με οποιαδήποτε μορφή ή τρόπο, όπως είναι η ελεύθερη λήψη, καλωδιακή, συνδρομητική, δορυφορική, ψηφιακή, ενσύρματη, ασύρματη, σύμφωνα με την εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία, ή

γ) την εγκατάσταση και λειτουργία ή τη διαχείριση ραδιοφωνικού σταθμού ή εκπομπής ραδιοφωνικού σήματος με οποιαδήποτε μορφή, σύμφωνα με την εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία, ή

δ) την παροχή μέσω του διαδικτύου υπηρεσιών οπτικού ή/και ακουστικού περιεχομένου, εφόσον το περιεχόμενο αυτό έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και ειδικότερα περιλαμβάνει, κατά το πρότυπο των έντυπων εφημερίδων, ειδήσεις για πολιτικά ή κοινωνικά ή οικονομικά γεγονότα και εκδηλώσεις, καθώς και άρθρα, σχόλια, συνεντεύξεις ή συζητήσεις για τα θέματα αυτά.

Από την ισχύουσα νομοθεσία οι διαφημίσεις σε όλες τις μορφές ΜΜΕ χρεώνονται και με αγγελιόσημο. Αυτό το ξεκαθαρίζει με σαφήνεια ο νόμος 1344/1973, σημειώνοντας ότι στην υποχρέωση καταβολής αγγελιοσήμου υπάγονται όλα τα μέσα δημοσιότητας που αναφέρονται στον α.ν. 248/1967.

Τόσο με αυτή τη διάταξη, όσο και με άλλες ανάλογες αναφορές σε άλλους νόμους, είναι εμφανές ότι ο νομοθέτης δεν εστιάζει στη μορφή του μέσου δημοσιότητας, αλλά στο περιεχόμενο. Ο νομοθέτης, στο ίδιο το άρθρο με το οποίο επέβαλε την υποχρέωση καταβολής αγγελιοσήμου στα περιοδικά και στις εφημερίδες, ημερήσιες ή μη, έδωσε τον ορισμό της έννοιας «μη ημερήσια εφημερίδα ή περιοδικό», ορισμός που για την ταυτότητα του νομικού λόγου ισχύει ασφαλώς και στις ημερήσιες εφημερίδες, με μόνη διαφοροποίηση ως προς την περιοδικότητα έκδοσης. Έτσι, όρισε ότι εφημερίδα ή περιοδικό θεωρείται κάθε έντυπο που εκδίδεται με οποιαδήποτε μορφή ή εμφάνιση.

Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι τον ορισμό αυτό επανέλαβε πρόσφατα, στο άρθρο 14 παρ. 9 του ν. 3232/2004, διάταξη η οποία αντικατέστησε την προαναφερόμενη του α.ν. 248/1967 και με την οποία προσδιορίστηκε λεπτομερέστερα η έννοια της περιοδικότητας. Η γενική αυτή γραμματική διατύπωση της εν λόγω διάταξης δεν αφήνει αμφιβολία ότι, στο ρυθμιστικό της πεδίο, υπάγονται και οι εφημερίδες που, κάνοντας χρήση των νέων τεχνολογικών επιτευγμάτων, παρουσιάζουν την ύλη τους, όχι στο χαρτί, αλλά στην οθόνη του υπολογιστή ή σε άλλα παρόμοια μέσα. Το internet, στην περίπτωση αυτή, δεν αποτελεί νέο μέσο ενημέρωσης, αλλά παρέχει τη δυνατότητα στην εκδοτική επιχείρηση κατά την παραδοσιακή έννοια του όρου, να «εμφανίζει» την ύλη της μέσω του διαδικτύου.

Αποτελεί επομένως μια (νέα) μορφή αποτύπωσης της εφημερίδας και του περιοδικού (και δεν πρόκειται για νέο μέσο ενημέρωσης) και ως εκ τούτου δημιουργείται υποχρέωση καταβολής του αγγελιοσήμου και για τις διαφημίσεις που καταχωρίζονται στις εν λόγω ιστοσελίδες, καθώς εμπίπτουν στο πεδίο ρύθμισης του α.ν. 248/1967. Το ίδιο συμβαίνει και με τις άλλες μορφές διανομής των ραδιοτηλεοπτικών μέσων, ανεξαρτήτως μορφής και τρόπου λειτουργίας τους, όπως σημειώνει στη γνωμοδότησή του ο κ. Τάσος Πετρόπουλος, για λογαριασμό της ΠΟΕΣΥ.

Ως εκ τούτου είναι σημαντικό να τίθεται επί τάπητος το ζήτημα σήμερα από τους πολιτικά υπεύθυνους. Αυτό βέβαια συμβαίνει επειδή όλοι δέχονται τώρα πια, ότι επειδή πρόκειται για μια νέα μορφή διανομής δημοσιογραφικής ύλης, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη σκέψη για νομοθεσίες από περισπούδαστους συνταγματολόγους. Μέχρι τώρα δηλαδή αποδεικνύεται ότι χρειαζόταν μια επίφαση για να γίνει το αυτονόητο.

Το αύριο των δημοσιογράφων, των εκδοτών και της πολυφωνίας

Ξεπερνώντας αυτές τις παραδοχές ο καθένας πρέπει να συμφωνήσει ότι σε αυτή τη νέα εποχή πρέπει να βρεθεί λύση για την κρίση στα ΜΜΕ. Ανεξάρτητα από την οικονομική κρίση, το διαδίκτυο, έχει επιδεινώσει την κατάσταση για τα παραδοσιακά Μέσα τα οποία υποφέρουν ακόμη περισσότερο επειδή απομείωσαν την αξία της υπογραφής του συντάκτη τους.

Όμως η αξία της υπογραφής του συντάκτη, αναγνωρίζεται διεθνώς ως ένας τρόπος ενίσχυσης της εγκυρότητας αλλά και της αποκαλυπτικής δημοσιογραφίας. Στις προηγμένες χώρες πιστεύουν, με πρώτα τα αμερικανικά ΜΜΕ, ότι η υπογραφή θα ξαναδώσει ζωή, θα αυξήσει την αναγνωσιμότητα ενός site και θα αφυπνίσει το ενδιαφέρον των πολιτών για συμμετοχή. Θεωρούν ότι θα οδηγήσει σίγουρα σε μια πιο αποκαλυπτική δημοσιογραφία. Αποτέλεσμα αυτών, είναι η δημιουργία fund χρηματοδότησης της ανεξάρτητης έρευνας, και οι επιτυχίες διαφόρων (σοβαρών) αμερικανικών ιστολογίων που έχουν πρωτοστατήσει σε αποκαλύψεις.

Σε αυτό το περιβάλλον οι μετρήσεις αναγνωσιμότητας δεν αφορούν μόνον τις επισκέψεις μοναδικών χρηστών και τη συχνότητά τους αλλά και την παραμονή τους στην ιστοσελίδα και την ανάγνωση ενός αριθμού θεμάτων, κατηγοριών ειδήσεων και συντακτών. Με άλλα λόγια το ίχνος της υπογραφής είναι η τελευταία άμυνά τους στην κλοπή της δημοσιογραφικής τους ύλης. Τούτο γιατί το θέμα της αναδημοσίευσης άνευ αδείας δημοσιογραφικής ύλης σε συναθροιστές και προσωπικά ιστολόγια είναι ζήτημα πνευματικών δικαιωμάτων.

Η οπτική των δημοσιογράφων

Δυστυχώς στην Ελλάδα υπάρχει η εντύπωση ότι οι δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν με φόβο την εξέλιξη. Σε πείσμα αυτής της άποψης οι δημοσιογράφοι είτε εργάζονται σε new media, είτε αλλού, δηλώνουν ότι δεν φοβούνται το internet διότι πρόκειται για την επαγγελματική κατηγορία εργαζομένων ιδιαίτερα εξοικειωμένων με την τεχνολογία, που μάλιστα τη χρησιμοποιούν για να χτίσουν την καριέρα τους και μέσα στην κρίση αποδεικνύεται ως το σημαντικότερο εισοδηματικό μαξιλάρι, καίτοι ανασφάλιστοι και με μαύρες αποδοχές.

Σε κάθε περίπτωση, οι δημοσιογράφοι επιδιώκουν με ζέση την, με κίνητρα (μειωμένο ΦΠΑ;), ενίσχυση των πιστοποιημένων new media με επιδοτήσεις και φοροαπαλλαγές, την ασφάλιση των εργαζομένων, την καταβολή αγγελιοσήμου, τη ρύθμιση της λειτουργίας τους και το δικαίωμα αυτών των ΜΜΕ στην κρατική διαφήμιση, ειδικώς εάν εμφανίζονται σε περισσότερες γλώσσες, σε μορφές για τηλέφωνα και ταμπλέτες και διαθέτουν εκδόσεις για ΑμΕΑ.

New Media εργαστήρια

Είναι απαραίτητη η λειτουργία ειδικών πανεπιστημιακών εργαστηρίων πολυμέσων στις σχολές ΜΜΕ των ΑΕΙ, η οποία θα δώσει στους φοιτητές (και της πληροφορικής) πιστοποιημένη γνώση, στα πρότυπα πολλών πανεπιστημίων στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στις ΗΠΑ.

Σε αυτή την κατεύθυνση μπορεί να βοηθήσουν οι Διευθύνσεις Πολυμέσων της ΕΡΤ και του ΑΠΕ, καθώς και άλλα αναγνωρισμένα και πιστοποιημένα New Media, όπου αν και δεν λειτουργούν συστήματα συλλογής επεξεργασίας διάθεσης και χρήσης της γνώσης των πληροφοριακών συστημάτων, εντούτοις κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι αυτή υπάρχει, είναι προπληρωμένη και αδικαιολογήτως αχρησιμοποίητη από την παιδεία και ευρύτερα την κοινωνία. Επιπρόσθετα, οι παραπάνω δύο κοινωφελείς φορείς μπορούν να πραγματοποιήσουν προγράμματα επιμόρφωσης και των ενδιαφερόμενων επαγγελματιών δημοσιογράφων στις νέες τεχνολογίες.

Υ.Γ. Είναι προφανές ότι αυτή η διαβούλευση είναι εστιασμένη στην ενημέρωση και στα επαγγελματικά δικαιώματα των εργαζομένων στα Νέα Μέσα Ενημέρωσης, δηλαδή σε αυτά που δημοσιεύουν ή αναδημοσιεύουν δημοσιογραφική ύλη. Είναι επίσης αυτονόητο ότι τα προσωπικά ιστολόγια δεν είναι εμπορικές επιχειρήσεις (άλλωστε υπάρχει σχετική, ρητή απαγόρευση στους όρους χρήσης των χώρων φιλοξενίας – blogger, wordpress κ.λπ.), δεν κόβουν τιμολόγια και αποτελούν βήμα διαλόγου. Ο διάλογος, είναι βασικό συστατικό της δημοκρατίας και αποτελεί το στοιχείο που ξεχωρίζει ένα προσωπικό ιστολόγιο από μια «παράγκα». Όταν τηρείται η προϋπόθεση του διαλόγου, τυχόν επιθυμία τους για ανωνυμία δεν προβληματίζει κανέναν.

Βασίλης Βασιλόπουλος               Γιάννης Πλαχούρης
δημοσιογράφος                                    δημοσιογράφος
μέλος ΕΣΗΕΑ                                         μέλος ΕΣΠΗΤ

Written by gr.mme.observer

11 Νοεμβρίου 2010 at 7:27 μμ

Νόμος για το διαδίκτυο, δεν υπάρχει (ούτε για το χαρτί)

Το διαδίκτυο δεν είναι ΜΜΕ - Μεταξύ άλλων, είναι και φορέας διανομής ΜΜΕ [Γιάννης Μπαζαίος, εισήγηση στην ημερίδα της ΠΟΕΣΥ, 10.12.2009]

«Νόμος για το διαδίκτυο, δεν υπάρχει. Για την ακρίβεια, νόμος δεν χρειάζεται. Όπως δεν υπάρχει νόμος για το χαρτί, για τη μηχανή του fax, τη συσκευή της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου. Εφαρμόζεται όμως στο διαδίκτυο όλο το γνωστό νομικό πλαίσιο που ισχύει για τα υπόλοιπα μέσα επικοινωνίας.»

Η φράση αυτή είναι τυπωμένη στον πρόλογο βιβλίου του Ιωάννη Καράκωστα, προέδρου της Νομικής Σχολής και αντιπρύτανη του Πανεπιστημίου, με τίτλο «Δίκαιο & Internet» – για τα Νομικά ζητήματα του Διαδικτύου.

Το διαδίκτυο δεν είναι ΜΜΕ –
Μεταξύ άλλων, είναι και φορέας διανομής ΜΜΕ

Πριν οριοθετήσουμε το ρόλο του διαδικτύου στην ενημέρωση, πρέπει να συμφωνήσουμε στο γενικό ορισμό της έννοιας «Μέσο Ενημέρωσης». Αυτό ταυτίζεται με το περιεχόμενο και όχι με τα εξωτερικά στοιχεία της εμφάνισής του, όπως το υλικό κατασκευής και η τεχνολογία μετάδοσης.

Σε αντίθετη περίπτωση, θα υπήρχε νόμος που να ορίζει ότι μια εφημερίδα πρέπει να τυπώνεται σε χαρτί ορισμένων προδιαγραφών πυκνότητας ή υλικών κατασκευής κ.λπ. Θα είχαμε επίσης νόμο να ορίζει τις προδιαγραφές μιας εκτυπωτικής μηχανής. Αν δηλαδή θα είναι Χαϊδελβέργη ή Ρόλαντ, απλή ή βαθυτυπία, ψηφιακή ή χημική…

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Written by gr.mme.observer

10 Δεκεμβρίου 2009 at 11:59 μμ

Να ξαναγραφτεί η ιστορία για το τι είναι ΜΜΕ

[Βασίλης Βασιλόπουλος, εισήγηση στην ημερίδα της ΠΟΕΣΥ, 10.12.2009] Πρέπει να ξαναγραφτεί η ιστορία για το τι είναι ΜΜΕ, τι είναι δημοσιογραφία και ποιος είναι δημοσιογράφος. Πρέπει οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα να είναι σαφή και απαραβίαστα. Πρέπει η δεοντολογία να είναι ευαγγέλιο και η αξία της υπογραφής παράσημο στο πέτο του κάθε δημοσιογράφου.

Μόνον με συνολική προσέγγιση και ευρεία οπτική γωνία, θα καταφέρουμε να θωρακίσουμε το ασφαλιστικό μας σύστημα και το αγγελιόσημο. Αυτό προϋποθέτει όμως ότι θα εγγράψουμε μέλη στις οικείες Ενώσεις όλους τους συναδέλφους που μπορούν στο πρώτο εξάμηνο της εργασιακής τους ζωής να πιστοποιήσουν ότι έχουν σχέση εργασίας σε εκδοτική επιχείρηση και μπορούν να γίνουν δόκιμα μέλη. Νέο εργασιακό μοντέλο σταθερής απασχόλησης με σχέση εργασίας και κατάργηση του εργολαβικού μπλοκ. ΙΚΑ και ΤΕΒΕ δεν έχουν καμία σχέση με τη δημοσιογραφία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι νέες τεχνολογίες έχουν ανατρέψει τα δεδομένα

[Νατάσα Μποζίνη, εισήγηση στην ημερίδα της ΠΟΕΣΥ, 10.12.2009] Οι νέες τεχνολογίες δεν θα ανατρέψουν τα δεδομένα – το έχουν ήδη κάνει. Καθημερινά παρουσιάζονται καινοτόμα προϊόντα, τα οποία διαμορφώνουν το προφίλ του νέου καταναλωτή. Ασφαλώς ένα μεγάλο πεδίο ανάπτυξης αυτής της τεχνολογίας είναι και τα ΜΜΕ.

Η σχέση τηλεθεατή, αναγνώστη, ακροατή, με το Μέσο Ενημέρωσης και την δημοσιογραφική ύλη έχει μεταλλαχθεί από παθητική και γραμμική, σε διαδραστική και διαρκή. Ας δούμε με ποιο τρόπο και που παρουσιάζεται η εργασία μας:

Ο χρήστης έχει πρόσβαση σε όλα τα ΜΜΕ και ψυχαγωγίας, όλο το 24ωρο όπου και εάν βρίσκεται και με δυνατότητα να παρεμβαίνει, σχολιάζοντας και διαμορφώνοντας ενεργά το περιεχόμενο.

Οι νέες τηλεοράσεις ενσωματώνουν στοιχειώδεις υπολογιστές που έχουν δυνατότητα πλήρους πρόσβασης στο διαδίκτυο, για ειδήσεις, ipTV κ.λπ. Αντίστοιχα, δημιουργείται λογισμικό που επιτρέπει την πρόσβαση σε τηλεοπτικά προγράμματα μέσω διαδικτύου, από κάθε είδους υπολογιστές.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δ.Π.Υ. – Ελαστικές σχέσεις εργασίας – Διαδικτυακά ΜΜΕ

[ρεπορτάζ από την ημερίδα της ΠΟΕΣΥ, 10.12.2009] Στην ημερίδα παρουσιάστηκαν στοιχεία και προτάσεις για φλέγοντα θέματα που απασχολούν τον κλάδο όπως η δημοσιογραφική δουλειά με ψευδεπίγραφες εργασιακές σχέσεις έργου ή ορισμένου χρόνου και η δημοσιογραφική εργασία εκτός ΣΣΕ και Ασφαλιστικού Συστήματος όσων δημοσιογράφων εργάζονται στα ενημερωτικά ψηφιακά ΜΜΕ (internet, portals κ.λπ), αναλύθηκαν σε βάθος, με ένα στόχο: Τα δεδομένα και οι προτάσεις να αποτελέσουν αντικείμενο επεξεργασίας του κλάδου ώστε άμεσα να προχωρήσουν οι θεσμικές, νομοθετικές, συνδικαλιστικές ρυθμίσεις για την εύρυθμη λειτουργία των Νέων Μέσων με πλήρη εργασιακά δικαιώματα για όσους απασχολούνται και σε αυτά.

Των τριών κύκλων συζήτησης, προηγήθηκαν χαιρετισμοί εκπροσώπων κομμάτων και συνδικαλιστικών οργανώσεων από το χώρο των ΜΜΕ.

ΕΝΑΣ ΣΤΟΥΣ 4 ΜΕ «ΜΠΛΟΚΑΚΙ»

Ο Απόστολος Καψάλης νομικός, ερευνητής εργασιακών θεμάτων του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ παρουσίασε στοιχεία για την εργασία με ΔΠΥ στο σύνολο της αγοράς εργασίας στην Ελλάδα και συγκριτικά με την Ευρώπη. Όπως ανέφερε βασιζόμενος σε σχετικές έρευνες, ο μέσος όρος των αυτοαπασχολούμενων στην Ελλάδα είναι 25%, ενώ στην Ευρώπη είναι 12,5%. Το 2008 στην Ελλάδα εργάζονταν με ΔΠΥ 960.000 άνθρωποι, ενώ σε έρευνα της VPRC, 250.000 εργαζόμενοι στην Ελλάδα, δούλευαν με μπλοκάκι που υπέκρυπτε εξαρτημένη εργασία.

Tην κατάσταση που ισχύει στην Ευρώπη, παρουσίασε η Νέλλη Κατσαμά, μέλος του γενικού συμβουλίου της ΠΟΕΣΥ, κάνοντας ιδιαίτερες αναφορές στο φαινόμενο των freelancers.

Η Μαρίνα Μεϊντάνη, μέλος του ΔΣ της ΕΣΗΕΜ-Θ, παρουσίασε την κατάσταση που ισχύει στα ΜΜΕ της Θεσσαλονίκης, αλλά και στην περιφέρεια, όπου καταγράφονται φαινόμενα αμοιβής υποτίθεται με βάση τις ΣΣΕ, ενώ στην πράξη καταβάλλονται λιγότερα χρήματα από αυτά που προβλέπονται.

Την ενότητα συντόνισε ο δημοσιογράφος και μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΠΟΕΣΥ Νάσος Μπράτσος που μεταξύ άλλων επεσήμανε: «Στο θέμα των ιντερνετικών ΜΜΕ έχουμε την εμφάνιση δύο αντιλήψεων, στο συνδικαλιστικό πεδίο, μιας που μιλάει για νομοθετική ρύθμιση και μιας για ερμηνευτικές κινήσεις, βελτιώσεις και κυρίως εφαρμογή της υπάρχουσας νομοθεσίας. Έχουν όμως ένα κοινό σημείο. Τα συνδικάτα δε νομοθετούν, δεν έχουν την ευθύνη της τήρησης της νομοθεσίας, την επιβολή κυρώσεων, γιατί όλα αυτά είναι δουλειά της εκάστοτε κυβέρνησης. Αυτή είναι που καλείται να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, να δείξει αν έχει την πολιτική βούληση και τις κατευθύνσεις να λύσει το πρόβλημα προς όφελος των εργαζομένων. Συνεπώς είναι πρώτα από όλα πολιτικό θέμα με αποδέκτη του αιτήματος για ρύθμιση του τοπίου.»

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΑ ΜΜΕ – ΝΕΑ ΜΕΣΑ

Στην ενότητα για τις Νέες Τεχνολογίες τα μέλη της αντίστοιχης επιτροπής της ΠΟΕΣΥ Νατάσα Μποζίνη και Γιάννης Μπαζαίος, παρουσίασαν στοιχεία της καταρχήν έρευνας για τα New Media, με αντικείμενο τις διεθνείς εξελίξεις, τις υπάρχουσες νομικές διατάξεις, το Αγγελιόσημο και τις νομικές ρυθμίσεις που απαιτούνται ώστε οι δημοσιογράφοι που εργάζονται σε αυτά, να απολαμβάνουν των ασφαλιστικών και συνδικαλιστικών τους δικαιωμάτων.

Η Νατάσα Μποζίνη μέλος του Δ.Σ της ΠΟΕΣΥ και συντονίστρια της ενότητας παρέθεσε πληροφορίες για την ανάπτυξη και τις προοπτικές των Νέων Μέσων στην Ελλάδα και το εξωτερικό: «Στην Αγγλία η διαδικτυακή διαφήμιση ξεπέρασε φέτος το 1,5 δισ.. λίρες και στη Γερμανία το 1 δισ. ευρώ. Τα στοιχεία για την Ελλάδα δείχνουν αύξηση άνω του 36% κατ’ έτος, τα δύο τελευταία χρόνια. Το 2008 στη Δυτ. Ευρώπη (περιλαμβάνεται και η Ελλάδα) καταγράφηκε αύξηση συνδρομητών συνδρομητικής τηλεόρασης κατά 13% (συνολικά 62 εκατ. τηλεθεατές). Το ποσοστό αύξησης ενδιαφέροντος για ipTV ήταν 49% το 2008. Εξάλλου η διαδικτυακή δημοσιογραφία πλέον μπορεί να διεκδικήσει ακόμη και βραβείο Pulitzer ή το Ευρωπαϊκό Βραβείο Νέου Δημοσιογράφου για το 2010.»

Επίσης τόνισε: «Τα Νέα Μέσα είναι εδώ και θα μείνουν, ο αριθμός εργαζομένων σε αυτά διαρκώς αυξάνεται και είναι θέμα πολιτικού και συνδικαλιστικού πολιτισμού να ρυθμιστούν με κάθε λεπτομέρεια οι διατάξεις που θα επιτρέπουν εύρυθμη λειτουργία με υποχρεώσεις και δικαιώματα εργαζομένων και επιχειρηματιών χωρίς διαφυγόντα κέρδη για το κράτος και διαφεύγουσες ασφαλιστικές εισφορές στα δημοσιογραφικά ταμεία . Οι δημοσιογραφικές Ενώσεις να επεξεργαστούν άμεσα και σύμφωνα με τα δεδομένα, τις καλύτερες δυνατές ρυθμίσεις που θα διασφαλίζουν τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα».

Ο δημοσιογράφος και μέλος της ίδιας Επιτροπής της ΠΟΕΣΥ, Γιάννης Μπαζαίος τόνισε ότι «αφορμή της πρωτοβουλίας της Ομοσπονδίας, στάθηκε η εκρηκτική ανάπτυξη του συγκεκριμένου επιχειρηματικού – εκδοτικού χώρου τους τελευταίους. Από τη μέχρι στιγμής έρευνα της Επιτροπής καταδεικνύεται ότι το Διαδίκτυο και τα New Media είναι η «επόμενη μέρα» για τα ελληνικά ΜΜΕ. Ωστόσο, η νομοθεσία που τα διέπει, σε ότι αφορά το εργασιακό και ασφαλιστικό σκέλος χρήζει διευκρινίσεων και ερμηνειών που θα καλύπτουν το σύνολο της λειτουργίας τους, και κυρίως θα ορίζουν με σαφήνεια υποχρεώσεις και δικαιώματα, εκδοτών και εργαζομένων. Με συντηρητικούς υπολογισμούς, από την αυθαίρετη ερμηνεία του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου, εκτιμάται ότι διαφεύγει ποσό αγγελιοσήμου πολλών δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ ετησίως, ενώ οι ακάλυπτοι συνάδελφοι (εργασιακά, ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά) ξεπερνούν τους 1.000 στην ευρύτερη περιοχή των νομών Αττικής και Θεσσαλονίκης», τόνισε ο Γ. Μπαζαίος.

Ο Δημήτρης Καμαρινόπουλος (πρόεδρος ΕΤΕΡ) πρότεινε: «Πρέπει να εφαρμόζονται οι συμβάσεις εργασίας όπως στα παραδοσιακά ΜΜΕ, το ίδιο και στα αντίστοιχα μέσα του Διαδικτύου (web radio, web tv και portals) ώστε να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο συνέχειας εργασιακής και ασφαλιστικής για τους εργαζόμενους όλων των ειδικοτήτων του χώρου. Ζήτησε επίσης να εφαρμοστεί ο νόμος σε ότι αφορά τα ΔΠΥ και να μην δουλεύουν οι εργαζόμενοι ως ελευθερο-επαγγελματίες, όταν έχουν συνεχή δουλειά σε έναν εργοδότη».

Σε παρέμβαση του ο Πρόεδρος της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας Μάριος Λώλος, έθεσε το θέμα παραβίασης της νομοθεσίας περί πνευματικών δικαιωμάτων στο διαδίκτυο, με την αυθαίρετη δημοσίευση φωτογραφιών, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των δημιουργών.

Στην τελευταία ενότητα της ημερίδας με θέμα συμπεράσματα και προτάσεις τη θέση της Ε.Σ.Π.Η.Τ. παρουσίασε η ταμίας της ΠΟΕΣΥ Νέλλη Σπηλιοπούλου σημειώνοντας ότι το ΔΠΥ βολεύει τον εργοδότη διότι δεν πληρώνει ΣΣΕ, δεν έχει ασφαλιστικές εισφορές και δεν έχει υποχρέωση αποζημίωσης. Γι’ αυτό παρουσιάζεται το φαινόμενο, δημοσιογράφοι που δουλεύουν με τις υποχρεώσεις των μισθωτών, αλλά πληρώνονται με ΔΠΥ, να τρέχουν στα δικαστήρια για να βρουν το δίκιο τους.

Ο δικηγόρος, νομικός σύμβουλος της ΠΟΕΣΥ Τάσος Πετρόπουλος, ξεκαθάρισε ότι εφόσον υφίσταται σχέση εργασίας, ο εργαζόμενος δικαιούται ασφάλιση και μισθό. Στα βασικά αξιώματα του δικαίου της εργασίας διεκδικούν λύση τα προβλήματα των δημοσιογράφων που ασφαλίζονται και αμείβονται με αποδείξεις Παροχής Υπηρεσιών, ως να πρόκειται για ελεύθερους επαγγελματίες, καθώς και όσων εργάζονται με ψευδώνυμες συμβάσεις ορισμένου χρόνου, έργου ή μαθητείας. Η σχέση εργασίας δημιουργεί και την υποχρέωση για την ασφάλιση στα ταμεία μας.

Ο Βασίλης Βασιλόπουλος, μέλος του ΔΣ και της επιτροπής Νέων Τεχνολογιών της ΠΟΕΣΥ Βασίλης Βασιλόπουλος τόνισε: «Πλέον έχει μεταλλαχθεί η δομή η φύση και η λειτουργία των ΜΜΕ στη χώρα μας, με το web να έχει καταστεί βασικός κορμός στις κάθετες μονάδες τύπου. Για το λόγο αυτό θα πρέπει άμεσα η Ομοσπονδία να επεξεργαστεί πρόταση με τη συνδρομή επιστημονικών φορέων και νομικών, για τον εξορθολογισμό του νομικού πλαισίου, που διέπει τη λειτουργία κάθε μορφής διανομής των μέσων ενημέρωσης».

Πρότεινε ο κλάδος να δράσει να συλλογικά, αντιμετωπίζοντας έτσι και την πολυμέρεια στο καθεστώς εργασίας και ασφάλισης, υποστηρίζοντας ότι θα πρέπει άμεσα να αντικατασταθεί το ΔΠΥ από μία μορφή σχέσης εργασίας, η οποία θα λαμβάνει υπόψη την ιδιαιτερότητα του δημοσιογραφικού επαγγέλματος.

Ο Γιώργος Αδάμ, μέλος του ΔΣ της ΕΣΗΕΜ-Θ τόνισε ότι «για τις νέες μορφές των ΜΜΕ, υπάρχει πλαίσιο που σίγουρα ωστόσο χρειάζεται να συμπληρωθεί και να εκσυγχρονιστεί. Με συγκεκριμένες προτάσεις και θεμέλιο ένα πλαίσιο στο οποίο θα ενσωματώνουμε ό,τι έχει αποφασιστεί από την Π.Ο.Ε.ΣΥ. και τις δημοσιογραφικές Ενώσεις, να διεκδικήσουμε λύσεις στα θέματα που συνδέονται με τις εργασιακές σχέσεις, τις κλαδικές συμβάσεις και το ασφαλιστικό».

Written by gr.mme.observer

10 Δεκεμβρίου 2009 at 10:22 μμ

Το πόρισμα της Επιτροπής Νέων Τεχνολογιών ΠΟΕΣΥ

Πόρισμα Επιτροπής Νέων Τεχνολογιών ΠΟΕΣΥ Η Επιτροπή Νέων Τεχνολογιών, για τα Μέσα Ενημέρωσης που διανέμονται μέσω διαδικτύου, την οποία συνέστησε η ΠΟΕΣΥ προς διερεύνηση του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο λειτουργούν στη χώρα μας τα «New Media», μετά και τη γνωμοδότηση του νομικού της συμβούλου κ. Τάσσου Πετρόπουλου ότι πρόκειται περί μίας ακόμη μορφής διανομής, τονίζει ότι είναι αναγκαία η έκδοση ερμηνευτικής εγκυκλίου του υπουργείου Εργασίας για την πλήρη εφαρμογή του αγγελιοσήμου σε αυτά τα Μέσα Ενημέρωσης και την ασφαλιστική κάλυψη των εργαζομένων τους. H έκθεση παρουσιάστηκε στο πλαίσιο ημερίδας της ΠΟΕΣΥ για τους αυτοαπασχολούμενους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αρέσει σε %d bloggers: